Ένα βουνό από λουλούδια, ζωγραφιές, σημειώματα και μηνύματα αγάπης έχει δημιουργηθεί στο μνήμα του Γιώργου Μαζωνάκηστο Γ’ Κοιμητήριο της Νίκαιας.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας αφήνουν καθημερινά το δικό τους «αντίο» στον άνθρωπο που μέσα από τη φωνή και τα τραγούδια του συντρόφευσε για χρόνια τις ζωές τους.
Λευκά λουλούδια, παιδικές ζωγραφιές, χειρόγραφα μηνύματα και λίγα λόγια γεμάτα συγκίνηση έχουν γεμίσει τον χώρο. Κάθε ένα από αυτά μοιάζει να κουβαλά μια διαφορετική ιστορία, μια ανάμνηση, ένα «ευχαριστώ» σε έναν καλλιτέχνη που για πολλούς έγινε μέρος της προσωπικής τους ζωής.
Ανάμεσα σε ανθρώπους που έκλαιγαν και σιγοτραγουδούσαν για εκείνον μπροστά στο μνήμα του, στάθηκε κι εκείνη, μοιραζόμενη μαζί τους τη βαθιά συγκίνηση και τον πόνο της απώλειας.
Κάποια στιγμή, παρακάλεσε τις κάμερες να απομακρυνθούν, ζητώντας λίγη ησυχία ώστε να μπορέσει να θρηνήσει τον αδερφό της μαζί με τον κόσμο που βρέθηκε εκεί για να τον αποχαιρετήσει.
