Η Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων δεν είναι μια ημέρα εορτασμού. Είναι μια ημέρα υπενθύμισης. Υπενθύμισης ότι εκατομμύρια συνταξιούχοι, άνθρωποι που εργάστηκαν, δημιούργησαν, πλήρωσαν φόρους και εισφορές, αντιμετωπίζονται σήμερα από την Πολιτεία ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Οι συνταξιούχοι δεν είναι αόρατοι. Δεν είναι αριθμοί σε στατιστικούς πίνακες. Δεν είναι δημοσιονομικό βάρος. Είναι η γενιά που κράτησε όρθια τη χώρα στις πιο δύσκολες στιγμές της. Είναι οι άνθρωποι που στηρίζουν παιδιά και εγγόνια, που κρατούν ζωντανές τις τοπικές κοινωνίες, που συνεχίζουν να προσφέρουν καθημερινά.
Κι όμως, αντί για σεβασμό, εισπράττουν εγκατάλειψη. Αντί για αξιοπρεπείς συντάξεις, βιώνουν τη διαρκή συρρίκνωση του εισοδήματός τους από την ακρίβεια. Αντί για ισχυρές δημόσιες δομές φροντίδας, έρχονται αντιμέτωποι με ελλείψεις, αναμονές και οικονομικά εμπόδια. Αντί για ενεργό γήρανση, η πολιτεία τους ωθεί στην κοινωνική απομόνωση.
Η δημογραφική γήρανση δεν είναι απειλή. Απειλή είναι η απουσία πολιτικής βούλησης. Απειλή είναι η έλλειψη σχεδίου για τη στήριξη των ηλικιωμένων. Απειλή είναι η λογική που μετατρέπει τη φροντίδα σε εμπόρευμα και την αξιοπρέπεια σε προνόμιο για όσους έχουν να πληρώσουν.
Το Κόμμα Συνταξιούχων διεκδικεί μια νέα κοινωνική συμφωνία για την τρίτη ηλικία. Διεκδικεί ένα καθολικό, δημόσιο και επαρκώς χρηματοδοτούμενο σύστημα μακροχρόνιας φροντίδας, που θα διασφαλίζει ότι κανένας ηλικιωμένος δεν θα μένει αβοήθητος επειδή ζει μόνος, επειδή ζει στην περιφέρεια ή επειδή δεν διαθέτει οικονομικούς πόρους.
Διεκδικούμε πολιτικές για την υγιή και ενεργό γήρανση, ενίσχυση της δημόσιας υγείας, ουσιαστική κοινωνική προστασία και αξιοπρεπείς συντάξεις που να επιτρέπουν στους ανθρώπους να ζουν και όχι απλώς να επιβιώνουν.
Σήμερα στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση:
Οι συνταξιούχοι δεν ζητούν ελεημοσύνη. Απαιτούν δικαιοσύνη. Δεν ζητούν προνόμια. Απαιτούν σεβασμό. Δεν είναι αόρατοι και δεν θα επιτρέψουν να τους αντιμετωπίζουν ως αόρατους.
Η φωνή των συνταξιούχων θα ακουστεί δυνατά. Γιατί μια κοινωνία που ξεχνά τους ηλικιωμένους της, στην πραγματικότητα ξεχνά το ίδιο της το μέλλον.
