Είναι 2007 και η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή έχει ξεκινήσει τη διαδικασία Αναθεώρησης του Άρθρου 16, θέλοντας να επιτρέψει την ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων στην Ελλάδα, με υπουργό Παιδείας την Μαριέττα Γιαννάκου – Κουτσίκου.
Το ΠΑΣΟΚ ενώ δεν ήταν ότι… διαφωνούσε ακριβώς με την Αναθεώρηση του συγκεκριμένου άρθρου, πιεζόταν έντονα από τις μεγάλες φοιτητικές διαδηλώσεις που είχαν ήδη ξεσπάσει και απαιτούσαν το σταμάτημα κάθε τέτοιας διαδικασίας.
Έτσι βρήκε μια αφορμή, επικαλέστηκε «παρατυπίες» και αποχώρησε από τη διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία τελικώς «ναυάγησε». Αμέσως μετά έρχεται η πρόταση δυσπιστίας του Γιώργου Παπανδρέου και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ στον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.
Η συζήτηση «ανάβει» και έρχεται η ώρα του πρωθυπουργού να τοποθετηθεί επί της πρότασης δυσπιστίας. Ανεβαίνοντας στο βήμα η πρώτη κουβέντα που λέει προκαλεί… έκρηξη στα έδρανα του ΠΑΣΟΚ. Ο Κώστας Καραμανλής με εμφανή ειρωνική διάθεση και απευθυνόμενος στον Γιώργο Παπανδρέου: «Γιώργο είσαι εδώ γιατί θα έχανες. Έτσι;»
Ο Γιώργος Παπανδρέου εκνευρισμένος απαντά: «Το πόσο θα είστε εσείς στη θέση σας, είναι μεγάλο ερώτημα, κύριε Καραμανλή. Πάντα σας ακούμε. Αλλά εσείς κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσετε τα χαμόγελα, γιατί τα χαμόγελα δεν τα έχει ο ελληνικός λαός. Να σταματήσετε την ειρωνεία και να ασχοληθείτε σοβαρά με την χώρα. Τελείωσαν τα αστεία, κύριε Καραμανλή. Τελείωσαν αυτά τα αστειάκια! Είστε Πρωθυπουργός της χώρας. Περιμένω να είσαστε πιο σοβαρός. Πιο σοβαρός!»
Και ο τότε πρωθυπουργός, επανέρχεται: «Θα περίμενα να μην εκνευρίζεσαι τόσο πολύ. Εδώ είναι Αίθουσα διαλόγου, είναι Αίθουσα Κοινοβουλίου και όσοι καταφεύγουν στις κραυγές, στους θορύβους, το μόνο που δείχνουν είναι ότι δεν έχουν επιχειρήματα».
