Έως και 500 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται από το σκάφος που βυθίστηκε στα ανοικτά της Πύλου, σύμφωνα με το γραφείο του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ώρα που πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και αφορούν τόσο τον χρόνο κινητοποίησης των ελληνικών Αρχών όσο και τις ενέργειες στις οποίες προχώρησε το Λιμενικό.
Μεγάλος αριθμός γυναικών και παιδιών είναι μεταξύ των αγνοουμένων της “φρικτής τραγωδίας” που άφησε πίσω της 78 νεκρούς, δήλωσε ο εκπρόσωπος Τζέρεμι Λόρενς, όπως αναφέρει το BBC.
Τόνισε, δε, πως η απώλεια ζωών υπογράμμισε την ανάγκη να οδηγηθούν οι διακινητές μεταναστών στη δικαιοσύνη. Αλλά κατέστησε, επίσης, σαφές ότι η έρευνα και διάσωση στη θάλασσα αποτελεί “νομική και ανθρωπιστική επιταγή”.
Την ίδια ώρα, επείγουσα και αποφασιστική δράση ζητά ο ειδικός απεσταλμένος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στη Μεσόγειο και μεταφέρει ανησυχητικές μαρτυρίες για την τραγωδία με τη βύθιση του αλιευτικού.
Ο Βίνσετ Κότσετελ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο CNN, αναφέρει με σαφήνεια πως οι επιβάτες θα έπρεπε να είχαν διασωθεί και δεν κρύβει την ανησυχία του για τον τρόπο που χειρίστηκαν οι Αρχές το συμβάν.
«Γνωρίζουμε ότι ένα εμπορικό πλοίο πλησίασε το σκάφος και οι επιβαίνοντες αρνήθηκαν βοήθεια. Όμως, οι συνθήκες της βύθισης, σύμφωνα με ορισμένους μάρτυρες, δείχνουν ότι υπήρξε μανούβρα από το ελληνικό Λιμενικό Λιμενικό προκειμένου να βγει το σκάφος από τα ελληνικό SAR και να συνεχίσει την πορεία του σε άλλη χώρα» αναφέρει, ζητώντας παράλληλα ανεξάρτητη έρευνα για να διαπιστωθεί τι ακριβώς συνέβη.
Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και ο ΔΟΜ παρενέβησαν για τη βύθιση του αλιευτικού σκάφους σημειώνοντας την «υποχρέωση να διασώζονται χωρίς καθυστέρηση οι άνθρωποι που κινδυνεύουν στη θάλασσα» καθώς «είναι θεμελιώδης κανόνας του διεθνούς ναυτικού δικαίου».
Οι δύο οργανισμοί ζητούν «επείγουσα και αποφασιστική δράση» για να διευκρινιστούν τα αίτια της τραγωδίας.
Σοκαριστικές μαρτυρίες
Αποκαλυπτικές είναι, σε κάθε περίπτωση, οι μαρτυρίες των επιζώντων. Μπορεί να κατάφεραν να σωθούν αλλά είδαν τις οικογένειες τους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, να βυθίζονται στα νερά της Μεσογείου μαζί με το σαπιοκάραβο που ξεκίνησαν να ταξιδεύουν για μία καλύτερη ζωή. Στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, χωρίς σωσίβια και για μέρες δίχως νερό.
«Άκουσα από το δορυφορικό κανάλι μεγάλο πλοίο να ρωτάει αν χρειαζόμαστε βοήθεια και ο καπετάνιος μας απάντησε, όχι», αναφέρει χαρακτηριστικά 24χρονος Πακιστανός, ο οποίος αναγνώρισε μεταξύ των διασωθέντων μέλη της ομάδας των διακινητών.
