Καλημέρα συμπολίτες! Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (το και Mundial αποκαλούμενο) συνεχίζεται καθημερινά, με έναν πρωτοφανή βομβαρδισμό διαφημίσεων σχεδόν αποκλειστικά στοιχηματικών εταιρειών – κίνδυνος απώλειας περιουσίας, παίξτε υπεύθυνα !!Θυμάμαι τον Πατέρα μου που έλεγε ότι «όσο πιο μεγάλο είναι ένα λαχείο, τόσο πιο φτωχός είναι ο λαός»και ήξερε τι έλεγε…
Στα κυκλο-φ-οριακα 1280, μόλις στις 13 Μαΐου 2026, αναφερόμενοι στα φοβερά και τρομερά έργα των οπτικών ινών, που συγκεντρώνονται σε μεγάλα, τετράγωνα μεταλλικά φρεάτια, κατά κανόνα δύο σε κάθε σταυροδρόμι γράφαμε επί λέξει: «Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα θα προκύψει αν και όποτε κάποιος αποφασίσει να κάνει καινούργια, πλήρη ασφαλτόστρωση του οδοστρώματος… Όταν, που λέτε, με το καλό θα φτάσει η ευλογημένη ώρα των ασφαλτοστρώσεων στους πολλαπλώς κατεστραμμένους δρόμους της πόλης μας, τότε που δίνεται πάντα μια μάχη για να «σηκωθούν» τα στρογγυλά μεταλλικά καπάκια της αποχέτευσης (μια μάχη που σπανίως στέφεται με νίκη…), τι θα γίνει με τα τετράγωνα, κατά κανόνα δύο σε κάθε διασταύρωση, καπάκια των οπτικών ινών; Τι μάχη θα είναι αυτή; Και ποιος θα είναι ο υπεύθυνος δια την ανύψωσιν; Νομίζω ότι ο πιο ωφελημένος θα είναι αυτός που πουλάει αμορτισέρ αυτοκινήτων…». Δεν πέρασαν δυο μήνες και η στήλη δικαιώθηκε πλήρως. Προέκυψε αιφνιδίως πλήρης ασφαλτόστρωση στην οδό 28ης Οκτωβρίου, οι «κακές γλώσσες» είπαν ότι η οδός επιλέχθηκε επειδή εκεί νοικιάζει διαμέρισμα ο Άρχοντάς μας, τέλος πάντων, η καινούργια άσφαλτος έπεσε και το συγκλονιστικό αποτέλεσμα μπορεί να το διαπιστώσει κάθε πολίτης, ντόπιος ή ξένος. Καταφανώς ουδείς ασχολήθηκε με το θέμα των φρεατίων, το συνεργείο πρόσεξε μόνο να μην σκεπαστούν, και ο δρόμος, πολύ απλά, γέμισε λακκούβες! Λακκούβες «η χαρά του αμορτισερατζή», λακκούβες ιδιαίτερα επικίνδυνες για ποδηλάτες – σε βαθμό που αν αυτό το χάλι συνεχιστεί και στους υπόλοιπους δρόμους ο Βόλος θα γίνει τελείως απαγορευτικός για ποδήλατα.
Βεβαίως η προφανής και εύκολη απάντηση είναι, παγίως, ότι η άσφαλτος θα «καθίσει» και σιγά-σιγά θα φτάσει στο επίπεδο του καπακιού. Το λες και ξενοιάζεις, κι αφήνεις την άσφαλτο («ουδείς άσφαλτος», που έλεγε κι η Άντζελα…) να σε δικαιώσει. Κι αν δεν το κάνει, δεν φταις εσύ, φταίει αυτή, η μαύρη άσφαλτος, η ακάθιστη.
Και απορώ, ρε παιδιά, τι κόλπα κάνουν εκείνοι οι κουτόφραγκοι και καταφέρνουν επιπεδότητες ανά πάσαν στιγμήν. Κι εμείς, χώρα πρωτοπόρος στην ανάπτυξη, με τέτοιες εμβληματικές εταιρείες δημοσίων έργων, μεγάλων, μεγαλύτερων και μικρών, με τέτοια πληθώρα παντοειδών εργολάβων, με τέτοια ψηφιακή υπερ-επάρκεια να μην καταφέρνουμε τα αυτονόητα. Δεν το χωράει ο κοινός νους μου.
