Η παραλία της Θεοτόκου, στο νότιο τμήμα του Πηλίου στη Μαγνησία, είναι γεμάτη… θησαυρούς: σύγχρονους, παλιούς και διαχρονικούς. Τη συναντούμε λίγο πριν φτάσουμε στον Κατηγιώργη. Έχει χοντρή άμμο και βότσαλα. Την προτιμούν οι λάτρεις της υποβρύχιας κατάδυσης.
Η βουτιά μπορεί να συνδυαστεί με μια επίσκεψη στα ερείπια ναού της Αρτέμιδος και μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής, που βρίσκονται στα βόρεια του επιβλητικού όγκου του ακρωτηρίου της Σηπιάδος. Η παραλία οφείλει το όνομά της στο ξωκλήσι της Θεοτόκου, που χτίστηκε στα 1807.
Λίγα μέτρα από το συγκεκριμένο κτίσμα, μέσα σ’ έναν υποτυπωδώς περιφραγμένο χώρο, βρίσκεται ό,τι απέμεινε από μια παλιά ανασκαφική προσπάθεια που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ:
Ένα τμήμα ψηφιδωτού (το υπόλοιπο είναι καλυμμένο),
είσοδος και δάπεδο με λαξευτές πέτρες,
μια ολόλευκη μαρμάρινη κολώνα, από τα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής, που υψωνόταν σε αυτόν τον χώρο.
Το ξωκλήσι χτίστηκε πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού. Το ψηφιδωτό δάπεδο πιθανολογείται ότι αποτελούσε μέρος του ναού της Αρτέμιδος, πριν χτιστεί επάνω του η παλαιοχριστιανική εκκλησία.
Η τοποθεσία έχει προταθεί από αρχαιολόγους να ταυτιστεί με την θέση της αρχαίας πόλης της Σηπιάδας, η οποία ήταν αποκομμένη από το εσωτερικό της Μαγνησίας και η μόνη της επικοινωνία ήταν μέσω θαλάσσης.
Φωτογραφίες: ©EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ
Πηγή: https://www.athensvoice.gr/
