Σήμερα, Κυριακή (26.07.2026) συμπληρώνονται 34 χρόνια από τον θάνατο της σπουδαίας Ελληνίδας ηθοποιού Τζένης Καρέζη. Η αξέχαστε καλλιτέχνιδα, πέρα από την πλούσια κινηματογραφική της παρουσία, έμεινε στη συνείδηση του κοινού και για τους επιβλητικούς θεατρικούς της ρόλους, καθώς και για τη δράση της κατά την περίοδο της δικτατορίας.
Γεννημένη στην Αθήνα, αλλά μεγαλωμένη σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας λόγω του επαγγέλματος του πατέρα της, η Τζένη Καρέζη, κατά κόσμον Ευγενία Καρπούζη δεν «συμμορφώθηκε» στις αυστηρές επιταγές του συντηρητικού περιβάλλοντός της και γρήγορα αποφάσισε πως θα ακολουθήσει το καθόλου ευυπόληπτο για την εποχή επάγγελμα της ηθοποιού. Το μεγάλο κωμικό της ταλέντο αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην ταινία «Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος», όπου πρωταγωνίστησε με τους Ντίνο Ηλιόπουλο και Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Ακολούθησαν πλήθος κινηματογραφικών επιτυχιών με όλους τους μεγάλους ηθοποιούς της εποχής, μεταξύ των οποίων και ο Θανάσης Βέγγος.
Η κόντρα με την Αλίκη Βουγιουκλάκη
Η συνεργασία που πολλοί θα ήθελαν, αλλά ποτέ δεν είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν, ήταν εκείνη της Τζένης Καρέζη με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, η οποία επίσης μεσουρανούσε την ίδια περίοδο. Οι δύο αυτές εμβληματικές προσωπικότητες του θεάματος αποτέλεσαν το δίπολο της εποχής, με τις ταινίες τους να σπάνε τα ταμεία. Το γεγονός αυτό έδινε χώρο και τροφή για τη δημιουργία διαφόρων φημών σχετικά με τις μεταξύ τους σχέσεις. Ο Τύπος της εποχής αρεσκόταν στο να παρουσιάζει μια έντονη κόντρα ανάμεσα στις δύο ηθοποιούς. Ωστόσο, στις κοινές δημόσιες εμφανίσεις τους έδειχναν το αντίθετο, με αποκορύφωμα μια υπόθεση συκοφαντικής δυσφήμισης, στην οποία έφτασαν να αλληλοϋποστηρίζονται στις δικαστικές αίθουσες.
Η κόντρα της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη είναι αλήθεια ή μύθος; Οι απόψεις για τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο μεγάλες σταρ του ελληνικού κινηματογράφου, διίστανται. Το σίγουρο είναι πως ότι κι αν είχε γίνει στο ξεκίνημα της καριέρας τους, στο τέλος η μία εκτιμούσε την άλλη και τη διαφορετικότητά τους.
Το 1973 ανέβασε με τον σύζυγό της, Κώστα Καζάκο, την ιστορική παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο». Τα αντιδικτατορικά μηνύματα δεν πέρασαν απαρατήρητα από το καθεστώς. Οι πολιτικές θέσεις που εκφράζονταν οδήγησαν στη σύλληψη και των δύο. Σημαντικότερη αξία για την ίδια ήταν η «αλήθεια». Όπως έλεγε: «Εγώ την αλήθεια τη λατρεύω. Όποιος απομακρύνεται από την Αλήθεια οδεύει προς τον θάνατο, τον όποιο θάνατο».
Ακολούθησαν σημαντικοί θεατρικοί ρόλοι, που και η ίδια ξεχώριζε στην καριέρα της, όπως εκείνοι της «Πάπισσας Ιωάννας» και της «Ιοκάστης». Το 1992 ήθελε να ενσαρκώσει την «Αμάντα» στον «Γυάλινο Κόσμο», ενώ παράλληλα πάλευε με την ασθένειά της. Τον Ιούλιο έχασε τη μάχη και έφυγε από τη ζωή, όμως δεν έχασε ποτέ την αγάπη του κόσμου.
