«Χάθηκε η κακιά Νεφέλη μέσα στων ουρανών τα νέφη, ξαναφάνηκε ο ήλιος μετά το ουράνιο τόξο πάνω απ’ τα κατάρτια των ιστιοπλοϊκών της παραλίας μας και έγινε καλοκαίρι. Αφήνοντας πίσω κάτι μισο-αρμόδιους να αλληλοκατηγορούνται επί των αντιπλημμυρικών έργων, μέχρι και τον Μάκη τον Τσεκουράτο κάπου πήρε το μάτι μου, μαζί με το βαρύγδουπο ύφος του, να κατανέμει, πάλι, ευθύνες – κι οι άλλοι μέσα στα νερά, να περιμένουν να συνέλθει (από το κώμα; από κάτι άλλο;) το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ωραία πράματα. Ευτυχώς υπάρχει το Μουντιάλ του ποδοσφαίρου και περνάμε κάποιες «ανέμελες» ώρες παρέα με κάτι παιδάκια αξίας πολλών δισεκατομμυρίων σε όποια νομισματική μονάδα θέλετε. Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα, του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα στη δόξα της δικής σου γης και τ’ ουρανού – στα γήπεδα της Ρωσίας» καυτηρίαζε ο συμπολίτης συγκοινωνιολόγος, κ. Χαράλαμπος Σκυργιάννης.
