Το θέατρο Εκστάν την Πέμπτη 31 Μαρτίου 2022 στις 7:00 μ.μ. στην Ελληνογαλλική Σχολή Βόλου «Άγιος Ιωσήφ», παρουσιάζει την κωμωδία Η ζωή σε δύο πράξεις.
Η δίωρη παράσταση εντάσσεται στο πλαίσιο της Γαλλοφωνίας 2022 και είναι υπό την αιγίδα της Ελληνογαλλικής Σχολής «Άγιος Ιωσήφ», του Συλλόγου Αποφοίτων της Ελληνογαλλικής Σχολής και του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου Βόλου. Η παράσταση συγκεντρώνει δύο κωμικά γαλλικά μονόπρακτα σκηνοθετημένα από τον κορυφαίο Γάλλο ηθοποιό και σκηνοθέτη Ζαν- Πωλ Ντενιζόν (Βλ. Θέατρο Πήτερ Μπρουκ).
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙ του Ζωρζ ΜΠΡΑΣΣΑΪ &
ΕΝΑ ΓΕΛΙΟ Η ΖΩΗ… του Ζαν – Πωλ ΝΤΕΝΙΖΟΝ
Τα δύο κωμικά έργα έχουν ανεβεί στη σκηνή του Εκστάν στην Αθήνα κατά τη χειμερινή περίοδο του 2021/22 κι έχουν δεχτεί ενθουσιώδεις κριτικές. Στην πόλη του Βόλου ο θίασος, είδαμε το 2018 τις Καρέκλες του Ιονέσκο (Βλέπε βραβείο σκηνοθεσίας, ερμηνειών), ήταν καλεσμένος και πάλι από τους πιο πάνω φορείς.
Η παράσταση ανοίγει με την Ιστορία της Μαρί που έχει γραφτεί από το διάσημο φωτογράφο του Παρισιού του Μεσοπολέμου, Ζωρζ Μπρασσάϊ. Στο θεατρικό του έργο εστιάζει γύρω από ένα πρόσωπο σε κατάσταση ανισότητας από άλλα. Μεταφέρει στη σκηνή το παράδοξο πορτραίτο της καθαρίστριας Μαρί . Η Μαρί με ό,τι κι αν λέει, μας κάνει να γελάμε και συγχρόνως μας μελαγχολεί. «Είναι ένα μέρος του εαυτού μας, και ίσως μια μέρα να δούμε πόσο μοιάζουμε πέρα από τη διαφορετικότητά μας» έγραψε Χένρυ Μίλλερ τον Απρίλιο του 1948. Το έργο αναδεικνύει το μέγα θέμα της εποχής μας: Το δύσκολο της αποδοχής του Άλλου , κυρίως σε μια εποχή φτωχοποίησης.
Την καθαρίστρια Μαρί ερμηνεύει η ηθοποιός Ελένη Παπαχρηστοπούλου.
Στο δεύτερο μέρος της παράστασης περνάμε από το δωμάτιο υπηρεσίας μιας πολυκατοικίας στο Παρίσι, όπου η καθαρίστρια Μαρί μένει με το γάτο της τον Πον – Πον, στο χαρούμενο περιβάλλον του τσίρκου με τον ταπεινό κλόουν του, στο Ένα γέλιο η ζωή του Ζαν – Πωλ Ντενιζόν. Ο σκηνοθέτης διασταυρώνει το Θέατρο με το Τσίρκο και μαζί με τις ερμηνείες των ηθοποιών του Γιάννη Σταματίου, Ντομένικας Ρέγκου, μας βυθίζουν στην πραγματικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και μας δείχνουν ότι το γέλιο, το χιούμορ, και η χαρά στη ζωή μάς σώζουν. Ότι ένα από τα πολυτιμότερα πράγματα που έχουν χαριστεί στον άνθρωπο είναι η δυνατότητά του να γελάει. Ότι με το γέλιο μπορούμε να ξεπεράσουμε απίστευτα πράγματα. Είναι σαν ένας άλλος τρόπος να βρούμε τη ζωή, το απόλυτο και μη ανταλλάξιμο περιεχόμενό της. Δυο έργα που αναδεικνύουν και προωθούν τη γαλλική κουλτούρα και αγγίζουν πανανθρώπινα ερωτήματα. Μια παράσταση όπου η απόλαυση της μίμησης, των κωμικών καταστάσεων, η μεταμόρφωση, η μαγεία του τσίρκου, πάνε μαζί μ’ ένα βλέμμα στοργής και σεβασμού προς το ανθρώπινο ον.
