Τα γεγονότα μας ξεπερνούν και ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει δεν ξέρουμε πού θα μας οδηγήσει. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. Παγκόσμια άνοδος τιμών και οικονομική περιδίνηση τρομάζουν τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ενώ και το ενδεχόμενο ενός νέου Ψυχρού Πολέμου φαντάζει πλέον πιθανό. Ο Χέγκελ έγραψε : Μαθαίνουμε από την ιστορία ότι δεν μαθαίνουμε από την ιστορία. Ας αφήσουμε όμως τον ιστορικό του μέλλοντος να μιλήσει για το δίκιο και το άδικο αυτής της ιστορίας καθώς και για τον ύπουλο ρόλο του αμερικανικού παράγοντα σε όλες τις ιστορίες. Σκύλλα και Χάρυβδη λοιπόν μάχονται λοιπόν. Ναι είμαι υπέρ της ειρήνης, αλλά όχι φιμώνοντας την αλήθεια ή αφήνοντας την προπαγάνδα να στήνει το δικό της υφαντό για να επηρεαστεί η κοινή γνώμη.
Σ’ αυτή τη συγκυρία στην εκπομπή του Σαββάτου «Βιβλίο και Πολιτισμός» που επιμελείται και παρουσιάζει η Σοφία Νικολάου στις 10:15 ακριβώς από τη συχνότητα του ράδιο Ένα θα φιλοξενήσουμε τον Χρήστο Τρικαλινό ομότιμο καθηγητή Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το βιβλίο του «Σταγόνες Μνήμης» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άπαρσις. Ο κοινός φίλος Γιώργος Ανυφαντής μας έφερε σε επαφή και όταν πήρα στα χέρια μου το βιβλίο οι αναμνήσεις του Χρήστου Τρικαλινού έφεραν στο δικό μου μυαλό και δικές μου αντίστοιχες αναμνήσεις ειδικά από τον καιρό της δικτατορίας είτε από όσα είχα ακούσει από τον πατέρα μου και την οικογένεια μου είτε απ’ όσα βίωσα και εγώ σαν μικρό παιδί εκείνη την εποχή. Στις σελίδες του παρελαύνει η ιστορία της Ελλάδας, η δύσκολη παιδική ζωή του στον Αλμυρό λόγω του ότι ήταν γόνος κομουνιστικής οικογένειας και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί εξόντωσης των κομμουνιστών ήταν εκείνη την εποχή σε ετοιμότητα, έτσι βρέθηκε στη φυλακή σε ηλικία 2,5 ετών στο στρατόπεδο Σαρακηνού και εν συνεχεία εξόριστος στο Τρίκερι, βραβευμένος από τη Μαθηματική Εταιρεία, αλλά και σπουδές στη Μόσχα και το Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ ο ραδιοφωνικός σταθμός στη Μόσχα, ταξίδια στη Σόφια στην Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, στην Κοπεγχάγη, στο Παρίσι, η επιστημονική του αναγνώριση, οι Λαμπράκηδες, η ΕΔΑ, το Πολυτεχνείο, ο αγαπημένος Μίκης Θεοδωράκης, η Φαραντούρη, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης καθώς και μια συνέντευξη του για το πώς ήταν ο ίδιος ως καθηγητής που είναι απολαυστική. Από τις πρώτες σελίδες και το κεφάλαιο το «Νησί» αναφαίνεται ότι η ζωή του υπήρξε συγκλονιστική και πολυκύμαντη.
Στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με την αντιπολεμική ποίηση μέσα από έργα των: Ρίτσου, Μπρεχτ, Αναγνωστάκη κ.ά γιατί δυστυχώς η ανθρωπότητα αντί να περάσει σε μια αληθινή ανθρώπινη κατάσταση, βουλιάζει σε ένα νέος είδος βαρβαρότητας όπως ισχυρίζονται ο Αντόρνο και ο Χορκάιμερ.
