Ησυχαστήριο για στιγμές χαλάρωσης αλλά… και δουλειά, αποτελεί για την ερμηνεύτρια και τραγουδοποιό Ευτυχία Μητρίτσα (καταγόμενη απ΄την Καρδίτσα) το Μετόχι του Δήμου Νοτίου Πηλίου, όπως δήλωσε η ίδια χθες στο Ράδιο -Ένα 102,5. Ήδη βρίσκεται στην περιοχή, απολαμβάνοντας μερικές στιγμές ξεκούρασης, ενόψει της ζωντανής εμφάνισης στο Φεστιβάλ Χόρτου με τις “Αιώνιες Γυναίκες” της.
Απόψε, στις 9 το βράδυ στο μαγευτικό υπαίθριο θέατρο, του ιδρύματος Αγγελίνη-Χατζηνίκου, τόσο η ερμηνεύτρια, με την αυθεντική ερμηνευτική της ταυτότητα, όσο και ο Τάκης Φαραζής με την σπάνια μουσική ευαισθησία θα δημιουργήσουν έναν γοητευτικό μουσικό κόσμο και θα ταξιδέψουν το κοινό σε μέρη λυτρωτικά, χαρούμενα, ερωτικά με χιούμορ και ενσυναίσθηση… Πρόκειται για μια πρωτότυπη μουσική εμπειρία, βασισμένη στο τρίτο προσωπικό της album «Το πρώτο βλέμμα».
Έγραφα παρτιτούρες στο Μετόχι
«Χαίρομαι που ολοκληρώνεται αυτός ο κύκλος των συναυλιών στο Χόρτο, γιατί πέρυσι, τέτοιο καιρό, προετοιμαζόμενη για ένα Φεστιβάλ στη Σαντορίνη, έγραφα παρτιτούρες στο Μετόχι που έχω ένα εξοχικό», ανέφερε η τραγουδίστρια.
Η ίδια είπε ότι κλείνει ο κύκλος σε ένα μέρος που έχει περάσει ωραίες στιγμές, τόσο οικογενειακές, όσο και με φίλους. Όπως είπε, είναι ένας προικισμένος τόπος και είχε πολύ μεγάλη ανάγκη και η ίδια, να παίξει εδώ.
Για το Φεστιβάλ Χόρτου ανέφερε ότι είναι μια εκδήλωση με μεγάλη παράδοση στα μουσικά δρώμενα της περιοχής, σημείο συνάντησης για νέους, ντόπιους και επισκέπτες. Συνδυάζει τις βραδινές συναυλίες με πρωινά σεμινάρια, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη μουσική εμπειρία και αποτελεί μια “κοιτίδα πολιτισμού”.
Έμπνευση από γυναίκες-σύμβολα
Οι “Αιώνιες Γυναίκες” είναι ο τίτλος μιας μουσικής παράστασης και θεματικού κύκλου τραγουδιών της ερμηνεύτριας και δημιουργού Ευτυχίας Μητρίτσα, σε μουσική δική της και στίχους της Νάντιας Δουλαβέρα, με τη συμμετοχή του πιανίστα Τάκη Φαραζή. Η δουλειά αυτή, αντλεί έμπνευση από γυναίκες-σύμβολα (αρχετυπικές μορφές της αρχαιότητας και της παράδοσης) μέχρι γυναίκες της διπλανής μας πόρτας.
Η ερμηνεύτρια ανέφερε ότι περιλαμβάνει οκτώ τραγούδια εμπνευσμένα από γνωστές γυναικείες μορφές της αρχαίας τραγωδίας, της παράδοσης και ιερών κειμένων, όπως η Ελένη, η Μαγδαληνή, η Ηλέκτρα, η Περσεφόνη, η “Χτισμένη” (η γυναίκα του Πρωτομάστορα).
Τα τραγούδια παρουσιάζουν αυτές τις μορφές με έναν σύγχρονο και άμεσο τρόπο, σαν “μικρές εξομολογήσεις κοριτσιών”.
Η παράσταση εμπλουτίζεται με άλλα αγαπημένα τραγούδια που εμπνεύστηκαν από γυναικείες μορφές, διατρέχοντας την ελληνική μουσική από τον Τσιτσάνη και τον Βαμβακάρη μέχρι τον Μικρούτσικο, τον Θεοδωράκη και τον Κραουνάκη.
Διαχρονική έμπνευση προσφέρει η γυναίκα
Η Ευτυχία Μητρίτσα τόνισε ότι το έργο αναδεικνύει τη διαχρονική έμπνευση που προσφέρει η γυναίκα στους συνθέτες. Επισήμανε την επικαιρότητα του θέματος της γυναίκας σήμερα, ειδικά μετά την καραντίνα και την έξαρση του #MeToo κινήματος, αναφερόμενη στις κοινωνικές προκλήσεις και τις γυναικοκτονίες. Το έργο αναδεικνύει πώς οι ιστορικές αυτές γυναικείες μορφές συνομιλούν με τα σημερινά ζητήματα, καθώς το “ανθρώπινο DNA” και οι ψυχικές/πνευματικές ανησυχίες παραμένουν αναλλοίωτες διαχρονικά.
Μελλοντικά η Ευτυχία Μητρίτσα, όπως ανέφερε, θα λάβει μέρος και σε άλλες συναυλίες με ένα διαφορετικό project αφιερωμένο στην Σωτηρία Μπέλλου, μαζί με την Μαρία Κώτη, ενώ συνεχίζει να γράφει νέα τραγούδια.