Τα έργα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Απευθύνονται σ’ ένα ευρύ κοινό και είναι κατάλληλα για κάθε ηλικία.
Τιμή εισιτηρίου 12 ευρώ και 10 ευρώ (γκρουπ, άνεργοι, φοιτητές).
Είσοδος με πιστοποιητικό εμβολιασμού και μάσκα.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙ /Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Ζωρζ Μπρασσάι
Σκηνοθεσία: Ζαν – Πωλ Ντενιζόν
Μετάφραση/ Διασκευή: Ελένη Παπαχρηστοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια: Ζαν – Πωλ Ντενιζόν
Φωτισμοί: Πασχάλης Τσέρνας
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Σταματίου
Φωτογραφία: Τούλα Ροδοπούλου
Η καθαρίστρια Μαρί: Ελένη Παπαχρηστοπούλου
ΕΝΑ ΓΕΛΙΟ Η ΖΩΗ /Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο/ Σκηνοθεσία: Ζαν – Πωλ Ντενιζόν
Μετάφραση- Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Παπαχρηστοπούλου
Μουσική επένδυση: Φίλιππος Περιστέρης
Τραγούδι, Φωτισμοί: Πασχάλης Τσέρνας
Σκηνικά-Κοστούμια: Μπέτυ Λυρίτη
Φωτογραφία: Τούλα Ροδοπούλου
Κλόουν: Γιάννης Σταματίου
Θάνατος: Ντομένικα Ρέγκου
………………………………………………………………………………………………………………..
Βιογραφικά συντελεστών της παράστασης
Ζαν – Πωλ ΝΤΕΝΙΖΟΝ.
Θεατρικές σπουδές στο Κονσερβατουάρ του Παρισιού (1976), συμφοιτητής με το Γιώργο Χωραφά. Συναντήθηκε στη συνέχεια με την ομάδα του Πήτερ Μπρουκ (1979) και παρέμεινε βασικός συνεργάτης και βοηθός-αντικαταστάτης του μέχρι το 1991. Κάτω από τη διεύθυνσή του έπαιξε στα έργα: Βυσσινόκηπος, Η τραγωδία της Κάρμεν, Μαχαμπαράτα, Η Τρικυμία. Ως βοηθός – αντικαταστάτης τού Πήτερ Μπρουκ, διηύθυνε το 1984 το θίασο της Κάρμεν στη Νέα Υόρκη, στο Λίνκολ Σέντερ, στο Τόκυο, στην Αθήνα, Ιερουσαλήμ, Πέρθ, Γλασκώβη και Ρώμη. Το 1991, όταν ο Πήτερ Μπρουκ στα πλαίσια της παιδαγωγικής άρχισε να ανοίγει το θέατρό του προς τα έξω, ο Ζαν –Πωλ Ντενιζόν ορίστηκε να μεταφέρει το πνεύμα δουλειάς τους σε ηθοποιούς μέσα από μια σειρά επιμορφωτικών σεμιναρίων.
