Ο διακεκριμένος ψυχολόγος και συνθετικός ψυχοθεραπευτής Μάνος Χατζημαλωνάς παρουσιάζει στον Βόλο, την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου στις 21:30 στον Κινηματογράφο Εξωραϊστική τη νέα του περιοδεία με τίτλο «Από Μηχανής Άνθρωπος» – μια πρωτοποριακή παράσταση που ενώνει την ψυχοθεραπεία με την τέχνη, την επιστήμη με την κάθαρση, τη σιωπή με το γέλιο.
Εισιτήρια διατίθενται από 20 ευρώ μέσω more.com
Ο ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής Μάνος Χατζημαλωνάς κατεβαίνει από τη σκηνή των χειμερινών χώρων θεραπείας και μπαίνει ανάμεσα στο κοινό φορώντας τα πιο καλοκαιρινά ρούχα και διάθεση. Θα δείξει στο κοινό γιατί κοιτά το κινητό ενώ το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα της ζωής του συμβαίνει δίπλα του, Γιατί σκανάρει αντί να μιλά. Γιατί φωτογραφίζει αντί να ζει και μετά, στην πράξη, ζωντανά, χωρίς PowerPoint – θα δείξει πώς αλλιώς γίνεται.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
Τι σημαίνει να παραμένεις Άνθρωπος όταν οι μηχανές και οι μηχανισμοί που μας κατακλύζουν δεν σε αφήνουν να συνδεθείς και γαληνέψεις να ούτε στις διακοπές σου;
Σε έναν κόσμο που τρέχει γρηγορότερα απ’ το νευρικό μας σύστημα, που εξαντλεί τη συγκέντρωση, την προσοχή και την ψυχή μας, το καλοκαίρι υποτίθεται ότι προσφέρει την μεγάλη ανάπαυλα. Αλλά πόσοι από εμάς κάνουμε πραγματικά παύση; Πόσοι αφήνουμε τον αλγόριθμο στο σπίτι; Πόσοι κοιτάμε τον άνθρωπο δίπλα μας αντί για την οθόνη; Η αλήθεια είναι ότι φέρνουμε τη μηχανικότητα μαζί μας στις αποσκευές μας. Τα αυτόματα αντανακλαστικά, τις ψεύτικες μάσκες, τη χρόνια αμηχανία. Το Stand Up Therapy: Summer Edition φέρνει την βραδινή θεραπεία κοινότητας στο σημείο μηδέν – εκεί που η ανάγκη για σύνδεση είναι πιο ορατή, πιο επείγουσα, πιο δυνατή.
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΕΣ & ΝΤΟΠΙΟΙ
Αυτό που κάνει τη Summer Edition μοναδική – είναι το κοινό της. Δεν είναι μια ομοιογενής παρέα. Είναι το σταυροδρόμι όπου συναντιούνται δύο κόσμοι: οι παραθεριστές που αναζητούν απεγνωσμένα λίγες μέρες αποσύνδεσης, και οι ντόπιοι που ζουν τον παλμό του καλοκαιριού αλλά συχνά νιώθουν αόρατοι πίσω από τον τουριστικό θόρυβο. Εδώ, το γέλιο ενώνει διαφορετικούς κόσμους, και η θεραπεία γίνεται αυτό που έπρεπε εξαρχής να είναι – γέφυρα μεταξύ ανθρώπων.
Ποιους Περιμένουμε στα σκηνοθετικά ή έστω πλαστικά καθίσματα των θερινών σινεμά και άλλων χώρων
Η συνεδρία είναι ανοιχτή. Κανείς δεν εξαιρείται. Αλλά ας γίνουμε συγκεκριμένοι — γιατί η θεραπεία χωρίς ειλικρίνεια δεν δουλεύει:
«Οι Αγχωμένοι Παραθεριστές (30-50 ετών)»
Εκείνοι που έχουν πρόγραμμα Excel για τις διακοπές τους. Ξέρουν τι ώρα θα δουν ηλιοβασίλεμα, σε ποιο εστιατόριο θα φάνε, πόσα βήματα θα κάνουν. Ήρθαν να «χαλαρώσουν» αλλά δεν ξέρουν πώς. Η μηχανή δεν κλείνει ούτε στις διακοπές. Θα τους δείξουμε πώς πετιέται ένα μηχανικό ρολόι και πως φτιάχνεται ένα ηλιακό.
