Ομάδες ανθρώπων από κάθε γωνιά της Ελλάδας συμμετείχαν στο 23ο φεστιβάλ Λαϊκού Χορού Σουλίου Πάτρας από τις 26 ως τις 29 Ιουλίου 2018. Πρόκειται για ένα φεστιβάλ με πανελλήνιο χαρακτήρα που έχει ως στόχο να αναδείξει τη ρίζα του πολιτισμού της Ελλάδας προσκαλώντας χωριά με ιδιαίτερη ταυτότητα στην πολιτιστική κληρονομιά. Κοινό σημείο, ο χορός, το τραγούδι, η μουσική και τα έθιμα που μεταφέρει με τη δική του ξεχωριστή σημασία ο κάθε τόπος. Σ` αυτό το φεστιβάλ πήρε μέρος στις 27 Ιουλίου και το χορευτικό τμήμα του Πολιτιστικού Συλλόγου Κεραμιδίου Ν. Μαγνησίας, σε μια τριήμερη επίσκεψή του στην Πάτρα. Η τιμητική πρόσκληση έγινε ήδη από τον περασμένο Μάρτιο καθώς οι υπεύθυνοι διέκριναν ότι το Κεραμίδι διαθέτει πλούσια μουσική και τραγουδιστική παράδοση σε συνδυασμό με τους τοπικούς χορούς και τα έθιμα.
Στην φετινή διοργάνωση με τίτλο «Σαν είδανε τα μάτια μου ένα πουλί να κλαίει», κυριάρχησε πανδαισία ηχοχρωμάτων με κάθε λογής μουσικά όργανα, αλλά και χορούς τοπικούς με τραγούδια ξεχασμένα. Γιατί η ζωή πολλές φορές λέγεται μέσα από ένα τραγούδι μια ιστορία, ένα παραμύθι, μέσα από ένα χορό, το χορό της ζωής…. με τα προβλήματα και τις χαρές της καθημερινότητας. Αξίζει να σημειωθεί η άψογη οργάνωση του φεστιβάλ και η φιλοξενία των διοργανωτών προς όλους τους συλλόγους. Η χαρά με την οποία μας υποδέχτηκαν και η προθυμία να εξυπηρετήσουν κάθε ανάγκη μας πριν και μετά την παράσταση καταγράφηκε από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή της παραμονής μας εκεί. Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι ένα κομμάτι από το σκηνικό αποτύπωνε σκηνές από τη ζωή του Κεραμιδίου στο παρελθόν. Ένα πλακόστρωτο καλντερίμι με μια ταμπέλα «οδός Κεραμιδίου» και ένα γαϊδουράκι φορτωμένο με κοφίνια έδειχνε τη διάθεση των διοργανωτών να τιμήσουν την παρουσία μας εκεί.
Σε βιντεοπροτζέκτορα πριν την εμφάνιση του χορευτικού προβλήθηκαν φωτογραφίες με την πανοραμική άποψη του χωριού και της θάλασσας (Καμάρι), της εικόνας του Αι Γιώργη και της παρασκευής φαγητού (πλιγούρι) την ημέρα της εορτής του στα καζάνια από κατοίκους του χωριού. Επίσης προβλήθηκαν παλιοί οργανοπαίκτες του χωριού που έπαιζαν σε γάμους και πανηγύρια. Ταυτόχρονα οι θεατές ενημερώνονταν για την ακριβή γεωγραφική θέση του Κεραμιδίου, τις ιδιαίτερες ομορφιές του τα ήθη και τα έθιμά του. Με ιδιαίτερη συγκίνηση παρακολουθήσαμε να προβάλλονται πληροφορίες για τον τόπο μας σε μια άλλη γωνιά της Ελλάδας και φωτογραφίες συμπατριωτών μας που κάποιοι από αυτούς δε ζουν πια και που συνέβαλαν τα μέγιστα στη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Οι μουσικοί Στέφανος Τραγουδάρας στο ακκορντεόν, Νίκος Τσιακαλάκης στο λαούτο και Δημήτρης Τσιούτσιας στο κλαρίνο έπαιξαν τα τραγούδια τα οποία τραγούδησαν με αυθεντικό τρόπο οι ηλικιωμένοι Κεραμιδιώτες Αθανάσιος Κατούνης , Νικόλαος Πούλιος, Ασπασία Τσιούμαρη Ευτυχία Καλαμίδα και οι νεότερες Μαρία Τόρη, Ελένη Διαλελή και Αγλαϊα Τραγουδάρα. Το χορό έσυρε ο παππούς Αθανάσιος Κατούνης με το παραδοσιακό Κεραμιδιώτικο τραγούδι «Αμάν Γιωργαλακη μ`» και καταχειροκροτήθηκε από το κοινό.
