Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται, ανατίθενται, υλοποιούνται και ελέγχονται τα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης στην Ελλάδα θέτει ο Βουλευτής Μαγνησίας, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, που εξέδωσε, με Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών και Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης.
Αφορμή, όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, αποτελούν οι σοβαρές διαπιστώσεις που, σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, περιλαμβάνονται σε έκθεση ελέγχου της Κοινής Διεύθυνσης Ελέγχου για τη Συνοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με ημερομηνία 7 Σεπτεμβρίου 2026. Όπως επισημαίνει ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος οι ελεγκτές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μετά από έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2025, κατέταξαν το ελληνικό σύστημα διαχείρισης και ελέγχου στην «Κατηγορία 3», κρίνοντας ότι λειτουργεί μόνο εν μέρει και απαιτεί ουσιαστική βελτίωση. Ο έλεγχος αφορούσε, μεταξύ άλλων, δράσεις του Προγράμματος «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση» και του Προγράμματος «Ανθρώπινο Δυναμικό και Κοινωνική Συνοχή», με τα ευρήματα να δημιουργούν σοβαρά ζητήματα για τη διαφάνεια, τον ανταγωνισμό και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον σχεδιασμό μεγάλων διαγωνισμών, στους οποίους διαφορετικές υπηρεσίες, όπως η συμβουλευτική, η κατάρτιση, η πρακτική άσκηση και η πιστοποίηση, εντάσσονταν σε ενιαίες συμβάσεις υψηλής αξίας. «Σύμφωνα με τα ευρήματα της Επιτροπής, η πρακτική αυτή περιόριζε τη δυνατότητα συμμετοχής μικρότερων και εξειδικευμένων παρόχων ως κύριων αναδόχων, δημιουργώντας παράλληλα κίνδυνο συγκέντρωσης της αγοράς. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρεται να εντόπισε ως δυσανάλογους όρους συμμετοχής την απαίτηση για εκ των προτέρων εθνική άδεια Κέντρου Διά Βίου Μάθησης και εγκεκριμένη φυσική εγκατάσταση στην Ελλάδα, κρίνοντας ότι τέτοιες απαιτήσεις περιόριζαν την πρόσβαση οικονομικών φορέων από άλλα κράτη-μέλη και προσέκρουαν στις αρχές της ίσης μεταχείρισης», ανέφερε ο Βουλευτής.
Στην Ερώτηση, αναδεικνύονται, σύμφωνα με την ανακοίνωση, και οι σημαντικές αποκλίσεις που καταγράφηκαν μεταξύ των προβλεπόμενων και των πραγματικών αριθμών συμμετεχόντων σε ελεγχόμενες δράσεις. «Ενδεικτικά, σε πρόγραμμα με στόχο την κατάρτιση 1.600 ανέργων συμμετείχαν μόλις 209, σε δράση με στόχο 3.000 άτομα με αναπηρία συμμετείχαν 882, ενώ σε πρόγραμμα που απευθυνόταν σε 3.700 νέους ανέργους συμμετείχαν 1.750. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, τίθενται ζητήματα σχετικά με την κοστολόγηση της εξ αποστάσεως και ιδιαίτερα της ασύγχρονης κατάρτισης, αλλά και με τους μηχανισμούς που χρησιμοποιούνται για την επαλήθευση της πραγματικής συμμετοχής και της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης», υπογράμμισε ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος.
Όπως σημειώνει ο Βουλευτής, ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην ανάγκη να εξεταστεί εάν οι διαπιστωθείσες παρατυπίες έχουν συστημικό χαρακτήρα και εάν αντίστοιχες δημοσιονομικές διορθώσεις πρέπει να επεκταθούν και σε άλλα προγράμματα όπου εφαρμόστηκαν οι ίδιοι όροι και διαδικασίες. «Το ζήτημα, επομένως, δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες αστοχίες συγκεκριμένων προγραμμάτων. Αφορά τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται σημαντικοί εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι που προορίζονται για την αναβάθμιση δεξιοτήτων και την επανειδίκευση εργαζομένων και ανέργων. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό αν συνδυαστεί με τις διαπιστώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Έκθεση Χώρας για την Ελλάδα του 2026, σύμφωνα με τις οποίες η συμμετοχή των ενηλίκων στην κατάρτιση ανέρχεται μόλις στο 16,6%, έναντι εθνικού στόχου 40% για το 2030, ενώ παραμένουν σημαντικές αναντιστοιχίες δεξιοτήτων και περιορισμένη αποτελεσματικότητα των μηχανισμών πρόβλεψης των αναγκών της αγοράς εργασίας».
Με την κοινοβουλευτική του παρέμβαση, ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος ζητά από την Κυβέρνηση να δώσει σαφείς απαντήσεις για τις δημοσιονομικές διορθώσεις που έχουν προταθεί ή επιβληθεί, για το ενδεχόμενο επέκτασης των ελέγχων και σε άλλα προγράμματα, καθώς και για τα μέτρα που λαμβάνονται ώστε να διασφαλιστούν ο πραγματικός ανταγωνισμός και η ισότιμη πρόσβαση των οικονομικών φορέων. Παράλληλα, ζητά να παρουσιαστεί με ποιον τρόπο ελέγχεται σήμερα η πραγματική παροχή και η ποιότητα της σύγχρονης και ασύγχρονης εξ αποστάσεως κατάρτισης, αλλά και εάν εφαρμόζεται στην πράξη το σύστημα αξιολόγησης των παρόχων βάσει αποτελεσμάτων.
