Νέα συνέντευξη έδωσε ο Αλέκος Βοσνιάδης στη διαδικτυακή εκπομπή ΛΕΓΩBALLS και πέρα από τη νέα του επιτυχία να οδηγήσει στην άνοδο στη Σούπερ Λιγκ την Καλαμάτα, μίλησε για την άνοδό του με τη Νίκη το 2014.
Σε ερώτηση του δημοσιογράφου Γιάννη Πάγκου αν του έχει τύχει σε ομάδα Β’ Εθνική που ήταν προπονητής της να έρθει κάποιος παίκτης να του πει «κόουτς, δεν βγαίνω, δεν έχω να φάω», απάντησε: «Το 13-14 σε μία ομάδα, που είμαι πιο δεμένος απ’ όλες, τη Νίκη Βόλου, είχαμε πρόβλημα. Ζούσες κάθε μέρα με το πρόβλημα κι αυτή ήταν χρονιά ανόδου. Πήγαμε σε μία ομάδα που ήταν εννιά βαθμούς πίσω από την κορυφή. Εκείνη τη χρονιά αυτή η ομάδα πέταξε έξω από το πρωτάθλημα τον μεγαλύτερο αντίπαλο που μπορείτε να φανταστείτε, τον Ολυμπιακό Βόλου του Μπέου. Πέτυχε το απίστευτο.
Στα μεταξύ μας παιχνίδια έβραζε η πόλη, έκλεινε. Είναι μεγάλο ντέρμπι. Μετά από 50 χρόνια σπάσαμε την έδρα του Ολυμπιακού Βόλου στο ΕΑΚ. Πριν έναν μήνα είχε εκλεγεί ο Αχιλλέας Μπέος δήμαρχος. Είχαν ανεβάσει και πανό για τα χρόνια που είχε να κερδίσει η Νίκη μέσα στο ΕΑΚ τον Ολυμπιακό Βόλου. Εκείνη τη χρονιά η ομάδα βγήκε, αλλά είχε και προβλήματα.
Τότε παίζαμε στο Πανθεσσαλικό. Το «Π. Μαγουλάς» δεν ήταν ούτε για προπόνηση. Είχε πάει ο Πάτσης την ομάδα στο Πανθεσσαλικό και το γήπεδο εγκαταλείφθηκε. Ήταν έδρα και το Πανθεσσαλικό, γιατί είχε εκείνη τη χρονιά από 6.000 κόσμο μέχρι 14.000. Σε όλα τα ματς των πλέι οφ το Πανθεσσαλικό «έβραζε». Ο κόσμος πήρε την ομάδα από το χέρι.
Στο πρώτο ματς των πλέι οφ ξεκινήσαμε με ήττα στην έδρα μας από τον Αιγινιακό και διαλύθηκε το σύμπαν. Εκεί τελειώνουν όλα. Ο πρόεδρος ήθελε να φύγει και ν’ αφήσει την ομάδα και κάνουμε τη συμφωνία μεταξύ μας να κρατήσουμε την ομάδα για έναν μήνα, για να τελειώσει αξιοπρεπώς η χρονιά.
Τα πράγματα άλλαξαν στο δεύτερο παιχνίδι στο ΕΑΚ. Πάμε να παίξουμε εκεί και δεν μας βλέπουν. Ο Ολυμπιακός ήταν εξαιρετική ομάδα, στα φόρτε του, με τον Μπέο νεοεκλεγμένο δήμαρχο και είχαν κερδίσει την πρώτη αγωνιστική, ενώ εμείς είχαμε χάσει. Εκεί γίνεται το μεγάλο διπλό, που το γήπεδο μπορεί να έχει γείρει σε κάποια σημεία του παιχνιδιού. Δεν έμπαινε γκολ εις βάρος μας από τον τερματοφύλακά μας, από έναν αμυντικό. Κάνουμε το γκολ εμείς και μετά γυρίζει όλο το παιχνίδι.