«Οι Ανδροπαρέες του Αυγούστου» (25-35 ετών)
Λίγοι καλοί φίλοι, ίδιο τραπέζι, ίδια μπύρα, ίδια κουβέντα. Βγήκαν για «κυνήγι» στο νησί αλλά κατέληξαν να αναλύουν αποδόσεις στοιχήματος και να κοιτούν τριγύρω σαν λιοντάρια ενώ συμπεριφέρονται σαν γατάκια. Κανείς δεν θα σηκωθεί. Οι περισσότεροι θα φύγουν στις 3 το πρωί ακριβώς όπως ήρθαν: μαζί, μόνοι.
«Οι Γυναικοπαρέες σε Φάλαγγα» (25-35 ετών)
Λίγες καλές φίλες, κλειστός κύκλος, αόρατο τείχος. Χορεύουν σε σχηματισμό φάλαγγας στο beach bar, απωθώντας κάθε προσέγγιση με ένα βλέμμα που θα μπορούσε να παγώσει το Αιγαίο. Μετά θα παραπονεθούν ότι «δεν υπάρχουν άντρες στην τοποθεσία».
«Οι Γύπες της Παραλίας» (35-55 ετών)
Οι βετεράνοι του καλοκαιρινού φλερτ. Πετάνε χαμηλά γύρω από τις τοποθεσίες διασκέδασης, σκανάρουν επίμονα, κυκλώνουν τον στόχο αλλά σπάνια πιάνουν θήραμα. Η στρατηγική τους δεν έχει ανανεωθεί από το 2005. Η απάντηση βρίσκεται στον καθρέφτη, αλλά αυτόν τον αποφεύγουν πιο πολύ κι από τον ήλιο χωρίς αντηλιακό.
«Οι Πηνελόπες του Αυγούστου» (κάθε ηλικίας)
Κάθονται σε έναν χώρο διασκέδασης, με το μαγιό και το παρεό ή άλλο αεράτο ένδυμα, με το βλέμμα στο κινητό. Περιμένουν ένα μήνυμα από κάποιον που έμεινε στην πόλη. Η Πηνελόπη του Ομήρου τουλάχιστον ύφαινε. Οι σύγχρονες Πηνελόπες scrollάρουν. Ο Οδυσσέας δεν θα έρθει, αλλά ο τύπος με το SUP ή το ανοικτό πουκάμισο μπορεί να αξίζει μια κουβέντα, αν σηκώσεις τα μάτια.
«Οι Απηυδισμένοι Ντόπιοι» (κάθε ηλικίας)
Εκείνοι που βλέπουν τους τουρίστες να έρχονται και να φεύγουν κάθε καλοκαίρι. Παρατηρούν με συγκατάβαση, αλλά κατά βάθος νιώθουν αόρατοι, αν όχι εκνευρισμένοι. Αυτή είναι ευκαιρία τους να συνδεθούν πέρα από τη όποια συναλλαγή, και να γίνουν μέρος της ιστορίας του τόπου τους αντί να τη σερβίρουν.
«Οι Influencers της Ξαπλώστρας» (18-30 ετών)
Η γενιά που κρίνει τα πάντα αλλά δεν ρισκάρει τίποτα. Γυαλιά ηλίου μέσα στο σκοτάδι, ύφος αδιαφορίας, ειρωνικό χαμόγελο. Ξέρουν τα πάντα για τα aesthetics αλλά τίποτα για τη γνήσια σύνδεση. Τρέμουν στην ιδέα μιας πραγματικής συζήτησης πρόσωπο με πρόσωπο -χωρίς φίλτρο.
ΓΙΑΤΙ ΘΕΡΙΝΑ ΣΤΕΚΙΑ και ΟΧΙ ΓΡΑΦΕΙΟ
Η θεραπεία δεν ανήκει σε κλειστά δωμάτια με λευκούς τοίχους. Ανήκει εκεί που ζούμε, εκεί που αποτυγχάνουμε, εκεί που μοστράρουμε αντί να συνδεόμαστε. Το καλοκαιρινό location είναι το πεδίο μάχης της κοινωνικής μας ζωής στην πιο εκτεθειμένη εκδοχή της – ελαφριά ρούχα, ηλιοβασίλεμα, λίγο αλκοόλ, τριγύρω ξένοι. Κάθε βράδυ, χιλιάδες από εμάς βγαίνουμε «έξω» αλλά μένουμε ουσιαστικά «μέσα», κρυμμένοι πίσω από μάσκες αδιαφορίας, ψεύτικης αυτοπεποίθησης ή χρόνιας αμηχανίας.
