Τη Δευτέρα 20 Ιανουαρίου και ώρα 7.00μ.μ. εγκαινιάζεται η νέα χρονιά με μια διπλή βιβλιοπαρουσίαση, μαζί τους η Μαγδαληνή Θωμά και ο Διονύσης Λεϊμονής. Την εκδήλωση θα χαιρετήσει η πρόεδρος του Κε.Βι.Μα.Συ., Γιώτα Κούγιαλη.
BACKPACK Ιστορίες χίμαιρες της Αλεξάνδρας Μυλωνά (εκδ. κουκίδα)
Πάλη πάλι χειρωνακτική. Δίνη πανδημίας οδυνηρή. Η αφήγηση του απελπισμένου γι’ αυτό και θαυμαστού αγώνα των ηρώων και των ηρωίδων σ’ αυτή την πόλη είναι χαραγματιά γραφής με τον αχό της φθοράς και τον απόηχο της αφθαρσίας. Κάθε ιστορία είναι η ελπίδα τους στον χρόνο, μα και η δική μου χίμαιρα στην πλάτη. Γιατί η Πόπη τώρα, όταν ακούει το νταούλι να χτυπά και τη λύρα να παίζει, νιώθει κάτι ν’ αναδεύεται μέσα της, κάτι να ξυπνάει – μια μνήμη αρχέγονη που τη συνεπαίρνει. Κι αρχίζει να χορεύει. Στην αρχή μπερδεύεται, στραβοπατά, χάνει το μέτρημα, κρατά όμως σταθερά τον ρυθμό με τα γόνατά της που λυγάνε. Ο ρυθμός δονεί όλο της το κορμί, το ταρακουνά, όπως η ροκ παλιά. Μόνο που αυτό το όλοι πιασμένοι χέρι χέρι σ’ έναν κύκλο βρίσκει αλλιώς τη φλέβα του ανθρώπου, μπορεί και ξετυλίγει το παράπονο.
Οι ήρωες της αυλής – Ένα επικό αφήγημα του Κων. Αρώνη (εκδ. Ιανός)
Το σπίτι όπου γεννήθηκα και εκεί όπου μένω βρίσκεται στην Εγνατία, στην πλατεία των Μακεδονομάχων, από την πάνω πλευρά της πλατείας. Εκεί έχει ένα μεγάλο πάρκο που είναι καινούργιο εκτός από το σιντριβάνι που υπάρχει στο κάτω μέρος του πάρκου και που είναι διατηρημένο από παλιά.
Παλιότερα, η μισή έκταση του πάρκου ήταν αλάνα και είχε πάντα παρκαρισμένα κάτι μεγάλα λεωφορεία και ήταν πολύ άσχημα. Τώρα με τη νέα του μορφή αυτά έφυγαν και είναι όλα μια χαρά. […]
[…] Στην κάτω γωνία από την ανατολική πλευρά της πλατείας, βρίσκεται το σχολείο μου, είναι το 370 Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. Δίπλα ακριβώς στο σχολείο βρίσκεται “Η γωνιά του βιβλίου”, της κυρά Χρυσούλας της Κάτου. Από εκεί παίρνουμε ό,τι μας χρειάζεται για τις ανάγκες του σχολείου, όπως τετράδια, μολύβια, χειροτεχνίες και τέτοια.
Εγώ ανακαλύπτω συνέχεια ότι κάποιο μικρό πράγμα θα μου λείπει -μια σβηστήρα ας πούμε ή μια ξύστρα- και πηγαίνω, γιατί κάθε φορά που μπαίνω μέσα για να αγοράσω κάτι, ενθουσιάζομαι. Μου φαίνεται πως το βιβλιοπωλείο είναι μεγαλύτερο από το σχολείο μας. Είναι πολύ όμορφο να κοιτάς τριγύρω, τα βιβλία στα ράφια, τα παιχνίδια στις κρεμάστρες, μυρίζει όμορφα και η κυρά Χρυσούλα μ’ αγαπάει. Έχει κι έναν γιο, μεγάλο και ψηλό που τον λένε Γιώργο. Αυτός θέλει να γίνει συγγραφέας κι έρχεται συνέχεια στην τάξη και μας λέει εξυπνάδες και αστεία. Με κάποια από αυτά γελάμε πολύ.
