Ήταν στραβό το κλίμα, το κλάδεψε και η ευρωπαϊκή οδηγία MERCOSUR και απόγινε. Το αγροτικό ζήτημα, ιδιαίτερα στη χώρα μας, πάσχει από γεννήσεως του ελληνικού κράτους. Με την διανομή της οθωμανικής γης σε ακτήμονες πέραν του ότι ο ελλαδικός χώρος αν εξαιρέσεις τη Θεσσαλία και τη Βοιωτία, αποτελείται από βουνά και δάση και στερείται ποταμών. Τώρα αν προσθέσουμε σ’ αυτό τους μικρούς κλήρους, αποτελεί Ηράκλειο άθλο το να επιβιώσει κάποιος καλλιεργώντας μόνο τη γη. Όσοι ζήσαμε την αγροτιά ξέρουμε τι σημαίνει μια ανομβρία ή μια θεομηνία ή ένας λίβας που καίει τα σπαρτά, με την μαύρη απελπισία να φωλιάζει στο κάθε νοικοκυριό. Μόνη διέξοδος τότε η Αγροτική Τράπεζα για δανεικό αλεύρι και σπόρο για την νέα σοδειά με τους αγρότες να είναι πάντα χρεωμένοι (μοναδική ανάσα η απαλλαγή από τα χρέη το 1967). Αργότερα που μπήκαμε στην Ε.Ε. με τα Μεσογειακά αναπτυξιακά προγράμματα, με τις επιδοτήσεις σε αγρότες και κτηνοτρόφους είδε κι αυτή η τάξη θεού πρόσωπο. Αλλά περνώντας τα χρόνια οι αγρότες βρέθηκαν και πάλι σε δύσκολη θέση στο να επιβιώσουν με απώτερο κίνδυνο την περαιτέρω ερήμωση της επαρχίας. Η χαριστική βολή ήρθε με την οδηγία της MERCOSUR που ψηφίστηκε πρόσφατα και σημαίνει για τους αγρότες «Ο σώζων εαυτώ σωθήτω». Για να επιβιώσουν (όσοι αγρότες επιβιώσουν) προϋπόθεση είναι όσοι καλλιεργούν γεωργικά προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας σε μεγάλες εκτάσεις ή και προϊόντα ποιότητος για τα οποία ένα μεγάλο ποσοστό των ελλήνων είναι διατεθειμένοι να τα πληρώσουν έστω και ακριβότερα κι αυτό με ειλικρίνεια και όχι όπως γίνεται με τα δήθεν βιολογικά προϊόντα ή τις πατάτες Νάξου οι οποίες στο νησί δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα. Το ίδιο ισχύει και για τους μελισσοκόμους και αφού πρώτα το κράτος τους προστατεύσει λ.χ. από τους πεντακόσιους τόνους βουλγαρικού μελιού που εισάγεται στη χώρα και στα σούπερ μάρκετ φαίνεται ανύπαρκτο. Όλα ελληνοποιημένα. Όσο για τους ψαράδες, αυτή είναι πονεμένη ιστορία, αφού το 80% των αλιευμάτων είναι εισαγόμενα. Όσο για τους κτηνοτρόφους, αν εξαιρέσεις τη συμφορά της ανεμοβλογιάς, που το κράτος θα πρέπει να βρει τρόπο να αναπληρωθεί έστω και μερικώς το κοπάδι και να υπάρχει συνέχεια. Είναι σε λάθος κατεύθυνση οι κτηνοτρόφοι να επιμένουν στο εμβόλιο αφού με αυτό τον τρόπο περιορίζεται η εξαγωγή σε δύο Π.Ο.Π. προϊόντα που δεν είναι άλλα από την ελληνική φέτα και το ελληνικό γιαούρτι. Κι αν δεν υπάρχει εξαγωγή στο τέλος θα γυρίσει μπούμερανγκ και για τους ίδιους τους κτηνοτρόφους.
*Δημοσιεύθηκε στην ΕΣΤΙΑ την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026
