«Ο Νίκος Δένδιας είναι ένας αστός πολιτικός. Ένας ευγενής όμως αστός πολιτικός. Φυσικά και ανήκει στον ίδιο χώρο με τους νεο-κρυπτο(έως εξοφθάλμως)φασίστες τύπου Άδωνιδος, Πλεύρη και Βορίδη.
Είναι όμως ένας αστός πολιτικός που μεταξύ άλλων μίλησε καθαρά για την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, την ώρα που κάποιοι άλλοι του χώρου του μιλούσαν χαμηλόφωνα, αν όχι με λόγια αμφίσημα ή και ανεκτικά προς αυτή. Για τον λόγο αυτό και ακόμα περισσότερο για τον νηφάλιο λόγο του, δεν περνά απαρατήρητη η παρουσία του από τον χώρο της πολιτικής. Και αν και μπορεί κάποιος, όπως εγώ φερ’ ειπείν, να διαφωνώ πλήρως με την πολιτική του θέση δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω την σοβαρότητα από την μια και τον τεκμηριωμένο και συνεπή ,από την δική του σκοπιά, πολιτικό του λόγο και την δική του πολιτική στάση. Και ως Βουλευτή και ως Υπουργού. Τώρα, η νηφάλια “έκρηξη” μπροστά στον Τούρκο ομόλογό του και η υπεράσπιση δικαίων και λογικών , δεδομένων των ορισμών περί συνόρων, συμμαχιών και εθνικών κόκκινων γραμμών και όπως αυτές ορίζονται στον χώρο της πολιτικής που εκπροσωπεί, είναι κάτι που φυσικά δεν ήταν και από τα πλέον αναμενόμενα από εκείνον.
Το αν λοιπόν η αντίδρασή του ήταν μια “αντίδραση” αυθόρμητη που είχε μοναδική ή αποκλειστική αιτία την έτσι κι αλλιώς αντιλαϊκή, εχθρική και νεοσουλτανική πολιτική επιλογή της γείτονος χώρας ή είχε στόχο την τεχνητή ενίσχυση του δικού του πολιτικού λόγου αλλά και του Κόμματός του , την αλλαγή της εικόνας σε μια μερίδα συντηρητικών (ή υπερσυντηρητικών) πολιτών που κινδυνεύει να τους χάσει αλλά και της αλλαγής της ατζέντας μετά την τραγικότατη εξέλιξη μιας σειράς υγειονομικών και οικονομικών ζητημάτων στο εσωτερικό της χώρας, είναι κάτι που πάρα πολύ γρήγορα θα φανεί.
Προς το παρόν εκείνο που φαίνεται είναι πως στην γείτονα Τουρκία από τα πρωτοσέλιδα των Εφημερίδων της, την παρουσίαση των ειδήσεων στα ραδιοτηλεοπτικά και ηλεκτρονικά μέσα της (που φυσικά είναι απολύτως ελεγχόμενα πλέον στην συντριπτική πλειοψηφία τους) και την αντίδραση των “ηγεμόνων” της συμβαίνει απολύτως το δεύτερο.
Κι αν κάποιος παρατηρήσει και την αντίστοιχη συμπεριφορά της πλειοψηφίας των εδώ ΜΜΕ είναι σχεδόν η ίδια.
“Τους κάναμε , τους δείξαμε , τους μαλώσαμε”, εκείνοι.
“Τους είπαμε, τους βάλαμε στην θέση τους, τους τρίξαμε τα δόντια”, εμείς.
Και την ίδια στιγμή και οι δυο στους ίδιους στρατιωτικούς οργανισμούς, με τους ίδιους περίπου συμμάχους και με τους ίδιους περίπου προμηθευτές όπλων.
Και η ζωή συνεχίζεται.
Κι όσο για το ήθος και το ύφος του Δένδια, μέχρι σήμερα έχει τον σεβασμό πολλών.
Ίσως όχι την αποδοχή αλλά σίγουρα τον σεβασμό.
Και για έναν πολιτικό αυτό νομίζω πως είναι κάτι πάρα πολύ μεγάλο και ωραίο» τονίζει ο κ. Κώστας Γαργάλας.
