Για «βρώμικη ντουζίνα» καταστροφέων της Ελλάδος κάνει λόγο η ευρωπαϊκή διαδικτυακή έκδοση του αμερικανικού Politico, σε αφιέρωμά της σε όσους θεωρεί ότι συνέβαλαν διαχρονικά στις παθογένειες του ελληνικού κράτους και το οδήγησαν στην οικονομική του χρεοκοπία.
Στη λίστα την οποία συνέταξε ο συντάκτης Ντέμιαν Μακ Κον Ούλαντ, περιλαμβάνονται οι:
Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλης (-1831)
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η δολοφονία του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια οδήγησε σε χάος, το οποίο έφερε τις μεγάλες δυνάμεις σε θέση να επιβάλουν τον νεαρό Βαυαρό πρίγκιπα Όθωνα στον ελληνικό θρόνο.
Ουίνστον Τσόρτσιλ (1874–1965)
Παρά την ευθύνη των ηγετών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, η εμμονή του Βρετανού πρωθυπουργού να επαναφέρει στη χώρα την ελάχιστα δημοφική ελληνική μοναρχία των Γλίξμπουρκ, αλλά και η επιμονή του στον αποκλεισμό των αξιωματικών του ΕΛΑΣ από τον νέο εθνικό στρατό οδήγησε σε μεγάλο βαθμό στον εμφύλιο πόλεμο.
Κωνσταντίνος Β’ (1940–)
Ο τέως βασιλιάς της Ελλάδας, τελευταίος μονάρχης πριν την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας, θεωρείται ότι έκανε μεγάλη ζημιά στη χώρα με τις πολιτικές του πρωτοβουλίες μεταξύ 1964 και 1967, κυρίως με τις συγκρούσεις του με τις κυβερνήσεις της Ένωσης Κέντρου.
Η προσπάθεια του Κωνσταντίνου να σχηματίσει κυβερνήσεις με αποστάτες του Κέντρου και η συνταγματική κρίση η οποία προκλήθηκε ευνόησε το πραξικόπημα του 1967.
Γεώργιος Παπαδόπουλος (1919–1999)
Ο δικτάτορας που έξι χρόνια μετά την επιβολή του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου ανετράπη, το 1973, από σκληρότερους από τον ίδιο πραξικοπηματίες, με επικεφαλής τον Δημήτριο Ιωαννίδη.
Οι παρομοιώσεις του εαυτού του με γιατρό δημιουργούν άσχημους συνειρμούς με διάφορες ρητορείες για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας και την ίασή τους από το 2009 και εξής.
Ανδρέας Παπανδρέου (1919–1996)
Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά το 1974 γέμισε τη δημόσια διοίκηση με πολιτικούς υποστηρικτές του κόμματός του, ΠΑΣΟΚ. Μετέτρεψε πολλούς φτωχούς Έλληνες σε μεσαία τάξη, με τεράστιο κόστος ωστόσο για τα δημόσια οικονομικά και μακροπρόθεσμα για το δημόσιο χρέος.
Κώστας Καραμανλής (1956–)
Έγινε πρωθυπουργός επί τη βάσει του επωνύμου του, έπαιζε πολύ Playstation και εκτίναξε το δημόσιο έλλειμμα, προετοιμάζοντας το έδαφος ώστε η επόμενη κυβέρνηση να ζητήσει πρόγραμμα διάσωσης.
Γιώργος Παπανδρέου (1952–)
Πρωθυπουργός – διάδοχος του παππού και του πατέρα του, εξελέγη επικεφαλής της κυβέρνησης με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν», ενώ γνώριζε την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας. Ζήτησε πρόγραμμα διάσωσης ύψους 110 εκατ. ευρώ, ενώ κατέβηκε ξανά στην πολιτική ζωή της χώρας το 2015, κάνοντας καμπάνια επί τη βάσει της «αντίθεσης στη λιτότητα».
Άκης Τσοχατζόπουλος (1939–)
Παρ’ ολίγον πρωθυπουργός το 1996 αντί του Κώστα Σημίτη, ο 75χρονος σήμερα άνδρας καταδικάστηκε το 2013 σε ισόβια επειδή «τσέπωσε» 55 εκατ. ευρώ σε μίζες για εξοπλιστικά προγράμματα, ενόσω υπηρετούσε ως υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Έλληνες ολιγάρχες
Βγήκαν αλώβητοι από την ελληνική κρίση και ελέγχουν μεγάλα τμήματα του εφοπλισμού, των επικοινωνιών, των τραπεζών, του κατασκευαστικού τομέα και των δημοσίων έργων. Χρησιμοποιούσαν τις διασυνδέσεις τους με συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές πρώην κυβερνήσεις για να πετυχαίνουν τους σκοπούς τους, ενώ ελέγχουν και πολλά μέσα ενημέρωσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι θα τους πλήξει, ωστόσο είναι ευκολότερο να το λέει κανείς παρά να το πράττει.
Πέτρος Κωστόπουλος (1954–)
Επιχειρηματίας και επιδεικτικός εκδότης, ο Πέτρος Κωστόπουλος κέρδισε φήμη τη δεκαετία του 1990. Μετέφερα τα δυτικά ρεύματα μόδας στην Ελλάδα και έκανε θεσμό έναν ανεξέλεγκτο καταναλωτισμό, ο οποίος ήταν ασύμβατος με τον πραγματικό πλούτο της Ελλάδας, μιας από τις φτωχότερες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Νίκος Μιχαλολιάκος (1957–)
Ο ίδιος και το νεοναζιστικό του κόμμα Χρυσή Αυγή κέρδισαν πολιτικά μέσα από την κρίση, αποκτώντας έδρες στην ελληνική Βουλή και στο Ευρωκοινοβούλιο. Μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα το 2013, έχασε την ιδιότυπη ασυλία του και σύντομα δικάζεται, μαζί με άλλα στελέχη της οργάνωσης, για τη δημιουργία και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης.
Τρόικα
Το τρίο Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έπαιξε ρόλο στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας, λόγω των λαθεμένων και υπεραισιόδοξων προβλέψεών του για την επιτυχία των μέτρων λιτότητας και δημοσιονομικού περιορισμού.