Ο ενθουσιασμός και το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το τέλος της παρουσίασης του προγράμματος, ήταν μεγάλος. Γέμισε με συγκίνηση και υπερηφάνεια τους δασκάλους Δημήτρη και Στέφανο Τραγουδάρα που είδαν τη σκληρή δουλειά τους να επιβραβεύεται και τους χορευτές που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Ιδιαίτερα συγκινημένοι ήταν οι ηλικιωμένοι Κεραμιδιώτες που με περίσσια ψυχής έκαναν αυτό το κουραστικό ταξίδι για να μεταφέρουν σε μια άλλη γωνιά της Ελλάδας μέσα από τα τραγούδια τους την κουλτούρα και την παράδοση του χωριού τους. Αναμφισβήτητα είναι πολύ σημαντικό να παρουσιάζεις τα παραδοσιακά τραγούδια, τους χορούς και τις παραδοσιακές φορεσιάς της ιδιαίτερης πατρίδας σου σε άλλους τόπους και να κερδίζεις το θαυμασμό και το ενδιαφέρον του κόσμου. Εξάλλου κύριο μέλημα όλων μας είναι η δημιουργική αξιοποίηση των πολιτισμικών στοιχείων του παρελθόντος και η μεταλαμπάδευσή τους στις επόμενες γενιές με σκοπό την πολιτισμική εξέλιξη του τόπου μας.
Μετά την εκδήλωση ακολούθησε αυθεντικό παραδοσιακό γλέντι με τις ορχήστρες και τους τραγουδιστές των συλλόγων που συμμετείχαν να τραγουδούν καθιστικά και χορευτικά τραγούδια από την πλούσια παράδοση της περιοχής τους.
Τη δεύτερη μέρα της παραμονής μας στην Πάτρα επισκεφτήκαμε την όμορφη περιοχή των Καλαβρύτων και το Δημοτικό Καλαβρυτινό Μουσείο Ολοκαυτώματος όπου τα εκθέματα και οι φωτογραφίες των νεκρών καταδεικνύουν τα μαρτύρια και τη ναζιστική θηριωδία που υπέστησαν οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχή. Στη συνέχεια στην ιστορική Μονή Αγίας Λαύρας θαυμάσαμε μεταξύ των υπολοίπων εκθεμάτων το χρυσοκέντητο Λάβαρο της ορκωμοσίας των αγωνιστών του 1821 που υψώθηκε από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και το Ευαγγέλιο με τα διαμάντια που η Αυτοκράτειρα της Ρωσίας Αικατερίνη η Β΄ δώρισε στο Μοναστήρι.
Η ημέρα μας έκλεισε με φαγοπότι και λαϊκό γλέντι υπό το φως του φεγγαριού, κάτω από το κάστρο της Πάτρας όπου τραγουδήσαμε και χορέψαμε λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια με τη συνοδεία των μουσικών οργάνων.
Την Κυριακή το πρωί ανάψαμε κεράκι στον επιβλητικό ναό του Αγίου Ανδρέα, Πολιούχου της Πάτρας, όπου με ιδιαίτερη κατάνυξη προσκυνήσαμε την κάρα και τον τάφο του Αγίου καθώς και τον Σταυρό του μαρτυρίου του. Τελευταία στάση πριν την αναχώρησή μας από την πόλη το οινόκαστρο Αchaia Clauss, όπου θαυμάσαμε τα μεγάλα δρύινα σκαλιστά βαρέλια με μαυροδάφνη ενός αιώνα , την παραδοσιακή κάβα, το νέο μουσειακό χώρο «βαρελιάτικα», αλλά και το μοναδικό τοπίο με την εκπληκτική θέα.
Οι εικόνες, οι ήχοι, οι χοροί, η ζεστή φιλοξενία, σίγουρα θα μείνουν στην ψυχή των συμμετεχόντων για χρόνια, καθώς οι αναμνήσεις θα μας μεταφέρουν στις μοναδικές στιγμές που ζήσαμε.
Από την Νικολέτα Τσιουμάρη
