Πάει κι ο Σεπτέμβρης ο τρυγητής, να δούμε τι καλά κρασιά θα μας φέρει. Καλημέρα και τούτη την Τετάρτη, μετά από την Κυριακάτικη τεράστια νίκη της Εθνικής μας επί της κάποτε περίφημης DeutscheNationalmannschaft, της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομάδας της Δυτικής, τότε, Ενιαίας μετά τις 3 Οκτωβρίου 1990 (πάμε για γενέθλια…) Γερμανίας. Και μπράβο στην Ομάδα μας. Για εμάς που ζήσαμε την Ομάδα του Μπεκενμπάουερ, του Μίλλερ, του Μπράιτνερ, του Φογκτ, του Μάγιερ και των υπολοίπων «πάντσερ» (Panzer = άρμα μάχης) η προχτεσινή Εθνική Γερμανίας ήταν μια τραγική καρικατούρα. Και η υπερ-συντηρητική BildZeitung, η πασίγνωστη εφημερίδα Bild, είχε το θράσος να γράψει πρωτοσέλιδα «Ένας ποδοσφαιρικός νάνος έβαλε φρένο στον Κλοπ»! Και πολύ καλά του έκανε, λέω εγώ, με αυτό το περίεργο πολυπολιτισμικό συνονθύλευμα που ονόμασε Nationalmannschaft. Τώρα, προσοχή στην δική μας Ομαδάρααύριο Πέμπτηστην Θεσσαλονίκη με τους Ολλανδούς (που επίσης έχουν μαύρα χάλια…) και την Κυριακή πάλι με τους Γερμανούς!
Και μετά τους (εύλογους) πανηγυρισμούς, ας ασχοληθούμε λίγο με τα του οίκου μας.
Περπάτησα, αυτοκινούμενος, στο πράσινο χαλί (καμία σχέση με το κόκκινο χαλί στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών…) της οδού Δημητριάδος, ακολουθώντας τα ένδοξα βήματα του ενδόξου Άρχοντά μας. Ωραίο χρωματάκι, να χαίρονται οι απανταχού Παναθηναϊκοί. Το ίδιο θα γίνει και στην οδό Ιάσονος, φαντάζομαι, μετά και την εκεί γενική ασφαλτόστρωση. Και μόλις στεγνώσει η μπογιά μετά το «Αχίλλειον» τα δεκάδες μηχανάκια και τα παρεμπίπτοντα αυτοκίνητα θα καταλάβουν πάλι τις ανέκαθεν θέσεις τους, προς δόξαν της αψόγωςλειτουργούσηςλεωφορειολωρίδος. Όλα καλά, και η ροή των οχημάτων σε μία κεντρική λωρίδα, όπως και στην οδό Δημητριάδος, το αριστερό πεζοδρόμιο της οποίας οδού αρνείται πεισματικά να αποπερατωθεί – δεν αλλάζει τίποτε, συμπολίτες, μια και καλή αλλαγή χρειάζεται…
Τυχαία βρέθηκα στα νεόδμητα Νηπιαγωγεία 14ο και 15ο της Νέας Ιωνίας, στο τυπικό, ισόγειο κτήριο με το παρακείμενο περιφραγμένο γήπεδο μπάσκετ και την υπόλοιπη πλατεία, δυστυχώς, μέσα στο σκουπίδι. Σκέφτηκα για μία ακόμη φορά εκείνα τα μεταξωτά βρακιά, αλλά δεν λέω τίποτε, κρατιέμαι. Είδα την μαρμάρινη πλάκα της ευγνωμοσύνης, είναι διορθωμένη, αποκατεστημένη. Ύστερα δημοσίευσα στα κυκλο-φ-οριακα εκείνη την φωτογραφία με εμάς τους τέσσερις συμμαθητές στην αυλή του ολοκαίνουργιου 2ου Γυμνασίου, το 1971. Και την άλλη μέρα παίρνω μήνυμα από Αρχιτεκτόνισσα, κόρη εξαδέρφου, που μου λέει ότι ήρθαν με την