Το θέμα της έλλειψης οργανωμένων και θεσμοθετημένων σημείων υδροληψίας για τις ανάγκες των ελαιοπαραγωγών αναμένεται να θέσει ο δημοτικός σύμβουλος Κωνσταντίνος Πανταζώνας στην Ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας για το πρώτο δίμηνο του 2026, που θα πραγματοποιηθεί στον Δήμο Αλμυρού.
Όπως τονίζει “Οι περιοχές Σούρπη, Αγία Τριάδα, Δρυμώνας, Αμαλιάπολη και Νηές αποτελούν κατεξοχήν ελαιοπαραγωγικές ζώνες. Η μονοκαλλιέργεια της ελιάς στηρίζει την τοπική οικονομία και εκατοντάδες οικογένειες.
Κι όμως, στις περιοχές αυτές δεν υπάρχουν οργανωμένα και θεσμοθετημένα σημεία υδροληψίας για τις ανάγκες ψεκασμού.
Αποτέλεσμα;
Οι παραγωγοί αναγκάζονται να γεμίζουν νερό από το δίκτυο ύδρευσης.
Δηλαδή, το πόσιμο νερό που προέρχεται από το Φράγμα Μαυρομάτη χρησιμοποιείται για γεωργική χρήση.
Αυτό σημαίνει:
– Μείωση αποθεμάτων.
– Επιβάρυνση του κόστους λειτουργίας της ΔΕΥΑΛ.
– Αύξηση των λογαριασμών για τα νοικοκυριά.
Το κόστος της έλλειψης σχεδιασμού μεταφέρεται στους δημότες.
Και εδώ τίθεται ζήτημα ισονομίας.
Σε ορισμένες περιοχές του Δήμου, όπως ο Πτελεός, οι Άγιοι Θεόδωροι και το Αχίλλειο, υπάρχουν σημεία υδροληψίας. Ωστόσο, δεν λειτουργούν όλα.
Την ίδια στιγμή, στον Αλμυρό, στον Πλάτανο και στο Κρόκιο είτε δεν υπάρχουν καθόλου είτε έχουν κλείσει.
Γιατί αυτή η αποσπασματική εικόνα;
Υπάρχουν δημότες δύο ταχυτήτων.
Σημειώνεται ότι υπάρχουν γεωτρησεις οι οποιες δεν ειναι καταλληλες για ανθρωπινη καταναλωση και βρισκονται εκτος δικτυου υδρευσης.
Οι συγκεκριμενες μπορουν να αξιοποιηθουν αποκλειστικα για την αγροτικη χρηση,χωρις να επιβαρύνεται το ποσιμο νερο.
Για αυτο η λύση δεν μπορεί να είναι αποσπασματική.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο, ενιαίο σύστημα υδροληψίας για όλο τον Δήμο Αλ
μυρού.
Ένα σύστημα οργανωμένων σημείων με ελεγχόμενη πρόσβαση, όπου οι παραγωγοί θα προμηθεύονται νερό μέσω ειδικής κάρτας, με ετήσια συνδρομή που θα καταβάλλεται στη ΔΕΥΑΛ η οποια θα αποκτησει σταθερο εσοδο,το οποίο μπορεί να επανεπενδυθει σε εργα αδρευσης και σε αγροτικη οδοποιια.
Παράλληλα, τα Τοπικά Συμβούλια μπορούν και πρέπει να υποδείξουν τα καταλληλότερα σημεία εγκατάστασης, ώστε ο σχεδιασμός να βασιστεί στις πραγματικές ανάγκες κάθε κοινότητας και όχι σε αποσπασματικές αποφάσεις.
Έτσι:
– Θα προστατεύεται το πόσιμο νερό.
– Θα υπάρχει έλεγχος κατανάλωσης.
– Θα διασφαλίζεται ισονομία.
– Θα ενισχυθεί η αγροτική παραγωγή με διαφάνεια και κανόνες.
Το νερό είναι δημόσιο αγαθό.
Η στήριξη της αγροτικής παραγωγής απαιτεί υποδομές, όχι πρόχειρες λύσεις.
Αναμένω σαφείς απαντήσεις και συγκεκριμένες δεσμεύσεις απο την Δημοτικη αρχη και την Δευαλ”.
