«Η Νίκη μας και πάλι πρωτάθλημα θα πάρει»

Κυκλοφόρησε και στον Βόλο το νέο βιβλίο του Θανάση Κ. Βογιατζή  από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Λέει μεταξύ άλλων ο συγγραφέας: «Μια φορά και έναν καιρό ήταν το ποδόσφαιρο, όχι έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα… «Τότε στις γειτονιές οι πιτσιρίκοι άρχισαν να κλοτσούν αυτό που έλεγαν “μπάλα”. Υπήρχαν και μερικοί πιο μεγάλοι, που οι μισοί διέθεταν ποδοσφαιρικές φανέλες και οι υπόλοιποι ποδοσφαιρικά παπούτσια και έπαιζαν μεταξύ τους. Είχαν συγκροτήσει τις πρώτες συνοικιακές ομάδες και έπαιζαν ποδόσφαιρο ώρες ολόκληρες, διότι ο αγώνας δε διεξαγόταν σε κανονική ώρα, αλλά σε τέρματα.» Και μετά; Και μετά; «Η δημιουργία επαγγελματικού ποδοσφαίρου δεν είναι πλέον φήμη, αφού η ΕΠΟ είχε αποστείλει στις οικείες ενώσεις-μέλη της το σχέδιο για τη μετατροπή της Α΄ Εθνικής σ’ επαγγελματική κατηγορία, που θα διαχωρίζεται από τις υπόλοιπες κατηγορίες που παραμένουν ημιεπαγγελματικές και ερασιτεχνικές. Η μετατροπή του ποδοσφαίρου σε καθαρά εμπορική δραστηριότητα είχε ξεκινήσει και πλέον “πού να χωρέσει τ’ όνειρο σε κάμαρα δυο πήχες…”.»  

Εκεί στα ανοικτά παραθυρόφυλλα έχουν βγει οι ένοικοι των σπιτιών και κουνάνε με συγκατάβαση τα κεφάλια τους και δίνουν ευχές. Αυτή την ώρα δεν κλείνουν βιαστικά τα παράθυρα, ούτε κατεβάζουν τις κουρτίνες για να κρυφθούν στο σκοτάδι των μικρών και φτωχών δωματίων τους, μόνο χαιρετάνε αυτούς που περνάνε και λένε με «τη νίκη». Είναι η μέρα της Νίκης και αυτό το ξέρουν όλοι σε αυτούς τους μικρούς, λασπωμένους δρόμους και περιμένουν αργά το απόγευμα να γελάσουν, να γκρινιάξουν και να αρχίσουν να περιμένουν να έρθει η άλλη Κυριακή, που μπορεί να είναι διαφορετική και χωρίς πίκρα γι’ αυτούς. Κι΄ ας παραπονιούνται οι γυναίκες προς τους άνδρες του «η Νίκη, δεν θα φέρει μεροκάματο, ούτε ψωμί στο σπίτι.Ούτε κανένα τσουβάλι με αλεύρι…».

 Το βιβλίο είναι 544 σελίδων με πλούσιο και ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό. Όμως, η καινούργια αυτή έκδοση της Σύγχρονης Εποχής δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο το βολιώτικο ποδόσφαιρο, ούτε την ιστορία της ομάδας των Μικρασιατών προσφύγων –της Νίκης Βόλου. Αφορά και την ίδια την ιστορία του εργατικού-λαϊκού κινήματος του Βόλου σε διάστημα σχεδόν 60 χρόνων. 

 Επίσης σημειώνει:«…Όλα αλλάζουν… Αλλάζει σιγά – σιγά και η Νέα Ιωνία στο όνομα του εκσυγχρονισμού. Το τσιμέντο αρχίζει να εμφανίζεται δίπλα στις ετοιμόρροπες κατασκευές των παλιών προσφυγικών, που παραμένουν η καρδιά της πόλης. Όμως ο σίφουνας της αντιπαροχής σαρώνει τα πάντα και μαζί, χωρίς να φαίνεται στην καθημερινότητα, τις συνήθειες και το αγωνιστικό πνεύμα των πρώτων προσφύγων… Το πένθος και το κλάμα μπερδεύεται με «το παρακαλετό», το γάλα σκόνη και το μουρουνόλαδο… Ό,τι αναγεννητικό έφερε η πολιτιστική επανάσταση της δεκαετίας του ’60, με την ποίηση στη μουσική του Θεοδωράκη και από κει στα χείλια των απλών ανθρώπων και τις πρώτες απεργίες των οικοδόμων που αρχίζουν να ξηλώνουν τα πεζοδρόμια της εκμετάλλευσης, υπονομεύεται από τον συμβιβασμό και πολιτικής ουράς των ηγεσιών των εθνικών οραμάτων, συνεργασίας με τους πρώην σφαγείς του κέντρου και με τις πολιτικές αυταπάτες να αναδειχθούν ρυθμιστικοί παράγοντες της αστικής πολιτικής ζωής… Και η Νέα Ιωνία τώρα των μεταναστών, των ανέργων και των χαμένων πατρίδων και ελπίδων, τρέχει και δεν φθάνει να μοιάσει τους αίτιους της μοίρας της…»!