Σχολή του Μετσοβίου Πολυτεχνείου το 1999 στον Βόλο ειδικά για να επισκεφθούν (και να θαυμάσουν) το κτήριο του 2ου, που είναι έργο του Καθηγητή Ιωάννη Λιάπη (1922-1993). Για την Ιστορία αυτής της πόλης, το οικόπεδο όπου χτίστηκε το Σχολείο, ιδιοκτησίας του Κυνηγετικού Συλλόγου Βόλου, αγοράστηκε μετά το 1966με προσωπικόν αγώνα του Γυμνασιάρχη Δημήτρη Οικονομίδη και ύστερα από προτροπή του Επιστάτη Γιάννη Μπακογιάννη έναντι 1.078.000 δραχμών, η μελέτη έγινε, όπως είπαμε, από τον Καθηγητή του ΕΜΠ Ι.Λιάπη για τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ), η κατασκευή στοίχισε 17.500.000 δρχ., η τελετή θεμελίωσης έγινε το απόγευμα της Κυριακής 22 Ιουνίου 1969 με παρουσία Στυλιανού Παττακού (!) και Δημάρχου Γιώργου Σάρρου, άρχισε να λειτουργεί στις 8 Ιανουαρίου 1971 (με την χρονιά μας τελειόφοιτους), εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουνίου 1971 παρόντος Υπουργού Παιδείας Σιώρη και έκτοτε λειτουργεί αδιάκοπα και αδιατάρακτα. Όλα αυτά περιλαμβάνονται στο εξαιρετικό πόνημα «2ο Γυμνάσιο-2ο Λύκειο Βόλου Το Χρονικό της 50ετίας (1939-1989)» που εκδόθηκε το 1992, με εξαιρετική επιμέλεια από τον Καθηγητή Κωνσταντίνο Δ. Μαυρομμάτη και συνεισφορές πολλών Καθηγητών και Αποφοίτων, ημών συμπεριλαμβανομένων.
Πάλι για την Ιστορία, της Ελλάδας αυτή τη φορά, ο Υποστράτηγος και Αντιπρόεδρος της τότε Κυβερνήσεως Στ. Παττακός κατά την θεμελίωση είπε: «Σας ευχαριστώ θερμώς, διότι μου δίδεται η ευκαιρία να απευθυνθώ προς τους νέους και τας νεανίδας. Σας λέγω: Προσέξτε μήπως παρασυρθείτε εις τον φιλελευθερισμόν και τον ηδονισμόν που έχουν κατακτήσει την ψυχήν του ξένου κόσμου, κόσμου όχι ελληνικού. Διαφυλάξατε τα εθνικά ιδεώδη ως κόρην οφθαλμού, αν θέλετε η Ελλάς, η οποία υπήρξεν η κοιτίς του ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού, να εξακολουθεί να διασκορπίζει φως Ελληνικό». Δυστυχώς έκτοτε, τινές εξ ημών παρεσύρθημεν εις τον ηδονισμόν…
Υπάρχει και σοβαρό πρόβλημα με τους μαθητές του 10ου Γυμνασίου Βόλου, το κτήριο του οποίου βρίσκεται επάνω στην μεγάλη ευθεία του δρόμου προς/από Διμήνι (Επαρχιακή Οδός αρ. 23, αν ενδιαφέρει κανέναν…). Την επόμενη φορά θα πούμε πολλά σχετικά.
Ευοίευάν, συμπολίτες, σας αγαπώ εξωστρεφώς και οριστικώς. Γεια σας
Στην φωτογραφία, κατόπιν ευγενών παραπόνων περί προτιμήσεων, ένα τμήμα των συμμαθητών του «κλασσικού», μεταξύ των οποίων ο αγαπητός μας Μητροπολίτης Κερκύρας και Διαποντίων Νήσων κκ Νεκτάριος, το 2021, στην συνάντηση των 50 χρόνων μας, σε μια αίθουσα του 2ου (συνεισφορά Γιάννη Χιώτογλου).
