Πραγματοποιείται η παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής της Έλενας Ψαραλίδου – Φιλιππιτζή με τίτλο «Μαύρη Μύγα», την Πέμπτη 8 Μαΐου 2025 και ώρα 19.00 στην Κεντρική Βιβλιοθήκη Βόλου (Μικρασιατών 81, κτήριο Σπίρερ).
Την συλλογή θα παρουσιάσουν οι συγγραφείς- εκπαιδευτικοί Αγγελική Θάνου και Αθηνά Νικολίδου, ενώ ποιήματα θα απαγγέλουν η ηθοποιός Μάρθα Παπαθανασίου και η ποιήτρια. Την εκδήλωση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Ροσσάνα Πώποτα.
Η εκδήλωση διοργανώνεται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Θρακών Βόλου, τη Διεύθυνση Αρχείων, Μουσείων, Βιβλιοθηκών της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού Δήμου Βόλου και τις εκδόσεις «Συμπαντικές Διαδρομές».
Η Έλενα Ψαραλίδου -Φιλιππιτζή από το 1961 που γεννήθηκε στην Ξάνθη και από το 1987 που ζει στο Βόλο αγωνίζεται με τις λέξεις. Τις έβαλε μέσα σε δικόγραφα ως δικηγόρος αλλά δραπέτευσαν. Τότε τις έκανε ποιήματα και τις έβαλε στις συλλογές:
- Το Ρίγος των Φύλλων , εκδόσεις Πλέθρον, 1997.
- Της Αθέατης Σελήνης / Face Invisible , δίγλωσση έκδοση στα Ελληνικά και Γαλλικά, εκδόσεις Νησίδες, 2005.
- Αφή Σκιών, εκδόσεις Νησίδες, 2007
- Touche d’ Ombres , Βόλος 2007.
- ΣΩΜΑΤΑ ΛΟΓΙΑ., εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2008.
- Corpes et Paroles , Βόλος, 2008
- ΘΥΜΗΤΑΡΙ ΕΝΟΣ ΕΡΗΜΟΝΑΥΤΗ, Βόλος, 2014,
- Η ΑΛΛΗ ΘΕΑ, εκδόσεις ΔΡΟΜΩΝ, 2022.
Όταν κατάλαβε ότι η ποίηση μόνο όταν μοιράζεται υπάρχει, δημιούργησε το 2010 την ποιητική σκηνή «Volos Poetry Slam» και συνεχίζει να παρεμβαίνει με την ομάδα της ποιητικά στην πόλη της και στον κόσμο. Συμμετέχει στις ποιητικές οργανώσεις WORLD POETRY MOVEMENT, ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΙΗΤΩΝ και PEN Greece.
Όπως γράφει η συγγραφέας στο οπισθόφυλλο της συλλογής ΜΑΥΡΗ ΜΥΓΑ: «Η οικιακή μύγα τρέφεται με υγρά και στερεά οργανικά υλικά που προεπεξεργάζεται με το σάλιο ή τον εμετό της. Λόγω της μεγάλης ποσότητας τροφής την οποία προσλαμβάνει ημερησίως, αφήνει περιττώματα σχεδόν συνεχόμενα… Οι μύγες βρίσκονται ανάμεσα στους κυριότερους μεταφορείς ασθενειών» (από την Βικιπαίδεια).
Ο άνθρωπος έχει την συνήθεια να τρέφεται με μνήμες τραυμάτων του παρελθόντος και να προεπεξεργάζεται μέσα από αυτές τα βιώματα του παρόντος. Λόγω της συνεχούς τροφοδότησης από το παρελθόν, αποβάλλει την παθογένεια με σκέψεις, λέξεις, έργα. Οι άνθρωποι είμαστε οι κυριότεροι μεταφορείς ασθενειών στην κοινωνία.