Είπα για ψηφιακή υπερ-επάρκεια, και ο (κοινός, είπαμε…) νους μου πέταξε στην καινούργια μορφή επένδυσης, ονόματιdatacenter, ελληνιστί κέντρο δεδομένων, καθώς, όπως μου λέει το διαδίκτυο «…η Ελλάδα εξελίσσεται ραγδαία σε περιφερειακό τεχνολογικό κόμβο στην περιοχή, προσελκύοντας σημαντικές επενδύσεις για την ανέγερση νέων κέντρων δεδομένων», ραγδαία, όχι παίζουμε!Καταλαβαίνω «στα χοντρά» ότι είναι χώροι με πολλούς και ισχυρούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, με τεράστιους σκληρούς δίσκους. όπου θα αποθηκεύονται παντός είδους δεδομένα, τα οποία δεν έχω καταλάβει ακόμα πώς και πού θα επαναδιατίθενται (με το αζημίωτο, φυσικά, μπίζνα είναι, όχι αγαθοεργία). Ψάχνοντας έπεσα πάνω σε μια ανακοίνωση σχετικά με ένα τέτοιο σχεδιαζόμενο στην περιοχή της Λάρισας, στην οποία δηλώνεται καθαρά ότι «…τα datacenters δεν αποτελούν βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο: είναι εγκαταστάσεις τεράστιας κατανάλωσης ενέργειας και φυσικών πόρων, υψηλής έντασης κεφαλαίου και πολύ χαμηλής έντασης μόνιμης εργασίας». Μιλάει για τρομερά μεγέθη (TWh, τέρα-βατ-ώρες) ηλεκτρικής κατανάλωσης, τόνους νερού για ψύξη των συστημάτωνκαι ελάχιστο αριθμό μόνιμου προσωπικού.
Κι όλα αυτά την ώρα που η πρωτοπόρος Ελλάς δεν μπορεί να κάνει το αυτονόητο, να αποθηκεύσει το ρεύμα που παράγεται στις διαρκώς αυξανόμενες ανεμογεννήτριες και τις διαρκώς επεκτεινόμενες φωτοβολταϊκέςκακοέργειες, ώστε να το έχει διαθέσιμο στις περιόδους αιχμής. Γι’ αυτό, λέει, το στέλνει στην «τελευταία» Βουλγαρία, η οποία, όμως, έχει τις κατάλληλες υποδομές σε μπαταρίες, πληρώνει (η Ελλάς) για την αποθήκευση και όταν το χρειάζεται ξανα-πληρώνει για να το πάρει πίσω το ρεύμα της. Πρωτοποριακή πατέντα, από την οποία σίγουρα κάποιοι επωφελούνται… Η άλλη τεράστια εξυπνάδα, που ξανα-βάζει την Ελλάδα στο κέντρο του Κόσμου, είναι η περίφημη αντλησιοταμίευση – η λέξη εφευρέθηκε ακριβώς για να νομίζει ότι περιγράφει αυτή την εξυπνάδα – που τάχα θα συμβεί στην λίμνη Τριχωνίδα και υποτίθεται ότι ολοκληρώνεται οσονούπω σε τεχνητές λίμνες κοντά στην Αμφιλοχία της Αιτωλοακαρνανίας. Κατασκευαστής, ποιος άλλος; ΤΕΡΝΑ.
Λακκούβες, πολλές λακκούβες, συν-Έλληνες. Σας αγαπώ πολλαπλασιαστικώς, Γεια σας και Καλά Μπάνια σας.
Στην φωτογραφία, μια οικογενειακή στιγμή στον μετασεισμικό Βόλο, 1961. Η 47χρονη Μητέρα, ο ήδη Πρόσκοπος αδερφός και η 8χρονη αφεντιά μου καβάλα στο κασελάκι του Έφεδρου Υπολοχαγού της Αλβανίας Πατέρα. Στην αυλή του νεόδμητου, μετασεισμικού σπιτιού μας. Πίσω, παράγκες, στην αριστερή ήταν για πολλά χρόνια η τουαλέτα (ο θρυλικός απόπατος…). Τότε που ο Βόλος υπέφερε πραγματικά…