Τους πιάνει το άγχος, γίνονται και επεισόδια και περνάμε με διπλό από κει. Εκεί έχασε ο Ολυμπιακός Βόλου την ηρεμία του και χάνει το επόμενο και το μεθεπόμενο παιχνίδι. Και ξαφνικά εμείς είμαστε πρώτοι μόνοι μας. Τα προβλήματα που είχαμε δεν είχαν λυθεί όμως και δεν λύθηκαν ποτέ.
Φαινόταν τι θα γίνει στην Α’ Εθνική. Σε φίλους, όταν έφυγα το καλοκαίρι, τους έλεγα ότι δεν θα βγει η επόμενη χρονιά και δυστυχώς αυτό συνέβη τον Νοέμβριο. Η Νίκη Βόλου έχει κόσμο, που έχει ζήσει πιο πολλές λύπες, δυσκολίες. Και όμως ο κόσμος της είναι ταγμένος. Ανέβηκε στην Α’ Εθνική και σβήστηκε από τον χάρτη. Τώρα ξαναζεί την προσπάθειά της, γιατί υπάρχουν κάποια παιδιά που τρέχουν μία κατάσταση, αλλά είναι δύσκολα τα πράγματα. Ο κόσμος μέσα από τις δυσκολίες είναι πάνω από την ομάδα. Γι’ αυτό λέω ότι κάποια στιγμή οι ομάδες με κόσμο θα τον βρουν τον δρόμο τους.
Μετά την ήττα από τον Αιγινιακό, δεν πίστευε κανείς τίποτα. Τους είπα «είμαστε μόνοι μας, πάμε κι όπου βγει και πάμε δυνατά, πάμε να διεκδικήσουμε. Θυμάμαι ότι πριν από το ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου τους είπα: «πάμε να το παίξουμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Στη χειρότερη ας το διακόψουμε κιόλας, να μη βγει νικητής. Μεταφορικά το λέω και τελικά έγινε το απίστευτο. Μετά άρχισε το σερί το δικό μας και ανεβήκαμε πρώτοι. Σαν ταινία ήταν. Δεν το πιστεύαμε. Και η ομάδα πήγε, όπως έπρεπε, μέχρι το τέλος και άλλαξε κατηγορία. Αυτός που ήταν τότε (σ.σ. Ανδρέας Πάτσης), δεν είχε φανταστεί τον εαυτό του στην Α’ Εθνική. Το μυαλό του το είχε μέχρι την 3η θέση, γιατί όποιος την έπαιρνε, θα έπαιζε μπαράζ με την Ξάνθη. Έπαιξε τελικά ο Ολυμπιακός Βόλου μέσα στο Χαριλάου. Το ταβάνι μας ήταν να βλέπουμε μέχρι εκεί, έλα όμως που έσπασε.
Ο ίδιος ο μεγαλομέτοχος δεν είχε στο μυαλό του ότι θα έχει την ομάδα στην Α’ Εθνική την επόμενη χρονιά. Δεν είχε σχεδιάσει για την ομάδα. Την είχε αφήσει χωρίς αδειοδότηση και μπήκε μία ομάδα με τεράστιο πρόβλημα και τον Νοέμβριο έγινε το κορυφαίο: δεν πλήρωσε τη διαιτησία σε παιχνίδι με τη Ζάκυνθο στο Κύπελλο και δεν έπαιξε η ομάδα. Από κει και μετά διέλυσε. Ήταν τρομακτικό και κρίμα γι’ αυτόν τον κόσμο.
Αυτή είναι η άνοδος που ξεχωρίζω, που δεν την πίστευα. Η Νίκη μου είχε κάνει πρόταση έναν μήνα πριν πάω τότε, αλλά εγώ το χάλασα, και επανήλθε. Δεν την περίμενε κανείς, ήταν το μεγαλύτερο αουτσάιντερ εκείνη τη χρονιά. Δεν το περίμενε κανείς ότι η ομάδα θα βγει. Όταν ξεκινάς, τα φαβορί είναι ξεκάθαρα. Κανείς δεν πίστευε ότι θα βγει η Νίκη κι εκεί έγινε το μπαμ».
Απόδοση: magnesiasports
