Με αφορμή την τεράστια επιτυχία, που σημειώνει η ταινία «Υπάρχω» για τη ζωή του Στέλιου Καζαντζίδη με πρωταγωνιστή τον Χρήστο Μάστορα και σκηνοθέτη τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο, και σεναριογράφο την Κατερίνα Μπέη η Σοφία Νικολάου, που επιμελείται και παρουσιάζει την εκπομπή του ράδιο Ένα 102,5 «Βιβλίο και Πολιτισμός» θα διερευνήσει το φαινόμενο Καζαντζίδης και τι αυτό αναπαριστά στις κοινωνικές αντιλήψεις με τον καθηγητή Λεωνίδα Οικονόμου που έχει καταπιαστεί συγγραφικά με το θέμα.
Το 2015 εξέδωσε το βιβλίο «Στέλιος Καζαντζίδης. Τραύμα και συμβολική θεραπεία στο λαϊκό τραγούδι» (εκδόσεις Πατάκη) και τώρα από τις εκδόσεις «Μωβ» κυκλοφόρησε το βιβλίο, «Τα ερωτικά του Καζαντζίδη. Έρωτας και φύλο στο λαϊκό τραγούδι», της ελληνικής κοινωνία του 50, 60 και 70. Ο Λεωνίδας Οικονόμου είναι καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου και ένα από τα αντικείμενά του είναι η Ανθρωπολογία της Μουσικής.
Στο πρώτο βιβλίο αναλύεται το φαινόμενο Καζαντζίδης ως μια τελετουργική τέχνη συμβολικής διαμαρτυρίας και θεραπείας από την οδύνη που υφίστατο η κοινωνία μετά το 1940 και φωτίζει μέσα από τα λόγια των λαϊκών τραγουδιών του Καζαντζίδη τα «κοινωνικά προβλήματα» τους συμβολισμούς τους και τις ιδεολογικές διεργασίες της εποχής. Στο δεύτερο βιβλίο το λαϊκό τραγούδι αναλύεται ως ένα σύνθετο επικοινωνιακό γεγονός επικεντρώνεται στην ανάλυση ποιητικών κειμένων (259 ερωτικά τραγούδια εξετάζονται) που αναλύονται σε 3 ενότητες “Κακές γυναίκες και συναισθηματικοί άνδρες” που αφορά τη συζήτηση εκείνης της περιόδου για το φύλο. Έχει κάτι μεσαιωνικό μέσα της, δηλαδή, η κακιά, μάγισσα γυναίκα που κάνει τον άντρα να υποφέρει, και που έχει ακριβώς βαθιές τις ρίζες της σε ιδεολογήματα περασμένων αιώνων μια και η γυναίκα θεωρήθηκε για αιώνες ακόμη και από το θρησκευτικό κατεστημένο ως κάτι ανίερο, συνώνυμο του διαβόλου. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται ο ερωτικός λόγος που εκφέρεται την περίοδο 57-67 από τον Καζαντζίδη, «η αγάπη πάθος», όπως γράφει ο Οικονόμου, και συνάδει με διεθνή πρότυπα στον λαϊκό πολιτισμό. Αυτή η μορφή αγάπης είναι ιδιαίτερα παθιασμένη μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή, αλλά αν είναι «αληθινή» – κι αυτό είναι απόρροια της ρομαντικής αγάπης όπως εκφράστηκε στη τέχνη αλλά και στην κοινωνία του 19ου αι.- είναι ικανή να οδηγήσει σε σταθερές σχέσεις, και στη δημιουργία οικογένειας. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά σε τραγούδια του τέλους της δεκαετίας του 1950 στα οποία αποτυπώνεται «η διαδικασία και η ιδεολογία της σοβαρής ερωτοτροπίας». Σοβαρές σχέσεις και ρομαντικός γάμος το αποκαλεί ο Λ. Οικονόμου στο βιβλίο. Ο Καζαντζίδης ας πούμε ως παράδειγμα και η Μαριλένα «ενσαρκώνουν και επιτελούν αυτή την περίοδο τόσο ως μουσικό ζευγάρι όσο και με την παρουσία τους το έμφυλο ιδανικό του ρομαντικού γάμου».
