Όπως ανέφερε στον Ant1 ο 18χρονος πλέον Νέστορας, που φιλοξενήθηκε στη δομή για τρία χρόνια, το ξύλο ήταν δεδομένο αλλά «κανένα παιδί δεν έμεινε χωρίς φαγητό, ρούχα και παπούτσια». Δηλαδή μπορείς να τους έδερναν αλλά τους τάιζαν για να αντέχουν. Ποιος ξέρει; Μία δομή η οποία δημιουργήθηκε για παιδιά που ήθελαν να ξεφύγουν από κακοποιητικό περιβάλλον, έφθασε να «μιμείται» τους ίδιους τρόπους «συνετισμού» που ενδεχομένως χρησιμοποιούσαν και οι γονείς των παιδιών από τους οποίους η δικαιοσύνη ήθελε να τα απομακρύνει. Και δεν αισθάνθηκε κανείς την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη για όλα αυτά που αποκαλύπτονται και δεν τα εντόπισε κανείς. Ούτε για την παιδική εργασία και εκμετάλλευση που είχε γίνει πρότυπο «εκπαίδευσης» προκειμένου τα παιδιά αυτά να βγουν χρήσιμα προς την κοινωνία με την ενηλικίωσή τους. Ανατριχιαστικές οι λεπτομέρειες που βγαίνουν στη δημοσιότητα και αν αποδειχθούν αληθινές, οι πρώτοι που θα πρέπει να απολογηθούμε είμαστε όλοι εμείς οι δημοσιογράφοι που δημιουργήσαμε έναν μύθο. Ένας από τους πολλούς, που θα πρέπει σιγά-σιγά να ελέγξουμε αν είναι πράγματι τέτοιοι.
