Θα σας πω μία ιστορία πως τα πράγματα δένουν και βρίσκομαι εγώ αυτή τη στιγμή να μιλάω στη συνέντευξη με τον Ηλία… Όταν ήμουνα μαθητής γυμνασίου έγινε μία πενθήμερη εκδρομή και εμείς τότε, την κάναμε στον Βόλο… Μαζέψαμε βιβλία από μία δασκάλα μας, φιλόλογο που είπε ότι θα πάμε στα χωριά όπως στα Κάτω και Πάνω Λεχώνια . Μείναμε τις περισσότερες ημέρες στον Βόλο. Πέρασαν τα χρόνια και πήγα στρατιώτης στη μεταπολίτευση. Τότε, μας φορτώνουν από το Άργος Ορεστικό για την επιστράτευση που είχε γίνει, να πάμε στην Κύπρο. Μπαίνουμε σε ένα Ρέο ξεκινάμε και φτάνουμε στον Βόλο, μας βάζουν στο πλοίο, αλλά δίνεται ξαφνικά διαταγή ότι δεν θα πάει στην Κύπρο, αλλά θα πάει στη Σάμο. Άλλη μία επαφή δηλαδή με τον Βόλο. Τέλος πάντων πήγα στη θέση στη Σάμο, υπηρέτησα, πέρασε ο καιρός… Και αφού έχουν περάσει τα χρόνια, λέω εγώ να κάνουμε μία εκδρομή, με έναν φίλο μου… Λοιπόν μου λέει πάμε στο Πήλιο , φθάνοντας στον Λαύκο, απ τον οποίο επικοινωνούμε τώρα! Διαπιστώνω ότι έχει πολύ καλό κλίμα, ωραίο περιβάλλον, αλλά τότε, επειδή δεν είχε κρεβάτια, κοιμηθήκαμε στη Μηλίνα… Όλα αυτά, πριν από 45 χρόνια.
Έτσι λοιπόν και αφού γυρίζουμε πάλι στο χωριό, βλέπουμε ότι έχει κάποια σπίτια τα οποία ήταν και φτηνά την εποχή εκείνη. Είχα μαζέψει κάποιες οικονομίες από διάφορες δουλειές, και αγοράζω ένα σπίτι μικρό, το οποίο έχω μέχρι και σήμερα…
Στο χωριό αυτό μου αρέσανε πάρα πολλοί οι κάτοικοι, ήταν ένα ζωντανό χωριό, από τα χωριά που είδα εγώ και όλο το Πήλιο που είχα γυρίσει δεν υπάρχει ομορφότερη πλατεία και μεγαλύτερη απ΄ ότι στο Λαύκο.
Έκανα περίπου 6 χρόνια για να φτιάξω το σπίτι, σιγά- σιγά, γιατί λεφτά δεν υπήρχαν άλλα και από τότε, έγινα… σχεδόν κάτοικος Λαύκου …
Το Πήλιο εγώ το θεωρώ ως νησί! Όχι, δεν λέω για το Τρίκερι εκεί που είναι νησί ούτως ή άλλως. Είναι ότι η παραλία που μπορείς να πας, είναι σχεδόν από κάτω, είναι απέναντί η Σκιάθος, ο Κατηγιώργης που είναι 10 λεπτά, η Σκόπελος, το Βόρειο Πήλιο, το Ανατολικό Πήλιο.
Είναι ένα μέρος συγκλονιστικό. Γοητεύτηκα ενθουσιάστηκα. Αφομοιώθηκα, διότι αν δεν αφομοιωθείς με το περιβάλλον που μένεις και κατοικείς δεν υπάρχει ζωή, δεν μπορείς να το υπηρετείς. Δεν μπορείς να το αγαπήσεις, δεν μπορείς να το πονέσεις. Εγώ λοιπόν το αγάπησα και τον πόνεσα τον Λαύκο.
Θυμάμαι στο χωριό, στον Πολιτιστικό Σύλλογο, όταν έγινε μια τεράστια εκδήλωση τη δεκαετία του 1980, όπου συμμετείχαν Μίμης Χρυσομάλλης, Δ. Πιατάς, Δήμητρα Παπαδοπούλου, Παύλος Χατζηκουτσέλης, Γιάννης Ζουγανέλης κ.α. Τότε μαζεύτηκε 4000 κόσμος στην πλατεία, τα μέλη του Συλλόγου πούλησαν, ό,τι είχαν και τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν, δόθηκαν για τις ανάγκες του συλλόγου.
Αυτή ήταν η πρώτη μου εκδήλωση και μετά, κάθε καιρός που περνούσε κάθε καλοκαίρι που έρχονταν, έκανα και μία μεγάλη εκδήλωση. Όπως πέρυσι με τον Τίτο Πατρίκιο, που είναι σήμερα 99 ετών και τον οποίο θα καλέσω και φέτος. Μου αρέσει βέβαια και ο Βόλος , πάρα πολύ ως πόλη… Ο Λαύκος παράλληλα είναι χωριό μοναδικό και έχει ένα από τα παλαιότερα καφενεία της Ελλάδος, έχει μία εκπληκτική εκκλησία, αλλά και το μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου, το οποίο υπηρετούν οι κάτοικοι εδώ του χωριού και το γιορτάζουν κάθε Πρωτομαγιά. Έχει πανηγύρι για την Αγία Παρασκευή, ένα εκκλησάκι που γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου της Παναγίας. Υπάρχει τρομερή πρόσβαση, όπως για το μπάνιο σου στη Μηλίνα ή στον Πλατανιά ή ακόμη περισσότερο, τώρα που κατασκευάστηκε και το λιμάνι, να περάσεις ακόμη και στη Σκιάθο, στον Κατηγιώργη, στη Λαμπινού κ.α.
Πρέπει να αποκεντρωθούμε! Εγώ αποκεντρώθηκα και τον Λαύκο δεν τον αλλάζω με τίποτα!
Ο Μιχάλης Μητρούσης
Γεννήθηκε και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε τρία χρόνια στο ΚΘΒΕ, με ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. Από το 1975 έως σήμερα εργάζεται σε θέατρο, τηλεόραση και ραδιόφωνο. Μετείχε σε διεθνή φεστιβάλ του εξωτερικού και σε Επίδαυρο, Ηρώδειο, Θέατρο Λυκαβηττού κ.ά. Ιδρυτικό στέλεχος του Αμφιθεάτρου Σ. Α. Ευαγγελάτου (1975-1982), στο ελεύθερο θέατρο συνεργάστηκε με τους θιάσους Α. Βουγιουκλάκη, Μ. Ντενίση Ν. Κούρκουλου Κ. Βουτσά, Γ. Αρμένη, Ε. Ράντου, Σ. Φασουλή, με το Θέατρο Νέου Κόσμου κ.ά. Έχει παίξει σε μιούζικαλ και επιθεωρήσεις. Υπήρξε συνιδρυτής, οικονομικός και καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θέατρο Χυτήριο (1994-2005). Σκηνοθέτησε μουσικοθεατρικές παραστάσεις, όπως Σταγόνα στα γόνατα της Λ. Νικολακοπούλου κ.α.
Επιμέλεια: Ηλίας Κουτσερής
Πηγή: Περιοδικό Volos City του Ομίλου Καρεκλίδη
