Στο πλευρό των ανθρώπων που δουλεύουν πολλές φορές κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, όπως είναι για παράδειγμα οι ντελιβεράδες, είναι θετικό ότι συμπαραστέκεται η πλειοψηφία του κόσμου. Με πράξεις, όχι με λόγια. Μερικοί δεν συμμερίζονται τον κόπο τους ή το ότι βάζουν πολλές φορές σε κίνδυνο τις ζωές τους, κάτι που ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσουν. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η συμπολίτισσα συγγραφέας, κ. Μαρία Ζαχαριά «Λοιπόν άκου πως γίνεται: Παίρνεις ένα μπρίκι (you know μπρίκι;) Το γεμίζεις νεράκι ως τη μέση. Ρίχνεις δύο κουταλάκια του γλυκού ελληνικό καφέ ( απ’ αυτό που έπινε η μάνα σου , ναι!) Ρίχνεις και ζαχαρίτσα (όση θες), ανακατεύεις και όταν φουσκώσει το σερβίρεις το ρόφημα και τέλος! Γιατί να το κάνεις; (Αναρωτιέσαι την ώρα που η στέρηση απ’ το εσπρέσσο χτυπάει κόκκινο). Γιατί έτσι δεν εκθέτεις έναν άνθρωπο σε κίνδυνο να σκοτωθεί στους δρόμους που έχουν γίνει κόκαλα. Γι’αυτό! Άντε να μας δω!».
