Με την ομόφωνη αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου κατέρρευσε η προβοκάτσια που επιχείρησε να στήσει εργοδότης σε βάρος του ΠΑΜΕ και του τότε συνδικαλιστή του, Τάκη Τριανταφυλλάκο, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Γραμματεία του ΠΑΜΕ., που κάνει λόγο για προβοκάτσια που έστησαν ο εργοδότης με τον τότε διοικητή της Ασφάλειας.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο συνδικαλιστικής του ΠΑΜΕ κάνοντας το αυτονόητο για έναν συνδικαλιστή που τιμά την ψήφο των εργαζομένων που τον εξέλεξαν για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά τους, παρενέβη τότε σε εργατική διαφορά ώστε μια εργαζόμενη μητέρα μετά την απόλυσή της να διεκδικήσει όσα δικαιούνταν για δύο χρόνια δουλειάς και δεν της δίνονταν από τον εργοδότη.
«Ο εργοδότης, σε συνεργασία με τον τότε Διοικητή Ασφαλείας, έστησαν ουσιαστικά την προβοκάτσια, ισχυριζόμενος ότι δέχτηκε εκβιασμό από το ΠΑΜΕ και την εργαζόμενη, προβοκάτσια που κατέρρευσε και στο δικαστήριο, μιας και ακόμα και ο εισαγγελέας δήλωσε καθέδρας ότι η εργαζόμενη «δέχτηκε αυτή την επίθεση γιατί όρθωσε ανάστημα», επισημαίνει το ΠΑΜΕ.
Το ΠΑΜΕ τονίζει ότι ο εργοδότης ήταν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ σε εκλογές των βιοτεχνών, ενώ εκείνη την περίοδο οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ και του ΣΥΝ στο Εργατικό Κέντρο φρόντισαν να κρατήσουν αποστάσεις από την ξεφωνημένη προβοκάτσια σε βάρος του ΠΑΜΕ και του Τ. Τριανταφυλλάκου που εκείνη την περίοδο ήταν και μέλος της Διοίκησης του ΕΚΒ.
Το ΠΑΜΕ τα βάζει με συγκεκριμένους συνδικαλιστές και ΜΜΕ τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να ξεχαστεί η στάση των συνδικαλιστών αυτών, μιας και όλα αυτά τα χρόνια που εκκρεμούσε η υπόθεση, έσερναν το χορό της βρωμιάς και της λάσπης απέναντι στο ΠΑΜΕ, προσπαθώντας να το παρουσιάσουν σαν τα μούτρα τους. Από κοντά και μερίδα των ΜΜΕ που έσπευσε να υιοθετήσει τη σκευωρία και να αφήνει υπονοούμενα και δήθεν αναπάντητα ερωτηματικά. Μάλιστα, αντίθετα με τους τόνους μελανιού που ξόδεψαν τα προηγούμενα χρόνια για να συντηρούν την προβοκάτσια, πέρασαν στα ψιλά την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου».
Καταλήγοντας, το ΠΑΜΕ υπογραμμίζει ότι δεν θα υποστείλει τη σημαία του αγώνα, είναι εγγύηση για την εργατική τάξη και τις διεκδικήσεις της, ενώ σήμερα αποτελεί επιτακτική ανάγκη απέναντι στην επίθεση από την εργοδοσία, την κυβέρνηση και την Ε.Ε., καθώς είναι η αλλαγή του συσχετισμού μέσα στα σωματεία υπέρ των ταξικών δυνάμεων.
