«Νομοθετούμε στη σκιά τραγωδιών, στην μνήμη θυμάτων, με την υποχρέωση να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος και στις υποδομές τους, κι όμως η κυβέρνηση φέρνει άλλο ένα νομοσχέδιο για τον σιδηρόδρομο χωρίς σχέδιο και πολιτική ευθύνη, οι διατάξεις του οποίου ή θα αντικατασταθούν από επόμενες ή θα παραμείνουν ανενεργές. Άλλη μια χαμένη ευκαιρία για το ελληνικό τρένο» ανέφερε ο Βουλευτής Μαγνησίας, Τομεάρχης Υποδομών & Μεταφορών, Ειδικού Αγορητή του ΣΥ.ΡΙΖΑ. – Π.Σ. Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος στην Ομιλία του επί του νομοσχεδίου για την ασφάλεια στον σιδηρόδρομο και σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση, που εξέδωσε.
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι οι πραγματικοί στόχοι του νομοσχεδίου είναι να καλύψει το αφήγημα Καραμανλή, που λέει ότι την ευθύνη για τον σιδηρόδρομο δεν την έχει το κράτος δια των οργάνων εκτελεστικής εξουσίας αλλά δια των υπαλλήλων, να εξυπηρετήσει συμφέροντα που «κερδίζουν» από την απαξίωση του σιδηροδρόμου και να συνεχίσει την παράδοση των ημετέρων, των ρουσφετιών και της αναθέσεων.
Ο Βουλευτής αποδόμησε, όπως τονίζει, με στοιχεία όλους τους βασικούς άξονες του νομοσχεδίου λέγοντας ότι «
1.Η Κυβέρνηση επανανομοθετεί αρμοδιότητες που ήδη έχει και νομιμοποιεί με νομοθετικό μανδύα την αδράνειά της και το αφήγημα Καραμανλή.
Το Υπουργείο Μεταφορών εμφανίζει ως «μεταρρυθμιστικό» ένα πλαίσιο εποπτείας και ελέγχου επί των σιδηροδρομικών φορέων, το οποίο στην πραγματικότητα προβλέπεται ήδη με πλήρη σαφήνεια από το Προεδρικό Διάταγμα 79/1993. Όλες οι αρμοδιότητες που το νομοσχέδιο επιχειρεί να θεσμοθετήσει “από την αρχή” ήδη προβλέπονται από το 1993! «Λανσάροντας» ως νέους διαχειριστικούς φορείς και έννοιες (Γενικός Κανονισμός Κίνησης, Προϊστάμενος Αμαξοστοιχίας, Ενιαίο Κέντρο Εποπτείας στον ΟΣΕ,) επιχειρεί να συσκοτίσει ακόμα περισσότερο τις διαχειριστικές ευθύνες για την ασφάλεια στον σιδηρόδρομο, πετώντας επί τοις ουσίας από πάνω της την ευθύνη για ουσιαστική εποπτεία. Η πραγματικότητα είναι, ότι από το 1993 είναι θεσμοθετημένη η αρμοδιότητα του εκάστοτε Υπουργού να εποπτεύει και να ελέγχει τις πράξεις του, αλλά και τις παραλείψεις του. Καταρρίπτεται έτσι και το επιχείρημα της δήθεν «διοικητικής εποπτείας» που επικαλούνταν η ΝΔ.
2.Νομοσχέδιο εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου – χωρίς στρατηγική και διαλειτουργικότητα. Η Κυβέρνηση φέρνει ένα νομοσχέδιο που δεν εντάσσεται ούτε εξυπηρετεί την ευρωπαϊκή στρατηγική για τις μεταφορές. Ενώ η Ευρώπη θέτει ξεκάθαρους στόχους για διπλασιασμό της εμπορευματικής κίνησης μέσω σιδηροδρόμου έως το 2030, η Ελλάδα στερείται εθνικού σχεδιασμού, συρρικνώνει τον ρόλο του σιδηροδρόμου, νομοθετεί αποσπασματικά και πρόχειρα με ρυθμίσεις που αντιστρατεύονται τη διαλειτουργικότητα. Αντί να υλοποιήσει τα ευρωπαϊκά συστήματα ασφαλείας ETCS και GSM-R, που λείπουν εδώ και χρόνια, η κυβέρνηση επιλέγει τεχνολογικά μπαλώματα όπως το GPS, που όχι μόνο δεν συνάδουν με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, αλλά εμποδίζουν και την είσοδο διεθνών συρμών στο ελληνικό δίκτυο, παραβιάζοντας θεμελιώδεις αρχές του ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου. Η δήθεν “καινοτομία” της κυβέρνησης ανακυκλώνει πρακτικές και δομές που υπήρχαν ήδη εδώ και δεκαετίες, χωρίς να αντιμετωπίζει τη δομική υστέρηση της χώρας στην υιοθέτηση των ευρωπαϊκών τεχνολογιών ασφάλειας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, νομοθετεί πρώτα και ζητά την ευρωπαϊκή έγκριση μετά, διακινδυνεύοντας να φορτώσει τους Έλληνες πολίτες με κόστος που για εξοπλισμό που είναι πολύ πιθανό να μην εγκριθεί από τις ευρωπαϊκές αρχές.
3. Νομοσχέδιο χωρίς σχέδιο, όπως όλα τα προηγούμενα. Δεν παρουσιάζονται ξεκάθαρα οι στόχοι για την ασφάλεια, ο ρόλος και η συμβολή του κάθε φορέα. Δεν υπάρχουν σαφή έργα και χρονοδιαγράμματα. Συνεχίζει να μη γίνεται διαχωρισμός ευρωπαϊκού από μη ευρωπαϊκού δικτύου, χάρη στο «τσουβάλιασμα» Καραμανλή που ευνόησε μόνο την Hellenic Train, το αγαπημένο παιδί της κυβέρνησης».