Μετά από ενδεκαετή θητεία στο θίασο τού Πήτερ Μπρουκ που τον ανέδειξε ως σκηνοθέτη και Δάσκαλο Θεάτρου, ο Ζαν –Πωλ Ντενιζόν αφιερώθηκε αποκλειστικά στη σκηνοθεσία, την εκπαίδευση ηθοποιών και τη συγγραφή. Έχει σκηνοθετήσει πολυάριθμα έργα όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο, Σουηδία, εξερευνώντας κλασικούς συγγραφείς (Τσέχωφ, Σαίξπηρ, Μαριβώ, Φεϋντώ,…) και σύγχρονους (Μπερν, Κοπς, Πωλ Έντμοντ, Βαλέρια Μορέτι, Άλντο Νικολάι, Τίγυ,…). Διασκεύασε επίσης για το θέατρο, Κάφκα, Σαραμάγκο, Βίλχεμ Χοφ… Στη συγγραφή διακρίθηκε με τα έργα: Σάλτο και Μορτάλε/ Ένα γέλιο η ζωή… (Βραβείο επιτροπής και κοινού στο φεστιβάλ της Βαυαρίας. Βραβείο στο Μόναχο το 2002 καλύτερης θεατρικής παράστασης για νεανικό κοινό). Το Γκολέμ, ο Άνθρωπος που έψαχνε την αλήθεια (σε συνεργασία με το Ζαν – Κλώντ Καριέρ).
Το 2004 συναντήθηκε με τον κόσμο της μαριονέτας δημιουργώντας το Εγώ που περπατάω για νεανικό κοινό, παράσταση που ξαναπαίχτηκε στην Αβινιόν το 2014 μετά από διεθνή περιοδεία.
Στην Ελλάδα ήρθε για πρώτη φορά το 1996 προσκαλεσμένος από τους δημιουργούς του θεάτρου Εκστάν, Ελένη Παπαχριστοπούλου και Γιάννη Σταματίου για να δώσει σεμινάριο και να σκηνοθετήσει την κωμωδία του Άλντο Νικολάι, Άμλετ με πικάντικη σάλτσα (Θ. Κνωσσός). Το 2016 σκηνοθέτησε για το θέατρο Εκστάν τις Τρομπέτες του θανάτου ή Τα μανιτάρια του Τιγύ και το 2017 ως μόνιμος πια συνεργάτης σκηνοθέτησε τις Καρέκλες του Ιονέσκο.
Για τη σκηνοθεσία του «Οι καρέκλες» του Ιονέσκο στο θέατρο Εκστάν, τιμήθηκε με το βραβείο Διεθνούς θεατρικού ρεπερτορίου 2018 από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.
Γιάννης ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ.
Ηθοποιός και σκηνοθέτης. Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου.
Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής, Ελεύθερο Θέατρο με το Θέατρο Μπουφ ντι Νορ τού Πήτερ Μπρουκ στο Παρίσι (Θεράπων στον Οιδίποδα του Σοφοκλή, σκην. Σοτιγκί Κουγιατέ, 2004-2006. Πρωταγωνίστησε στο Κοστούμι τού Καν Τεμπά σε αναβίωση της σκηνοθεσίας τού Πήτερ Μπρουκ από το Σοτιγκί Κουγιατέ (Θέατρο Κνωσσός, 2006).
Τελευταίες του σκηνοθεσίες, Τελέσιλλα του Γρ. Χαλιακόπουλου (Αρχαίο Θέατρο Μεσσήνης 2019), Αντιγόνη τού Σοφοκλή στα αρχαία ελληνικά με τον ίδιο στο ρόλο τού Κρέοντα, 2018 Φεστιβάλ Τήνου και Ανοιχτό Θέατρο Άλσους Γαλατσίου. Για την ερμηνεία του στο ρόλο τού γέρου στις Καρέκλες του Ιονέσκο, τού απονεμήθηκε το βραβείο ερμηνείας 2018 από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου.
