Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έκρινε ως καταχρηστικές, και άκυρες τις απολύσεις οικονομικών στελεχών μιας εταιρείας που αρνήθηκαν να προβούν σε φορολογικές παραβάσεις κατ’ εντολήν των εργοδοτών τους.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η απόλυση των στελεχών ήταν αποτέλεσμα της άρνησής τους να συμμορφωθούν στις απειλές και στις υποδείξεις των εκπροσώπων της εταιρείας για φορολογικές παραβάσεις και τελικώς υποχρέωσε την εταιρεία να επαναπασχολήσει στέλεχος που αρνήθηκε, επιδικάζοντάς του μάλιστα και αποζημίωση προσβολής της προσωπικότητάς του.
Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά περιστατικά το δικαστήριο έκρινε ότι «η επίδικη καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος έλαβε χώρα κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος της εναγομένης και άρα ακύρως, διότι υπαγορεύτηκε από κίνητρα ξένα προς τον σκοπό, για τον οποίο έχει προβλεφθεί, ως δικαίωμα, και συγκεκριμένα έλαβε χώρα από διάθεση εκδίκησης, ύστερα από την άρνηση του ενάγοντος να συμμετάσχει σε «πράξεις αντίθετες προς τη φορολογική νομοθεσία και άρα έλαβε χώρα ύστερα από προηγηθείσα νόμιμη, αλλά μη αρεστή στην εργοδότρια εταιρεία, συμπεριφορά του εργαζόμενου».Επιπλέον, το δικαστήριο αποφάσισε για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο εργαζόμενος από την καταχρηστική απόλυσή του και την προσβολή της προσωπικότητάς τους και τις ειδικότερες καταχρηστικές συμπεριφορές των εκπροσώπων της εταιρείας ότι δικαιούται χρηματική ικανοποίηση.
