Με το 90% των δημοσίων και ανταλλάξιμων κτημάτων να έχουν καταπατηθεί, οι διατάξεις του νομοσχεδίου αφορούν χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις, που για δεκαετίες ολόκληρες βρίσκονταν σε καθεστώς ομηρίας, με τις περιουσίες τους να είναι υπό αμφισβήτηση.
Οι δικαιούχοι θα μπορούν στο εξής να εξαγοράσουν, νόμιμα, τους χώρους αυτούς.
Ως τιμή εξαγοράς ορίζεται η αντικειμενική αξία, επί της οποίας εφαρμόζεται σειρά εκπτώσεων που μπορεί να φτάσουν ακόμα και το 80%. Σε περίπτωση εφάπαξ εξόφλησης, προβλέπεται έκπτωση 10%, ενώ για τμηματική καταβολή οι μηνιαίες δόσεις φτάνουν ακόμα και τις 60 (άτοκες) με ελάχιστο ποσό τα 100 ευρώ.
Δικαίωμα εξαγοράς έχει όποιος:
Ασκεί κατοχή αδιαλείπτως με τίτλο για 30 τουλάχιστον έτη επί δημοσίου ακινήτου και, στην περίπτωση που εντός του δημοσίου ακινήτου υφίσταται κτίσμα, αυτό έχει ανεγερθεί το αργότερο μέχρι τις 31.12.1991, είτε
Ασκεί κατοχή αδιαλείπτως για 40 τουλάχιστον έτη επί δημοσίου ακινήτου εντός του οποίου υφίσταται κτίσμα, το οποίο έχει ανεγερθεί το αργότερο έως τις 31.12.1981 και στο οποίο βρίσκεται η κύρια κατοικία του, η οποία καλύπτει τις στεγαστικές ανάγκες του ιδίου ή της οικογένειάς του, ή ασκεί τουριστική, βιοτεχνική, βιομηχανική, εμπορική ή αγροτική δραστηριότητα. Με το νομοσχέδιο ρυθμίζονται και μια σειρά από αντιφάσεις για τις οποίες ευθύνεται το ίδιο το κράτος με τον Πρωθυπουργό να αναφέρει περιπτώσεις στη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα, τη Μαγνησία όπου η χάραξη παλιού αιγιαλού περιλάμβανε ακίνητα τα οποία ήταν ήδη ενταγμένα στο σχέδιο.
