«Όλα της ζωής» … τα κόκκινα μας λέει αυτή τη φορά η συμπολίτισσα συγγραφέας Λεμονιά Μουλά, που μέσα από μια σειρά αυτόνομα διηγήματα, καταφέρνει με το νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί, να κερδίσει τον αναγνώστη, τονίζοντας μάλιστα, ότι εφαλτήριο αποτέλεσε το στοιχείο του αίματος.
Συνέντευξη στον Ηλία Κουτσερή
‘Όλα της ζωής … τα κόκκινα” το νέο σας βιβλίο. Τελικά, πόσα …κόκκινα έχει η ζωή μας και ποια ήταν αυτά που σας έδωσαν το ερέθισμα της σκέψης;
Η ζωή μας απαρτίζεται από πολλά κόκκινα. Φωτιά, αγάπη, πάθος, επανάσταση, έρωτας…….Εμένα προσωπικά με έχει επηρεάσει το κόκκινο του αίματος, έχοντας μια τραυματική εμπειρία σχετικά με αυτό. Με εφαλτήριο ,λοιπόν το στοιχείο του αίματος, έψαξα τα υπόλοιπα δυναμικά κόκκινα της ζωής μας!
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου, διαπιστώνει ο αναγνώστης, ότι υπάρχουν εύστοχες αναφορές , παραλληλισμοί, όπως και καταγραφή, τόσο των “καλών” όσο και των “άσχημων” κόκκινων της ζωής μας. Ποια “κόκκινα” επηρέασαν και τη δική σας ζωή;
Όπως προανέφερα το αίμα ήταν καθοριστικό για μένα… Ξεκινώντας λοιπόν από αυτό έφτασα στην Αγάπη. Η Αγάπη θεωρώ ότι είναι το σημαντικότερο κομμάτι της ζωής μας και όσοι έχουν αγαπήσει αληθινά, είναι ευλογημένοι. Βέβαια δεν πρέπει να ταυτίζουμε τον έρωτα με την Αγάπη…
Γιατί επιλέξατε αυτή την μορφή των αυτόνομων διηγημάτων και τι θα θέλατε να προκαλέσει στον αναγνώστη η ανάγνωση του νέου σας βιβλίου;
Δημιουργώντας αυτόνομα διηγήματα κερδίζω τη δυνατότητα να ασχοληθώ με πολλά και ποικίλα θέματα ταυτόχρονα που ίσως ένα ενιαίο διήγημα δεν θα μου επέτρεπε. Υπάρχει μια εναλλαγή θεμάτων και συναισθημάτων. Εξάλλου η έμπνευση οδηγεί τον δημιουργό και όχι το αντίθετο.
Λιτό και πανέμορφο παράλληλα το εξώφυλλο του βιβλίου, το οποίο φιλοτέχνησε η γνωστή ζωγράφος Αγγελική Κούρκουλου, δίνοντας σίγουρα μια ξεχωριστή εμφάνιση…
Ευχαριστώ από καρδιάς την κα Κούρκουλου ,η οποία κατάφερε με μεγάλη επιτυχία να απεικονίσει αυτό ακριβώς που είχα σκεφτεί και επιθυμούσα. Στόχος μου, ήταν να χρησιμοποιήσω συμβολικά τα κόκκινα φύλλα του τριαντάφυλλου με τα πολλά κόκκινα της ζωής μας.
Μια ακόμη εκδοτική σας προσπάθεια, την οποία μέσω της εκδήλωσης της ερχόμενης Κυριακής, αφιερώνετε στον “Ιππόκαμπο”. Φαίνεται ότι είναι ένα σωματείο συμπολιτών, που σας έχει κερδίσει, έτσι;
Έχετε απόλυτο δίκιο κ. Κουτσερή. Έχετε σκεφτεί ποτέ το 24ωρο των ανθρώπων που είναι καθηλωμένοι σε ένα καροτσάκι; Κλείστε τα μάτια σας και σκεφτείτε το για ένα λεπτό. Πώς θα ήταν η ζωή σας; Αυτό τα λέει όλα. Δεν θα ήθελα να πω κάτι άλλο.
Μου δίνετε την εντύπωση, μιας ανεξάντλητης πηγής σκέψεων και συγγραφής. Νομίζω ότι από τη στιγμή που έγινε το ξεκίνημα, θα περιμένουμε πλέον και τις επόμενες κινήσεις, τις οποίες έχετε καθορίσει;
Για μένα η συγγραφή είναι τρόπος ζωής. Δεν μπορώ να λειτουργήσω διαφορετικά. Ζω, κινούμαι και αισθάνομαι μέσα σε έναν φανταστικό κόσμο, στον κόσμο της γραφής. Και όπως σας έχω ξαναπεί η φαντασία μας σώζει! Είμαι ευτυχισμένη που βρέθηκα στις συναρπαστικές διασταυρώσεις του κόκκινου και βέβαια θα συνεχίσω. Προς το παρόν, σκάψτε μέσα σας, να βρείτε το κόκκινο ,είτε είναι έρωτας ,είτε είναι επανάσταση θα είστε ο νικητής.
