Η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευση Μαγνησίας μέσω του τμήματος Σχολικών Δραστηριοτήτων σε συνεργασία με τον Μικρό Διάκοσμο – Θρακικό Θέατρο Σκιών του σκηνοθέτη-Καραγκιοζοπαίχτη Γιάννη Βουλτσίδη, υλοποίησε σεμινάριο για εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων την 13η Μαρτίου στο αμφιθέατρο του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου.
Το σεμινάριο υπήρξε καρπός των προηγούμενων θεατρικών παραστάσεων του Μικρού Διάκοσμου – Θρακικού Θεάτρου Σκιών Γιάννη Βουλτσίδη που παρακολούθησαν σχολεία της Μαγνησίας από τις 6 έως τις 13 Μαρτίου, ως μια διαδραστική και αμφίδρομη παιδαγωγική πράξη προσέγγισης του θεάτρου σκιών και πρόταση αξιοποίησής του στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Ο συγκεκριμένος τρόπος διδάσκεται από τον σκηνοθέτη -Καραγκιοζοπαίχτη Γιάννη Βουλτσίδη, για το έτος 2025-2026 στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο στο παιδαγωγικό τμήμα Αλεξανδρούπολης, στο μεταπτυχιακό τμήμα που έχει δημιουργήσει ο καθηγητής κ. Σίμος Παπαδόπουλος.
Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση στηρίχτηκε στην εξής φιλοσοφία: «Στις μετόπες των αρχαίων Ελληνικών ναών συνηθίζονταν ανάγλυφα, που αναπαράσταιναν τη μάχη του ανθρώπου με το θηρίο. Σε ποικίλες εκδοχές και εκφάνσεις. Η ίδια λογική συνηθιζόταν και σε αναθηματικά ανάγλυφα που παρίσταναν τον Ιππέα ήρωα της Θράκης να μάχεται τον φτερωτό Δράκο, αναπαράσταση που μετεξελίχθηκε στη Βυζαντινή εποχή στον Βυζαντινό έφιππο Αϊ Γιώργη που σκοτώνει τον Δράκο, όπως επίσης πέρασε και σε στίχους της Δημοτικής μούσας στο γνωστό τραγούδι, όπου ο Δράκος κατακρατεί το νερό που αρδεύεται η Πόλη και προσφέρει λίγο με αντάλλαγμα ανθρωποθυσία, μέχρι που έρχεται ο λαϊκός ήρωας σαν ο Περσέας της μυθολογίας και ελευθερώνει την Ανδρομέδα και το Νερό της ζωής έρχεται.
Η παιδαγωγική χρησιμότητα τέτοιων μύθων και φυσικά δεν είναι αμελητέα διότι προδιαθέτει και προγυμνάζει τα παιδιά να μάχονται θαρρετά τις σκιές και τα θηρία μέσα κι έξω τους.
Ο τρόπος της αναπαράστασης μέσα απ΄ τον κορμό των προσώπων που συγκροτούν το μύθο του Περσέα και της Ανδρομέδας, οι οποίοι ήρωες είναι χειροπιαστές φιγούρες στα χέρια ηθοποιών -παιχτών που τις χορογραφούν και τις εμψυχώνουν.
Αυτός ο τρόπος, ουσιαστικά το Θέατρο σκιών μπροστά απ’ το ΜΠΕΡΝΤΕ, στις αρχές του αιώνα του προηγούμενου που πρωτοεμφανίστηκε επικράτησε να λέγεται ‘‘Αποθέωση”.
Κατά κάποιο τρόπο οι παλιοί Καραγκιοζοπαίχτες με τη λαϊκή τους φαντασία είχαν απομιμηθεί πετυχημένα τη λογική του «Από μηχανής θεού» του αρχαίου δράματος.
Το σενάριο του δράματος βασίζεται σε ένα δημοτικό τραγούδι έτσι όπως έχει διασωθεί σε δυο εκδοχές μία στα μαστιχοχώρια της Χίου και η άλλη στα χωριά της Ανατολικής Θράκης.
Οι στίχοι του τραγουδιού παίζουν σε διπλό ρόλο, αποδίδονται στο πρώτο μέρος σε πεζό διαλογικό τρόπο και στο δεύτερο με λυρικό τραγουδιστικό χορογραφικό τρόπο, έμμεση αναφορά στα επεισόδια και στα λυρικά μέρη της τραγωδίας που συγκροτούν και ισορροπούν τον Απολλώνιο με το Διονυσιακό τρόπο.
Σ’ αυτό τον τρόπο αποθέωσης μπορούν να προστεθούν και να αποδοθούν ποικίλα άλλα δραματικά θέματα».
