«Η βιομηχανία είναι η βάση της σύγχρονης ζωής. Αυτή είναι που παράγει τους τεράστιους όγκους προϊόντων για κάθε μορφή κατανάλωσης. Το πιο βασικό χαρακτηριστικό της βιομηχανίας σε σχέση με κάθε άλλο τομέα της οικονομίας είναι ότι κινητοποιεί μεγαλύτερες σε όγκο παραγωγικές δυνάμεις από αυτές που άμεσα κινεί η ίδια. Αυτή η έμμεση επίδραση της βιομηχανίας απλώνεται στη συνέχεια και σε όλη την οικονομία. Ο αντίκτυπος της μεταποίησης στην οικονομία το 2014 μετριέται στην πολύ σημαντική μελέτη του ΙΟΒΕ «Ο τομέας μεταποίηση στην Ελλάδα τάσεις και προοπτικές έκδοση 2017». Είναι πριν λίγα χρόνια αλλά έτσι είναι ακόμη . Η μεταποίηση είναι ο κύριος όγκος της βιομηχανίας. Δεν περιλαμβάνει δηλαδή η μεταποίηση τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας, του νερού, του φυσικού αερίου, των κατασκευών και γενικά τους κλάδους που δεν μετασχηματίζουν σε προιόν την ύλη. «Το 31,3% της απασχόλησης στην Ελλάδα οφείλεται στην μεταποίηση (1,24 εκατομμύρια απασχολούμενοι).
Για κάθε θέση εργασίας στην μεταποίηση δημιουργούνται συνολικά στην οικονομία 3,5 θέσεις Για κάθε €1 εκατομμύριο κύκλου εργασιών της μεταποίησης, στην απασχόληση της Ελλάδας προστίθενται συνολικά 22 θέσεις εργασίας. Το συνολικό κοινωνικό προϊόν της μεταποίησης (μισθοί, φόροι, εισφορές, σχηματισμός παγίου κεφαλαίου) υπερβαίνει τα €31,6 δισεκατομμύρια. Η μεταποίηση προσφέρει 37,4% υψηλότερους μισθούς από ότι οι υπόλοιποι τομείς της οικονομίας κατά μέσον όρο». Τι αντίκτυπο έχει αυτό το πελώριο βιομηχανικό παραγωγικό κενό στην οικονομία, στη ζωή του έθνους που πάνω του αρθρώνεται όλη η οικονομική ζωή; Με συμμετοχή της ΠΑ της μεταποίησης στο ΑΕΠ του 2014 κατά 8,6%, οι 356.224 θέσεις εργασίας στην μεταποίηση δημιουργούσαν σε όλη την οικονομία 1.238.385 θέσεις εργασίας. Με συμμετοχή της μεταποίησης στο ΑΕΠ στα επίπεδα του 1985 ποια θα ήταν τα αποτελέσματα σε όλη την οικονομία; Και στα επίπεδα του 1995, που είναι και ο στρατηγικός στόχος της ΕΕ μέχρι το 2020, πια θα ήταν τα συνολικά οικονομικά αποτελέσματα; Η μελέτη του ΙΟΒΕ απαντά στο ερώτημα.
Μέτρησε τα αποτελέσματα ενός ισχυρού θετικού οικονομικού σοκ «που θα τόνωνε την δραστηριότητα της μεταποίησης, έτσι ώστε η προστιθέμενη αξία της ως ποσοστό του ΑΕΠ να επανέλθει στα επίπεδα του 1995 (από 8,6% του ΑΕΠ το 2014 σε 11,4% του ΑΕΠ)». Αυτή η αύξηση κατά 2,8% του ΑΕΠ, αντιστοιχεί σε αύξηση της ακαθάριστης αξίας της μεταποίησης, κατά €13,8 δις ή σε αυξημένη ακαθάριστη παραγωγή του 2014 κατά 23,57%.Μόνο την περίοδο 2007-2013 χάθηκαν στην μεταποίηση 224.200 θέσεις εργασίας, δηλαδή το 40% του συνόλου. Το ΑΕΠ θα αυξάνονταν το 2014 κατά 22,691 δις που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 12,75% οπότε η πιστοληπτική ικανότητα του κράτους θα είχε αποκατασταθεί. Ταυτόχρονα το κράτος θα εισέπραττε 4, 628 δις από φόρους και εισφορές μειώνοντας αποφασιστικά τα ελλείμματά του και δεν θα σκότωνε όπως τώρα τους μικρομεσαίους παραγωγούς με την υπερφορολόγηση. ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ» επισημαίνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Δημήτρης Κουρέτας.