Ελένη ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Άρχισε θέατρο συμμετέχοντας στο Φοιτητικό Θέατρο Θεσσαλονίκης (1971) που είχε δημιουργηθεί από το Ζήσο Χαρατσάρη. Μεταξύ των μελών της ομάδας ήταν και ο Νικόλας Άσιμος. Το 1983-85 φοίτησε στη δραματική σχολή «Περίακτος» του Β. Ρίτσου. Το 1985-88 και 1990-94 έκανε θεατρικές σπουδές στο πανεπιστήμιο της Νέας Σορβόννης Paris III (Maitrise, D.E.A, διδακτορικό που δεν ολοκλήρωσε στρεφόμενη στην υποκριτική) στο Παρίσι. Δέχτηκε τη διδασκαλία των Ζαν-Πωλ Ντενιζόν, Γιόσι Όϊντα, Σοτιγκί Κουγιατέ Μπρους Μέγιερς και Τάπα Σουντάνα από το θέατρο του Πήτερ Μπρουκ, του Σίγμουντ Μολίκ συνιδρυτή με τον Γκροτόφσκι του θεάτρου τους, του Αύγουστου Μπόαλ, ιδρυτή του θεάτρου του καταπιεσμένου.
Στο θέατρο έπαιξε με την Εταιρεία Θεάτρου Δικαιόπολις (1983-87) στην οποία υπήρξε και ιδρυτικό μέλος, με το Καλλιτεχνικό Σωματείο Πεδίο που δημιούργησαν με το Γιάννη Σταματίου (1994-2001) και τέλος στο θέατρο Εκστάν (2009) όπου και εγκαταστάθηκαν. Έχει πρωταγωνιστήσει σ’ όλες σχεδόν τις παραγωγές του.
Για την ερμηνεία της στο ρόλο της Σεμίραμις στις Καρέκλες της απονεμήθηκε το βραβείο ερμηνείας 2018 από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου
Οι σπουδές της στη φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ. την έφεραν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Έχει δημοσιεύσει στο περιοδικό ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ, Το κοριτσάκι με τα σπίρτα μέσα από το δραματικό παιχνίδι (τεύχος 62, 1991). Το θέατρο στη Μεθυσμένη πολιτεία του Σωτήρη Πατατζή (Για το Σωτήρη Πατατζή, εκδ. Φιλιππότη, 2002).
Έχει γράψει τα θεατρικά έργα: Το κλεμμένο άγαλμα, Πρέπει να μιλήσω κι εγώ, Θυμάμαι (θέατρο Εκστάν, 2015) Σε κρατάω στην παλάμη μου σαν το λουλούδι (εμπνευσμένο από το ποιητικό έργο του Κων/νου Μπούρα). Θεατρικό αναλόγιο στο Θέατρο Εκστάν, 13/02/2020)
Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Γιόσι Όϊντα, Ο αιωρούμενος ηθοποιός (εκδ. ΚΟΑΝ) και τα θεατρικά έργα Άμλετ με πικάντικη σάλτσα, του Άλντο Νικολάι, Επιθεωρητής Τουτού του Πιερ Γρυπάρη, Ο σύλλογος διδασκόντων της Λίλιαν Βούτερς, Οι τρομπέτες του θανάτου του Τιγύ, Οι καρέκλες του Ιονέσκο, Η περαστική του Ζαν – Πωλ Ντενιζόν, Η ιστορία της Μαρί του Ζωρζ Μπρασσάι.
Για την ερμηνεία της στο ρόλο της Σεμίραμις στις «Καρέκλες» του Ιονέσκο, τιμήθηκε με το βραβείο Διεθνούς θεατρικού ρεπερτορίου 2018 από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.
Ντομένικα ΡΕΓΚΟΥ.
Θεατρικές σπουδές: Κέντρο Σπουδών Λαϊκού Θεάτρου & Παλκοσένικο (Σχολή Χρίστου Τσάγκα.) Μουσικές σπουδές: Κεντρικό Ωδείο Αθηνών. Στο Θέατρο έχει παίξει σε πολλές σκηνές του Ελεύθερου Θεάτρου. Τελευταία της επιτυχία ‘’Νύχτα στην εθνική’’ της Λείας Βιτάλη στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα». Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί σε τέσσερις κινηματογραφικές ταινίες και στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές του ALPHA και του ANTENNA.
Με επαγγελματική καριέρα στο τραγούδι έχει συμμετάσχει σε μουσικο – θεατρικές παραστάσεις και μουσικά αφιερώματα.
