Οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την Ελλάδα στην έκθεση για την δημοσιονομική πορεία και τις προοπτικές των κρατών μελών του δεν διαφέρουν από αυτές που έχει εντάξει στο πρόγραμμα του με την Ελλάδα. Και στο κείμενο του Ιουλίου προέβλεπε ότι με τα υφιστάμενα μέτρα θα πετύχαινε πρωτογενές πλεόνασμα 1,7% για το 2017 , 2,2% του ΑΕΠ για το 2018 και 3,5% του ΑΕΠ από το 2019 μέχρι και το 2020. Παρά την απόκλιση του 2018 στο κείμενο του μνημονίου δεν έκανε λέξη για νέα μέτρα για το 2018.
Στην σχετική ερώτηση που έχει τεθεί επανειλημμένα και στο εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Τζέρυ Ραίς αλλά και στην επικεφαλής της ομάδας του ΔΝΤ για την Αθήνα κ. Ντέλια Βελκουλέσκου η απάντηση ήταν η ίδια: Το ΔΝΤ δεν ζητά νέα μέτρα για το 2018.
Παρόλα αυτά το Ταμείο έχει πιέσει και έχει πετύχει τον μηχανισμό εκ των υστέρων διόρθωσης με την πρόωρη εφαρμογή του αφορολόγητου το 2019 μαζί με τις συντάξεις και την κατάργηση των αντιμέτρων που φαίνεται ότι δεν ήθελε από την αρχή αλλά αναγκάστηκε να δεχθεί για να μην χρεωθεί ένα νέο ελληνικό «ναυάγιο».
Σε ότι αφορά το 2018 το Ταμείο επέμενε από την αρχή ότι η Ελλάδα με τα μέτρα που είχαν ψηφιστεί πριν κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, δεν θα μπορούσε να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ . Με βάση τις εκτιμήσεις της προηγούμενης εξαμηνιαίας έκθεσης, προέβλεπε για τον επόμενο χρόνο πρωτογενές πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ για το 2018 και 1,5% του ΑΕΠ για τα έτη από το 2019 μέχρι και το 2022.
Με την συμμαχία της Γερμανίας και τον εκβιασμό της παραμονής του εκτός προγράμματος επέβαλε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα 1% του ΑΕΠ το 2019 από περικοπές συντάξεων και 1% του ΑΕΠ το 2020 από την μείωση του αφορολόγητου . Για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση με την αποδοχή της ελληνικής πλευράς δέχθηκε και τα αντίμετρα ύψους 1% του ΑΕΠ για το κοινωνικές δαπάνες το 2019 και 1% του ΑΕΠ για φοροαπαλλαγές του 2020 . Στο πρόγραμμα του για την Ελλάδα ένα μήνα αργότερα , ζητούσε τα αντίμετρα να εφαρμοστούν από το 2023 όταν ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα θα πέσει κάτω από το 3,5% του ΑΕΠ.