Η Ελλάδα έχει DNA διασκέδασης. Έχει παράδοση στη συντροφικότητα. Έχει κουλτούρα παρέας. Αλλά κάπου στη διαδρομή χάσαμε τον δρόμο. Αντικαταστήσαμε τη γνήσια αλληλεπίδραση με το μοστράρισμα, την αυθεντικότητα με το φίλτρο, τη σύνδεση με το σκανάρισμα. Το καλοκαίρι μας δίνει μια δεύτερη ευκαιρία.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – ΚΑΤΩ ΑΠ’ΤΑ ΑΣΤΡΑ
Από τα βάθη της αρχαιότητας έως τα νευρωνικά δίκτυα της τεχνητής νοημοσύνης, ο Άνθρωπος αναζητά μια ελευθερία που ποτέ δεν ήταν δεδομένη. Ο πρώτος του εχθρός δεν ήταν η μηχανή. Ήταν η ίδια του η μηχανικότητα – τα ένστικτα, οι αυτόματες άμυνες, οι τραυματικές καταγραφές που κάποτε τον προστάτευσαν και σήμερα τον κρατούν πίσω.
Το καλοκαίρι, κάτω από τα άστρα, με λεπτά ρούχα και γειωμένες πατούσες, αυτή η μηχανικότητα γίνεται πιο ορατή – και πιο εύκολο να αποδομηθεί. Η ζέστη χαλαρώνει τις αντιστάσεις. Η κοντινή θάλασσα ξεπλένει τις μάσκες. Ο έναστρος ουρανός μας θυμίζει πόσο μικρά είναι τα «δήθεν» μας μπροστά στο σύμπαν.
Εδώ δεν πρωταγωνιστεί μόνο το τραύμα που μας διαμορφώνει, αλλά και η επιλογή που μας απελευθερώνει. Η επιλογή να κλείσεις το κινητό. Η επιλογή να μιλήσεις στον άγνωστο. Η επιλογή να χορέψεις χωρίς να σε νοιάζει ποιος κοιτάζει. Ο «Από Μηχανής Άνθρωπος» του καλοκαιριού είναι αυτός που μαθαίνει να ξεμαθαίνει – και η καλοκαιρινή νύχτα γίνεται η σκηνή μιας σειράς από νέων πιο ανθρώπινων ρόλων.
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ
Σε μια παράσταση 2 ωρών, ο Μάνος κατεβαίνει από την σκηνή και κινείται ανάμεσα στο κοινό ανάμεσα σε κύκλους ανθρώπων κάτω από τα αστέρια. Η βραδιά ξεκινά με χιούμορ, περνά από εμπνευσμένες αφηγήσεις και νευροεπιστημονικά δεδομένα, φτάνει στις απροσδόκητες στιγμές σιωπής, και καταλήγει σε αυθεντική σύνδεση.
Ανάμεσα σε γέλιο, ενσώματη αφύπνιση και σκηνική ασκητική, η παράσταση αποδομεί την ψευδαίσθηση του «έτοιμου εαυτού» και γιορτάζει το άγριο θαύμα του «δημιουργημένου Εαυτού». Ο θεατής δεν παρακολουθεί – συμμετέχει. Και ο εαυτός δεν ψυχαγωγείται μόνο – ανασυντάσσεται.
Το γέλιο δεν ξεγελά – θεραπεύει. Η σιωπή δεν είναι παύση – είναι εμβάθυνση. Και η καλοκαιρινή νύχτα δεν είναι απλώς σκηνικό – είναι συν-θεραπευτής.
Άσε τις άμυνες, τα «δήθεν» και τα «μη μου μιλάς» μαζί με τα άλλα χειμωνιάτικα που φορούσες, και σε περιμένω στο αγαπημένο καλοκαιρινό στέκι της περιοχής.
Η συνεδρία ξεκινάει στο πρώτο αστείο και συμπληρώνεται όταν αρχίσετε να μιλάτε μόνοι σας – χωρίς εμένα.
Η καλύτερη νύχτα του καλοκαιριού σας δεν θα γίνει μέσα από μια οθόνη. Θα γίνει μιλώντας στον άγνωστο δίπλα σας. Χορεύοντας ξυπόλητοι στην άμμο. Γελώντας με κάτι που είπε κάποιος που δεν ξέρατε πριν πέντε λεπτά. Κάτω από τα άστρα, χωρίς φίλτρα.
Αυτό είναι το Stand Up Therapy: Summer Edition.
Η θεραπεία που δεν ήξερες ότι χρειάζεσαι – στις διακοπές που ήδη κάνεις!
