Σοβαρά ερωτήματα για το περιεχόμενο, τη σκοπιμότητα και τους όρους της υπό υπογραφή Σύμβασης για την παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών συμβούλου προς τη «Σιδηρόδρομοι Ελλάδος Μ.Α.Ε.» έθεσε, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, που εξέδωσε, ο Βουλευτής Μαγνησίας Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής & Εμπορίου της Βουλής, στο πλαίσιο της ενημέρωσης των μελών της Επιτροπής από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας.
Ο Βουλευτής υπογράμμισε ότι: «Συμβάσεις αυτού του μεγέθους και αυτής της σημασίας, εφόσον στόχος τους είναι η επιχειρησιακή ενίσχυση ενός κρίσιμου δημόσιου οργανισμού, οφείλουν να πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Δεν θα πρέπει να έχουν υπερβολικά μακροχρόνιο χαρακτήρα, εκτός εάν εξυπηρετούν άλλες σκοπιμότητες, ενώ θα πρέπει να περιγράφουν αναλυτικά τους ρόλους, τις διαδικασίες που θα ακολουθηθούν, τα παραδοτέα, αλλά και συγκεκριμένους δείκτες αξιολόγησης του συμβούλου». Όπως επισήμανε, από τη σύμβαση δεν προκύπτουν ούτε οι δείκτες αξιολόγησης, ούτε η αποτύπωση της πραγματικής κατάστασης του Οργανισμού, ούτε ένας ουσιαστικός μηχανισμός ποινικών ρητρών, με σαφείς, μετρήσιμους στόχους και διαδικασία άμεσης επιβολής τους. «Σύμβαση ίσον ρήτρες. Διαφορετικά μιλάμε για κάτι άλλο», ανέφερε χαρακτηριστικά, διερωτώμενος πού ακριβώς βρίσκονται όλα αυτά τα στοιχεία στο κείμενο της σύμβασης.
Στη συνέχεια, έθεσε το ερώτημα εάν οι προβλεπόμενες δεσμεύσεις της σύμβασης ακολουθούν κάποιο ήδη εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων στον ΟΣΕ. Ειδικότερα, ζήτησε να διευκρινιστεί εάν συνδέονται με το Action Plan που έχει συμφωνηθεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τις δεσμεύσεις που απορρέουν από το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ ή με το χρονοδιάγραμμα στελέχωσης του οργανισμού που έχει παρουσιάσει η διοίκησή του. Ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα και στο οικονομικό αντικείμενο της σύμβασης, σημειώνοντας ότι προβλέπεται η απασχόληση είκοσι (20) βασικών στελεχών, καθώς και χιλιάδων ωρών «παροχής υπηρεσιών» από πρόσθετους συνεργάτες, οι οποίοι μάλιστα θα προσδιοριστούν στην πορεία της υλοποίησης της σύμβασης από τον ανάδοχο. «Πρόκειται για μία πολυετή σύμβαση πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Ένα ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 50% της ετήσιας κρατικής χρηματοδότησης του ΟΣΕ ή σε πολλαπλάσιο της δεκαετούς μισθολογικής δαπάνης εκατοντάδων επιστημόνων της πρώην ΕΡΓΟΣΕ. Για τόσο μεγάλη αμοιβή, τι ακριβώς θα κάνουν αυτοί οι σύμβουλοι επί δέκα χρόνια; Ποιο θα είναι το συγκεκριμένο έργο που θα παραχθεί και ποια θα είναι η προστιθέμενη αξία για τον ελληνικό σιδηρόδρομο;» διερωτήθηκε.
Ο Βουλευτής έθεσε ακόμη ζήτημα επιχειρησιακής επάρκειας της σύμβασης, ζητώντας να πληροφορηθεί εάν έχουν προβλεφθεί συγκεκριμένα σενάρια για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων, όπως μία ενδεχόμενη επανάληψη ακραίων φαινομένων αντίστοιχων με την κακοκαιρία Daniel. «Σε μία τέτοια περίπτωση, θα έχουν οι σύμβουλοι συγκεκριμένο επιχειρησιακό ρόλο ή θα επαναληφθεί το μοντέλο που ακολουθήθηκε μετά τις καταστροφές του 2023, όταν ο ΟΣΕ κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει έγκαιρα τις διαδικασίες αποκατάστασης και τα έργα μεταφέρθηκαν στο Υπουργείο;», υπογράμμισε.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην τεχνική αξιολόγηση του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ, υπενθυμίζοντας ότι η Κυβέρνηση είχε ανακοινώσει πως η σχετική διαδικασία είχε ήδη ξεκινήσει από τον Οκτώβριο του 2025. Ζήτησε να ενημερωθεί εάν η αξιολόγηση αυτή έχει ολοκληρωθεί, ποια είναι τα αποτελέσματά της, αλλά και εάν η νέα Σύμβαση περιλαμβάνει συμμετοχή των συμβούλων στο συγκεκριμένο αντικείμενο, δεδομένου ότι τέτοια εξειδίκευση δεν προβλεπόταν στα τεύχη του διαγωνισμού.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος υποστήριξε ότι η συνεχής προσφυγή σε εξωτερικές «παροχές υπηρεσιών» φαίνεται να αποτελεί τη βασική επιλογή της Κυβέρνησης για τη λειτουργία του ελληνικού σιδηροδρόμου. «Σήμερα όμως, τις αυξημένες ανάγκες του δικτύου συνεχίζουν να καλύπτουν οι εργαζόμενοι, που καθημερινά με την γνώση και την εμπειρία τους δουλεύουν για έναν καλύτερο δημόσιο σιδηρόδρομο. Το προσωπικό αυτό έχει ανάγκη από ένα πραγματικό στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης και όχι από μία ακόμη σύμβαση outsourcing. Ο ελληνικός σιδηρόδρομος χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση, σαφές σχέδιο και αξιοποίηση των ανθρώπων που τον κρατούν όρθιο καθημερινά», κατέληξε.
