Μια αναδρομή σε παλιότερες εποχές, που ο κινηματογράφος ήταν συνυφασμένος με τη διασκέδαση στην πόλη του Βόλου, αποτελεί το βιβλίο «Τα σινεμά της γειτονιάς και της παραλίας», που έγραψε ο συμπολίτης Γιάννης Κατσινάρης, ο οποίος μάλιστα εργάστηκε και στα σινεμά την εποχή εκείνη.
Όπως ανέφερε μιλώντας στο Ράδιο ΕΝΑ 102,5 και τον Ηλία Κουτσερή, ο κινηματογράφος ήταν συνυφασμένος με τη ζωή του Βόλου, ήταν η διασκέδαση που είχε μουσική, περιπέτεια, αγωνία, προβληματισμό, ενώ στην πόλη κάποια στιγμή υπήρχαν 34 κινηματογράφοι!
«Ο κινηματογράφος ήταν γεμάτος ιστορίες, ήταν η εποχή που δυστυχώς έφυγε, όπως και τόσα άλλα από την πόλη του Βόλου και σκέφτηκα να γράψω αυτό το μικρό βιβλιαράκι για να μείνει και να γνωρίσουν τους κινηματογράφους, όσοι γεννήθηκαν μετά το κλείσιμό τους, μετά το 1975 και να θυμίσω σε αυτούς που ο κινηματογράφος ήταν η αγαπημένη και πιο φτηνή λαϊκή διασκέδαση», ανέφερε ο συγγραφέας.
Ο κ. Κατσινάρης ανέφερε ότι ο Έλληνας πάντα αγαπούσε και θα αγαπάει τον κινηματογράφο, που ήταν η έβδομη τέχνη.
Έβγαιναν τα μαντίλια απ΄τις τσάντες…
Ο ίδιος θυμάται ότι ο θεατής τότε ζούσε την πλοκή του έργου, ενώ σε σκηνές που επηρέαζαν τον θεατή, δεν ήταν λίγες οι γυναίκες που δάκρυζαν και έβγαζαν τα μαντίλια από τις τσάντες τους.
Τα καλοκαίρια, κάτω από το άρωμα του βασιλικού και των λουλουδιών, υπήρχαν καλοκαιρινοί κινηματογράφοι, ο κόσμος πήγαινε στον κινηματογράφο και περνούσε την ώρα του ευχάριστα, καθώς εκείνες τις εποχές ήταν η μόνη διασκέδαση.
Ακόμη θυμάται ότι υπήρχαν άνθρωποι ΄που πήγαιναν σε όλες τις προβολές, όσες μέρες κι αν παίζονταν για να δουν τον Ξανθόπουλο, ενώ στις ταινίες Γουέστερν ο κόσμος ζούσε με τους καουμπόης και τους ινδιάνους.
«Σε μια ταινία όταν ένα παλληκάρι πήγαινε να πάρει μια κοπέλα και του είχαν στήσει μπλόκο οι ληστές, σηκώθηκε ένας θεατής και είπε «παλληκάρι στρίψε ! σου στήσανε ενέδρα», θυμάται ο κ. Κατσινάρης.
Οι κινηματογράφοι
Ο συγγραφέας του βιβλίου είπε ότι ο Βόλος είχε φτάσει κάποια στιγμή να έχει 34 κινηματογράφους θερινούς και χειμερινούς. Ο πρώτος κινηματογράφος ήταν στην παραλία το καφενείο του Αργιλά, όπου σήμερα βρίσκεται η «Κυψέλη» και εκτός από ταινίες που έφερνε τότε, έφερνα μουσικά συγκροτήματα, ενώ, όπως του είχαν πει, είχε έρθει η περίφημη χορωδία οι Κοζάκοι του Δον.
Σύμφωνα με τον κ. Κατσινάρη, στην παραλία οι κινηματογράφοι έπαιζαν έργα πρώτης προβολής, ενώ το Rex έφερε τον τρισδιάστατο κινηματογράφο (γινόταν προβολή με δύο μηχανές), με ειδικά γυαλιά που έπρεπε να φοράει κανείς για να δει την ταινία.
Επίσης θυμάται ότι ο μηχανικός προβολής κλεισμένος στη στενάχωρη καμπίνα προβολής, ζωντάνευσε ως κινηματογραφικός ήρωας για λογαριασμό του κοινού και σε τυχόν λάθος, εισέπραττε τα αμείλικτα σχόλια «χασάπη γράμματα»!
Ακόμη τις Κυριακές, όταν έπαιζαν Cineac (χοντρός – λιγνός, μίκι μάους) για τα μικρά παιδιά, ο συγγραφέας έπιανε δουλειά στις 10 το πρωί και σχολούσε τα μεσάνυχτα, καθώς από τις 2 το μεσημέρι ξεκινούσαν οι κανονικές προβολές. Ο ίδιος δούλεψε τα περισσότερα χρόνια στο χειμερινό «Λίντο» στην οδό Τοπάλη και τα καλοκαίρια πήγαινε σε θερινά σινεμά όπως στο «Πάνθεον» στο Καπακλί ή στο «Πανελλήνιο» στον Άγιο Βασίλειο. Όπως θυμάται ήταν ένα επάγγελμα που ήταν κλεισμένος σε ένα δωματιάκι 3Χ3, αλλά ήταν η μεγάλη του αγάπη.
