Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοινώνει αυτή την ώρα το «Συμβούλιο Ειρήνης». Πρόκειται για τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς σχήματος με τίτλο «Board/Peace Council» (στο δημόσιο λόγο έχει επικρατήσει ως «Συμβούλιο Ειρήνης» ή «Board of Peace»), το οποίο παρουσιάζεται ως εργαλείο ειρήνευσης – αρχικά με επίκεντρο τη Γάζα – αλλά σταδιακά θα επεκτείνεται ως φόρουμ «διαχείρισης κρίσεων» και σε άλλες συγκρούσεις.
Δείτε live:
Τι είναι το «Συμβούλιο Ειρήνης» – και γιατί προκαλεί καχυποψία
Σύμφωνα με το Reuters, ο Τραμπ έχει στείλει προσκλήσεις σε περίπου 60 χώρες, με στόχο ένα σχήμα που «ξεκινά από τη Γάζα» και «διευρύνεται» σε άλλα μέτωπα, ενώ το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι προβλέπεται μόνιμη συμμετοχή για όσους καταβάλουν $1 δισ. και ότι ο Τραμπ θα είναι chairman for life.
Η ύπαρξη «εισιτηρίου» για μόνιμη θέση (και μάλιστα σε μέγεθος που λειτουργεί ως φίλτρο ισχύος και όχι ως ισότιμη συνεισφορά) είναι η πρώτη μεγάλη πηγή ευρωπαϊκής δυσπιστίας: μετατρέπει το σχήμα σε κλειστό κλαμπ, ευνοώντας τους «πρόθυμους» και τους οικονομικά ισχυρούς, αντί για μια διαδικασία νομιμοποίησης μέσω διεθνών συνθηκών.
Η δεύτερη πηγή δυσπιστίας είναι η πολιτική αρχιτεκτονική: σε ρεπορτάζ του Reuters για την Ιταλία, αναφέρεται ότι η Ρώμη κρίνει πως η συμμετοχή σε έναν οργανισμό «led solely by the U.S. president» θα ερχόταν σε σύγκρουση με την ιταλική συνταγματική αρχή που απαιτεί ισότιμη συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς. Το επιχείρημα της Ιταλίας συμπυκνώνει το ευρωπαϊκό άγχος: το «Συμβούλιο» δεν μοιάζει με πολυμερή θεσμό αλλά με μηχανισμό αμερικανικής ηγεμονίας, όπου η πρόσβαση, η διάρκεια και η ανανέωση θητείας (σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει για draft charter) συνδέονται άμεσα με την κεντρική βούληση του προέδρου των ΗΠΑ.
Το τρίτο πρόβλημα είναι η θεσμική επικάλυψη. Σε τηλεοπτικό απόσπασμα/απομαγνητοφώνηση του CNN (Situation Room), το «peace council» εμφανίζεται ήδη ως πεδίο έντασης Τραμπ–Μακρόν, με τον Τραμπ να κλιμακώνει τη ρητορική του και να επιστρατεύει εμπορικές απειλές σε ένα πλαίσιο που «κανονικά» θα ανήκε στον χώρο της διπλωματίας και της συλλογικής ασφάλειας. Αυτός ο συνδυασμός «σκληρής ισχύος» (tariffs) με «ειρηνευτική αρχιτεκτονική» (board) είναι το βασικό σήμα κινδύνου για τις Βρυξέλλες: μετατρέπει την ειρήνευση σε εργαλείο εξαναγκασμού.
