Στο πρώτο μέρος της εκπομπής «Βιβλίο και Πολιτισμός» που επιμελείται και παρουσιάζει η Σοφία Νικολάου μιλάμε με την Μαίρη Παναγιώτου για το βιβλίο της «Ψυχές και Σώματα» που κυκλοφορεί από τις εκ. Υδροπλάνο. Πρόκειται για μια ιστορία σύγχρονου έρωτα. Η Νίκη αποφασίζει να ζήσει στη Νέα Υόρκη, κοντά στον πατέρα της. Εκεί γνωρίζει τον Τεό καθηγητή Πανεπιστημίου στη Νέα Υόρκη. Ωστόσο η Νίκη, είναι αποφασισμένη να μην πληγωθεί, κρατά αποστάσεις, με αποτέλεσμα να απομακρυνθούν. Σε μια χώρα με έντονους ρυθμούς, ο Τεό γνωρίζει την άλλη πλευρά της ζωής, μια γυναίκα που ανήκει στην ελίτ των golden boys and girls. Και ενώ η οικονομική ισχύς φαίνεται να ορίζει τα πράγματα, άραγε η αληθινή αγάπη θα βρει το δρόμο της; Ο άκρατος καταναλωτισμός της καπιταλιστικής κοινωνίας έχει επηρεάσει το συγγραφικό της έργο και προφανώς αυτή την αλληλεπίδραση μεταξύ έρωτα, επιλογής και καπιταλιστικής κουλτούρας μας παρουσιάζει μέσα από το βιβλίο αυτό, μια και ο καπιταλισμός έρχεται να εφαρμόσει μορφές μη δέσμευσης καθώς άντρες και γυναίκες συχνά αποφεύγουν τη σύναψη σταθερών δεσμών. «Αποδέσμευση από τον έρωτα» το ονομάζουν οι κοινωνιολόγοι. Προδοσία, εκμετάλλευση και έρωτας προκαλούν μια σειρά από καταιγιστικά γεγονότα. Τι θα γίνει τελικά; Μπορεί ο έρωτας να ανθίσει στην εποχή μας; Ποιος κρατά τα ηνία της σύγχρονης ζωής, το χρήμα ή η αγάπη; Η Μαίρη Παναγιώτου γεννήθηκε στο χωριό Άγναντη Φθιώτιδος και είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Τον περισσότερο καιρό δραπετεύει στο Ναύπλιο, όπου επιδίδεται στην έρευνα και την συγγραφή των βιβλίων της. Δίδαξε αγγλικά. Ασχολείται με την αρχαία κλασική γραμματεία και τον εθελοντισμό, ταξιδεύει πολύ ως ταξιδευτής (όχι ως τουρίστας) προκειμένου να γνωρίσει τις ιδιοσυγκρασίες και τις ανάγκες του κόσμου. Έχει στο ενεργητικό της πέντε μυθιστορήματα και μια μελέτη για την Ασκητική του Καζαντζάκη.
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής θα μιλήσουμε για το βιβλίο «Πάτρα, Νοέμβρης ’73» του Κώστα Βογιατζή που κυκλοφορεί από τις εκ. Δόντι. Το ισχυρό Φοιτητικό Κίνημα, που ξεσήκωσε την Ελλάδα τη δεκαετία του ’60-’70 και απουσιάζει σήμερα από τα δρώμενα του τόπου, υπήρξε μια σημαντική παράμετρος των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα του 20ού αιώνα. Το Αντιδικτατορικό Φοιτητικό Κίνημα της Πάτρας, μιας πόλης 100.000 κατοίκων, διαμορφώθηκε μέσα σε ένα νέο Πανεπιστήμιο (που ιδρύθηκε το 1966), χωρίς παράδοση προηγούμενων δημοκρατικών αγώνων ή συνδικαλιστικής δράσης. Ήταν αυτόνομο, ακηδεμόνευτο και αναπτύχθηκε εντός ενός ασφυκτικού λειτουργικού πλαισίου αφού αντί για Πρυτανικές Αρχές είχε διορισμένη Διοικούσα Επιτροπή στην οποία προέδρευε ο στρατηγός Τάγαρης και εκτελούσε συγχρόνως χρέη Κυβερνητικού Επιτρόπου. Η Πάτρα μια πόλη με περιορισμένη κοινωνική ζωή εκείνη την περίοδο βρισκόταν υπό καθεστώς πολιτικής καταστολής, ανελευθερίας, αβεβαιότητας και έντονης αστυνομοκρατίας. Οι 2.200 φοιτητές του κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα αξιοζήλευτο κίνημα που ατσαλώθηκε στα δύσκολα δικτατορικά χρόνια, ενώ ο Νοέμβρης του ’73 βρίσκει το φοιτητικό κίνημα σε φάση ωρίμανσης και έντονης πολιτικοποίησης. Ο Κώστας Βογιατζής υπήρξε από τα ηγετικά στελέχη εκείνης της εποχής. Τη βιωμένη εμπειρία του μας περιγράφει με γλαφυρό τρόπο και τις σημαντικές στιγμές του κινήματος στο βιβλίο αυτό. Γεννημένος στο Βόλο είναι μαθηματικός και έχει εργαστεί 33 χρόνια στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ενώ ήταν και είναι πάντα ενεργητικός πολιτικά.
