Δημήτρης Ρήτας: «Ο ξεριζωμός είναι ό, τι χειρότερο μπορεί να βιώσει ένας λαός»

Από αριστερά ο τραγουδιστής Άρης Φαλιάγκας, ο Δημήτρης Απ. Ρήτας και ο συνθέτης Παναγιώτης Βελέντζας
Ο γνωστός στιχουργός μίλησε στο Ράδιο Ένα, για το τραγούδι «Οι Πρόσφυγες» για την Μικρασιατική καταστροφή

Την αφορμή για το τραγούδι «Οι Πρόσφυγες» παρουσιάζει ο γνωστός στιχουργός και Θεσσαλός Δημήτρης Απ. Ρήτας, μιλώντας στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Ηλία Κουτσερή. Ο στιχουργός, δημιουργεί ένα υπέροχο τραγούδι , έχοντας ως αφορμή, την προσφυγιά των Μικρασιατών. Έναυσμα στάθηκαν οι ιστορίες της γιαγιάς της γυναίκας του, η οποία κατάγεται από το Αερινό, ήρθε, όμως πρόσφυγας στα 22 της χρόνια. Πατρίδα της ήταν η Σμύρνη. «Οι ιστορίες αυτές ήταν η υποδομή του λεξιλογικού υλικού του τραγουδιού και έτσι έγραψα το ποίημα οι πρόσφυγες», αναφέρει ο κ. Ρήτας.
Δεν παραλείπει επίσης, να αναφερθεί και στη διαχρονικότητα των στίχων, καθώς οι εικόνες που παρουσιάζει το τραγούδι είναι εικόνες που βλέπουμε και τώρα. «Οι μετακινήσεις των λαών για μια καλύτερη τύχη είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Όταν ξεριζώνεται ένας λαός από τον τόπο του, όπως οι Μικρασιάτες, είναι ό, τι χειρότερο μπορεί να βιώσει», υπογραμμίζει ο στιχουργός.
Μεταξύ άλλων, ο κ. Ρήτας ανέφερε ότι το τραγούδι «Οι Πρόσφυγες» στάλθηκε και στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος με τη σειρά του έστειλε συγχαρητήριο έγγραφο, καθώς οι στίχοι του τραγουδιού τον συγκίνησαν. Ταυτόχρονα, το έχει στείλει και στην Ύπατη Αρμοστεία, περιμένοντας απάντηση, αλλά και σε Ενώσεις Προσφύγων.
Πού να απλώσουμε ρίζες να σταθούμε
μες στους δρόμους της μεγάλης μας φυγής,
σ’ ένα σάκο το βιος μας κουβαλούμε,
στην καρδιά μας χίλια όνειρα ζωής.
Τα χαλάσματα πίσω μας καπνίζουν
κι ο εφιάλτης στα πόδια μας μπροστά,
οι ζωές μας δεκάρα δεν αξίζουν
σε σκηνές γυναίκες, γέροι και παιδιά,
μοίρα μας κακιά, μοίρα μητριά
πρόσφυγες και ξένοι δίχως μια γωνιά.
Πού να ανοίξουμε τώρα τα φτερά μας
όλα χάθηκαν σε μια στιγμή,
η αγάπη πραμάτεια στην καρδιά μας
και αιώνες σταυρώνεται στη γη.
Σφίξε γροθιά το χέρι σου και πάμε,
θα ’ρθει μια μέρα που όλα θα διαβούν,
δες τα παιδιά που μας χαμογελάνε
και τα πουλιά που γλυκοτραγουδούν,
ελπίδες που ακόμα μέσα μας ανθούν.