«Αντιλαμβάνομαι ότι, είτε ως παππουδογιαγιάδες είτε ως μπαμπαδομαμάδες, μια αγωνία σχετικά με το πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία την έχετε. Κι εγώ την έχω, κι ας μην ανήκω, αυτή την περίοδο, σε καμία από αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες – και τα τρία παιδιά μου, για διαφορετικούς λόγους το καθένα, έκαναν έλεγχο για CoViD-19 και είναι μια χαρά, καλύτερα από όλους ο φοιτητής μας, που δίνει εξετάσεις από το σπίτι μας, μέσω διαδικτύου. Όμως τα Σχολεία, ναι! είναι ένα θέμα. Με πάμπολλες πτυχές, τις περισσότερες από τις οποίες, όταν τα Σχολεία λειτουργούσαν «κανονικά», είτε δεν τις γνωρίζαμε είτε δεν τις ανα-γνωρίζαμε ως σημαντικές εμείς οι γονείς – για παράδειγμα, τον αριθμό των παιδιών μέσα στην τάξη, τρία παιδιά, τρία Σχολεία, δώδεκα χρόνια, ποτέ δεν έμαθα πόσο ήταν το σύνολο των συμμαθητών/συμμαθητριών στο κάθε τμήμα. Απαραίτητη για όλους τους μεγάλους πρέπει να γίνει η ψυχραιμία, η νηφάλια αντιμετώπιση. Για τα παιδιά δεν έχω καμία ανησυχία – αυτά που λένε διάφοροι τηλεοπτικοί σοφοί «πρέπει να εκπαιδευτούν τα παιδιά…», σιγά τον τραχανά, τα σύγχρονα παιδιά γεννιούνται εκπαιδευμένα, εδώ κάνουν φύλλο και φτερό την σούπερ τεχνολογία των κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών, στο πρόβλημα «πώς φοράμε/ξε-φοράμε τη μάσκα» θα κολλήσουν;» έλεγε ο συμπολίτης συγκοινωνιολόγος, κ. Μπάμπης Σκυργιάννης.
