Ο άνθρωπος που έκανε τον Μαχαιρίτσα να αγαπήσει τη Νίκη Βόλου

Μια μικρή ιστορία, έτσι όπως εκείνος και η οικογένεια του γνώρισαν τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, διηγείται ο δημοσιογράφος, Βασίλης Κρίσιλας. Ο πατέρας του Βασίλη μάλιστα, κ. Γιάννης Κρίσιλας, ήταν εκείνος που κόλλησε το «μικρόβιο» της Νίκης Βόλου στον αγαπητό τραγουδιστή και του μετέδωσε την αγάπη για την ομάδα, πράγμα για τον οποίο ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας τον ευγνωμονούσε.

Όπως γράφει ο Βασίλης Κρίσιλας « Ό,τι και να γράψεις για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα είναι πολύ λίγο. Δεν αναφέρομαι στον καλλιτέχνη, γιατί όλοι γνωρίζουν πόσο σπουδαίος μουσικός ήταν. Αναφέρομαι στον άνθρωπο Λαυρέντη, τον οποίο είχαμε την τύχη εγώ και η οικογένειά μου να γνωρίζουμε και προσωπικά. Ήταν ένα παιδί «μάλαμα» που δεν τον άγγιξε ποτέ η δημοσιότητα. Παρέμενε το ίδιο απλός όπως τότε που με κοντοκουρεμένο μαλλί και κοντό παντελονάκι τριγύριζε με τους φίλους του στους δρόμους της Νέας Ιωνίας. Μάλιστα για τον πατέρα μου έλεγε χαριτολογώντας «τον κυρ Γιάννη τον αγαπώ για έναν ακόμη παραπάνω λόγο, γιατί μου κόλλησε το «μικρόβιο» που λέγεται Νίκη Βόλου».

Το είπες και τότε Λαυρέντη όταν βγάλαμε αυτή τη φωτογραφία στη βάπτιση της Σοφούλας, όπου εσύ ήσουν νονός της. Ένα «μικρόβιο» που δεν το απαρνήθηκε ποτέ, κόντρα στα σημεία των καιρών. Εκείνος όχι μόνο έμεινε πιστός στα ιδανικά της, αλλά αφιέρωσε και το πολύ όμορφο τραγούδι του «Ψυχή βαθιά» το οποίο τόσο αρμονικά διασκεύασε ο καλός φίλος, Γιώργος Μαστρογιάννης και ηχεί μέχρι σήμερα στα μεγάφωνα της έδρας όπου αγωνίζεται η Νίκη. Ακόμη θυμάμαι περίπου στα τέλη δεκαετίας ’70 και στις αρχές εκείνης του ’80 όταν μας έπαιρνε τηλέφωνο η θεία, η πολυαγαπημένη σου Σοφία, για να μας ενημερώσει το πότε θα εμφανιζόσουν στην ασπρόμαυρη τότε τηλεόραση. Και μαζευόμασταν όλοι μας γύρω από τη μικρή οθόνη για να απολαύσουμε τους «Τερμίτες» με τους οποίους άρχισες τη λαμπρή σου σταδιοδρομία στο ελληνικό τραγούδι και έγινες συντροφιά εκατομμυρίων Ελλήνων ακόμη και τότε που σε ακούγαμε από τα τραντζίστορ της εποχής. Κι όμως, Λαυρέντη, λες και το ξερες και ήρθες στον τόπο τον οποίο λάτρεψες για να ξεκινήσεις το τελευταίο σου ταξίδι. Κανείς μας δεν πρόκειται να σε ξεχάσει κι όχι μόνο ως καλλιτέχνη, αλλά κυρίως ως άνθρωπο. Αντίο αγαπημένε μας Λαυρέντη…».