Μαλτέζου: «Υπάρχει ενδιαφέρον για το Τάε Κβον Ντο, δύσκολο να κάνεις πρωταθλητισμό»

Η Χριστίνα Μαλτέζου, η 24χρονη πρώην πρωταθλήτρια Ελλάδος στο Τάε Κβον Ντο, παραχώρησε συνέντευξη εφ όλης της ύλης στο «Magnesiasports». Η αθλήτρια του ΑΣ Νικόμαχος Βόλου, ανέφερε τα μυστικά του αθλήματος, το στυλ των προπονήσεων και τι χρειάζεται κάποιος για να ασχοληθεί με το άθλημα είτε ερασιτεχνικά είτε να κάνει πρωταθλητισμό. Επίσης, έκανε και μια σκιαγράφηση για την γενική  κατάσταση που επικρατεί στο Τάε Κβον Ντο της Μαγνησίας και για την «καμμένη γη» που άφησε στο διάβα της η πανδημία, στο συγκεκριμένο σπορ αλλά και ειδικότερα στον σύλλογο που υπηρετεί. Παρακολουθήστε αναλυτικά τα όσα δήλωσε:

Πως προέκυψε η ενασχόλησή σου με το Τάε Κβον Ντο;

«Ασχολούμαι με το Τάε Κβον Ντο από το 2000. Ο κύριος λόγος ενασχόλησής μου ήταν η μητέρα μου, μιας και ήταν φίλη με τον τότε δάσκαλό μου. Ήταν η κινητήρια δύναμη και ο κυριότερος λόγος να ασχοληθώ με το άθλημα αυτό. Έχοντας ασχοληθεί και ο αδελφός μου με το ίδιο σπορ, βλέποντας τον ήταν επίσης πολύ σημαντικό για μένα και ήταν μοιραίο να αρχίσω και εγώ από την ηλικία των 3 ετών».

 

Τι προσφέρει το Τάε Κβον Ντο και τι χρειάζεται για να κάνεις πρωταθλητισμό;

«Πλέον το να αρχίσεις Τάε Κβον Ντο είναι πιο εύκολο. Αρχικά το άθλημα αυτό σου μαθαίνει δεξιότητες, πειθαρχία, ισορροπία, αυτοέλεγχο και σε βάζει σε μια διαδικασία συναναστροφής με άλλα παιδιά. Και ειδικά σε μικρές ηλικίες που πλέον παίρνουν 4-5 ετών, θέλουνε η προπόνηση να είναι σαν παιχνίδι για να είναι πιο δραστήρια τα παιδιά. Όχι μόνο για την ευχαρίστηση των παιδιών αλλά κυρίως και των γονιών τους. Σε αυτόν τον χώρο ο προπονητής πρέπει να είναι και παιδαγωγός.

Οι δυσκολίες εφόσον είσαι καλός και θες να κάνεις πρωταθλητισμό είναι πάρα πολλές. Είναι το κομμάτι της αντοχής, καθώς πρέπει να έχεις τεράστια υπομονή, πειθαρχία, ψυχική δύναμη περισσότερο παρά σωματική γιατί σε κάθε σπορ πρέπει να κάνεις αρκετές προπονήσεις ενδυνάμωσης. Δεν είναι καθόλου εύκολος ο δρόμος και απαιτεί πάρα πολλές θυσίες. Όταν κάποιος θέλει να ασχοληθεί με πρωταθλητισμό θα χρειαστεί έξοδα για τον ατομικό εξοπλισμό, όπως είναι οι επιβραχιονίδες και επικαλαμίδες. Για την είσοδο στην εθνική ομάδα χρειάζεσαι πόντους που μπορείς να πάρεις μόνο από πρωταθλήματα που γίνονται στο εξωτερικό τύπου g1/g2. Αν δεν έχεις πλούσιους γονείς δεν μπορείς να το κάνεις αυτό! Θα χρειαστείς έστω κάποιον καλό χορηγό που να σε στηρίξει για να έχεις μια εξέλιξη σαν αθλητής. Θα πρέπει να δίνεις πανευρωπαϊκά το παρών κάτι που μεταφράζεται σε 500 ευρώ τουλάχιστον».

 

Πως είναι η κατάσταση στον Νικόμαχο όπου είσαι μέλος; Υπάρχει ενδιαφέρον ενασχόλησης με το άθλημα και ταλέντα;

«Είμαι χρόνια αθλήτρια στον ΑΣ Νικόμαχος Βόλου. Εκεί όλοι οι προπονητές είναι και απόφοιτοι ΤΕΦΑΑ άρα μιλάμε και για παιδαγωγούς και ξέρουν να διαχειρίζονται το καθετί συμβαίνει στα παιδιά διαφορετικά. Όταν είσαι παιδαγωγός σημαίνει πως πρέπει να πας κάθε παιδί με «τα νερά του» ώστε να το κάνεις να αγαπήσει το άθλημα. Ο Νικόμαχος δραστηριοποιείται στον Βόλο από το 1999. Μέσα σε αυτά τα χρόνια έχει βγάλει πολλούς πρωταθλητές, Βαλκανιονίκες, αθλητές που βρίσκονται στην εθνική ομάδα και μάλιστα θα έχουμε και τώρα εκπροσώπηση στο Πανευρωπαϊκό Παίδων και Κορασίδων που θα γίνει στην Εσθονία. Αξίζει να σημειώσω ότι σύμφωνα με την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού το Τάε Κβον Ντο βρίσκεται στην τρίτη θέση εγγεγραμμένων σωματείων στην χώρα μας, πίσω από τα δύο μεγάλα αθλήματα, ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Κάτι που σημαίνει πως μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες αθλητές γύρω από το άθλημα».

