Το τραγούδι του Πέτρου Βαγιόπουλου «Για να ζω» πήρε άλλη μορφή και «ξαναγεννήθηκε» με την Λιζέτα Καλημέρη και τους ΣΟΥΑΡέ.
Μάλιστα, ο συνθέτης του τραγουδιού περιγράφει πως ξεκίνησαν όλα και πως ήρθε η σύλληψη της ιδέας ώστε να προστεθούν άλλοι στίχοι και το τραγούδι να πάρει μία άλλη μορφή.
Γράφει ο Πέτρος Βαγιόπουλος στο σημείωμά του «Το Για να ζω» είναι το πρώτο ολοκληρωμένο μου τραγούδι – με στίχους και μουσική – που έγραψα το 1969 ή 1970, σε ηλικία 19-20 χρόνων, μελοποιώντας το ποίημα του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑ «Όλα τ’ Απρίλη τα λουλούδια». (Είχα συνθέσει τότε και άλλα, όμως χωρίς στίχο, μόνο με μουσική, που πολύ αργότερα έγιναν τραγούδια, όπως το «Τίποτα δεν χάνεται» με την Ελένη Βιτάλη ή και το ”Ήρθανε δύσκολοι καιροί” με τον Μανώλη Ρασούλη).
Μερικά χρόνια μετά την μελοποίηση του Γ. ΑΘΑΝΑ, ακούω στο ραδιόφωνο… «Όλα τ’ Απρίλη τα λουλούδια θα βγουν εκεί που θα τους πω, με χίλια χρώματα να γράψουν πάνω στη χλόη ”Σ’ αγαπώ”»… (Μελοποιημένο από τον Διονύσιο Λαυράγκα, σε επτανησιακό σκοπό). Τρελάθηκα..! Απογοητεύτηκα!! Θεωρούσα ότι έχασα κάτι δικό μου…
Λόγω απειρίας, φυσικά, γιατί ο καθένας μπορεί να μελοποιήσει κάποιο ποίημα.
Και – αν και το τραγούδι μου άρεσε πολύ – το έβαλα στην άκρη… Το παραμέλησα.
Πριν μερικά χρόνια το θυμήθηκα και ζήτησα από την Μερόπη να βάλει άλλους στίχους.
Της άρεσε η μουσική και τελικά έγραψε το ”ΓΙΑ ΝΑ ΖΩ”, που είναι πιο κοντά στην αισθητική μου απ’ ότι το αρχικό.
Το έδειξα στους ΣΟΥΑΡέ. «Ναι!!» είπαν… «Μέσα!!»
Μα, τους λέω, είναι μουσική 53 χρόνων!! Ήταν κάθετοι…
«Τελείωσε.. μπαίνει στον κύκλο ”ΣΜίΛΗ”! Ποιος θα το τραγουδήσει;»
Θα το προτείνω στη Λιzέτα, λέω.. Ενθουσιάστηκαν!!
Με τη Λιzέτα γνωριζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια. Έχουμε κάνει και συναυλίες και παραστάσεις και τηλεόραση, αλλά ποτέ δεν έτυχε να πει σε πρώτη εκτέλεση κάποιο δικό μου τραγούδι, ενώ πάντα στις συναυλίες έλεγε δικά μου τραγούδια και του Μανώλη.
Φυσικά, της το έστειλα. Της είπα και την ιστορία. Και λέει… «ΜΕΣΑ!!»
Και να’μαστε πάλι εδώ… Λιζέτα, Μερόπη, ΣΟΥΑΡέ… συνεχίζοντας το ταξίδι μας, που άρχισε εδώ και τρία χρόνια…».
