Ο προϋπολογισμός του 2017 έχει βραχυπρόθεσμα υφεσιακή επίπτωση καθώς: μειώνει τις δαπάνες και επιζητεί να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα. Συμπέρασμα; Μειώσεις δαπανών και αυξήσεις φόρων αναπόφευκτα λειτουργούν υφεσιακά. Αυτό τονίζεται στην έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής που συντάχθηκε αποκλειστικά για τον συζητούμενο στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή προϋπολογισμό του 2017. Μάλιστα επικαλούμενοι την δημόσια κριτική, οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν ότι «το νέο Μνημόνιο επιβάλλει παράταση της λιτότητας και αυτό υποκρύπτει η στόχευση για πρωτογενή πλεονάσματα».
«Το ζήτημα της λιτότητας γίνεται γενικά επίκαιρο όχι μόνον σε συνθήκες ύφεσης, όπως στην Ελλάδα, αλλά και λόγω της ασθενικής μεγέθυνσης στην Ευρωζώνη», σημειώνεται, ενώ αναφέρεται ότι «η δημοσιονομική πολιτική στην Ελλάδα και αλλού θα έπρεπε, θεωρητικά, να αναλάβει ενεργότερο ρόλο στην αντιμετώπιση της ύφεσης και των κινδύνων δυνητικής στασιμότητας». Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «η δημοσιονομική πολιτική οφείλει να είναι αντικυκλική». «Και όμως, στην Ελλάδα, παραμένει προκυκλική καθώς αυξάνονται οι φορολογικοί συντελεστές και συγκρατούνται οι δαπάνες του κράτους. Αυτό φυσικά οφείλεται μεν στην κληρονομιά του παρελθόντος (χρέη κλπ.) αλλά και στους μη ρεαλιστικούς στόχους του Μνημονίου για συνεχή αύξηση των πρωτογενών πλεονασμάτων ως το 2018 και μετά», υπογραμμίζεται.