 

Πως είναι οι υποδομές στον σύλλογο και τι προπόνηση χρειάζεται;

«Αρχικά, ο Νικόμαχος έχει δύο προπονητήρια. Από θέμα υποδομών θεωρώ πως ο σύλλογος είναι από τους καλύτερους στην πόλη. Αν δεν υπήρχε θέληση από την διοίκηση, τους προπονητές και τους ίδιους τους αθλητές δεν θα ήταν σε τοπ επίπεδο, ούτε πρωταθλητές ούτε αθλητές στην εθνική ομάδα. Οπότε θεωρώ ότι είμαστε σε εξαιρετικό επίπεδο κυρίως λόγω της ποιότητας που υπάρχει από τους έμπειρους προπονητές του Νικόμαχου, που αυτοί έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της επιτυχίας.

Μπορεί να είναι ατομικό άθλημα αλλά η προπόνηση γίνεται ομαδικά για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όταν είσαι στο τερέν είσαι μόνος σου και αγωνίζεσαι για σένα, ο μόνος που είναι μαζί σου είναι ο προπονητής που θα κάθεται δίπλα σε μια καρέκλα. Ως ένα μαγικό τρόπο οφείλεις να ακούς μόνο αυτόν και τίποτα άλλο. Όταν δεν ασχολείσαι με τον πρωταθλητισμό το κόστος είναι φυσιολογικό, δηλαδή σα να πηγαίνεις γυμναστήριο τον μήνα και πιο λίγο. Οι προπονήσεις είναι 4 μέρες την εβδομάδα».

 

Πάμε να εστιάσουμε στον εξοπλισμό που είπαμε και πριν ότι κοστίζει, τι χρειάζεται αναλυτικά κάποιος που ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με το Τάε Κβον Ντο;

«Στους αγώνες φοράμε φουλ εξοπλισμό. Στα πόδια επικαλαμίδες, στα χέρια επιβραχιονίδες, στο στόμα το μασελάκι για να προστατέψουμε τη γνάθο μας, το σπασουάρ που προστατεύει τα γενετικά όργανα, τα γάντια ώστε να μην έρθεις σε επαφή με το δέρμα του άλλου, όπως και τις κάλτσες για το κουτουπιέ. Αυτά πλέον είναι ηλεκτρονικά γιατί παίζουμε με το ηλεκτρονικό σύστημα. Έχουμε και την ηλεκτρονική κάσκα που εκεί όταν έρχεται σε επαφή το πόδι με τον σένσορα γράφει πόντος, όπως συμβαίνει και με τον ηλεκτρονικό θώρακα. Βέβαια, ο πόντος έρχεται ανάλογα και με το λάκτισμα.

Υπάρχουν κάποια είδη λακτίσματος που φέρνουν πόντο μέσα σε ένα ματς. Το λεγόμενο απλό λάκτισμα που είναι στον θώρακα και φέρνει δύο πόντους εμώ το περιστροφικό φέρνει τέσσερις. Το από λάκτισμα στο κεφάλι φέρνει τρεις ενώ το περιστροφικό φέρνει πέντε. Υπάρχει και η γροθιά αλλά στο άθλημά μας περιορίζεται μόνο στον θώρακα, οπότε η επαφή θεωρείται έμμεση. Παγκοσμίως, το Τάε Κβον Ντο θεωρείται το ασφαλέστερο άθλημα χωρίς να έχει καταγραφεί επίσημα κάποιος θάνατος εν ώρα αγωνίσματος.

 

Πως επηρέασε ο κορωνοϊός τον χώρο του Τάε Κβον Ντο, ειδικότερα για την περιοχή μας που ξέρεις περισσότερο;

«Αυτή τη στιγμή τα παιδιά έχουν μείνει δυο αγωνιστικές σεζόν πίσω. Το πλήγμα είναι τεράστιο θα έλεγα και δεν είναι εύκολο για τους αθλητές να επανέρθουν στα προηγούμενα επίπεδα. Θα πρέπει ξανά να αποκτήσουν δύναμη, αντοχές, φυσική κατάσταση και γενικά να μπούνε σε ρυθμούς προετοιμασίας. Όταν κάνεις προπόνηση ενάμισι μήνα και όλους τους υπόλοιπους είσαι κλειστός είναι θέμα. Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που είχε το ερασιτεχνικό Τάε Κβον Ντο κλειστό. Το πλήγμα μεγάλο και οικονομικό κυρίως για τους συλλόγους. Αν δεν έχεις στήριξη από το Υπουργείο και την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού είναι δύσκολο. Όσον αφορά το κομμάτι των παιδιών, θεωρώ πως με σωστή προετοιμασία και με σωστούς ανθρώπους θα καταφέρουν να επιστρέψουν εκεί που ήταν. Πλέον, με τα υγειονομικά πρωτόκολλα πολλοί γονείς θα είναι και διστακτικοί στο να αφήνουν τα παιδιά να ασχολούνται με το άθλημα».