Δύσκολες ώρες πέρασε η οικογένεια της αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας, Δωροθέας Κολυνδρίνη τα Χριστούγεννα, αφού έχασαν ένα μέλος τους, που δεν είναι άλλο από τον πολυαγαπημένο τους σκύλο. «Οι άνθρωποι δεν μπορούν να πιστέψουν πόσο δεμένοι είναι με το σκύλο μέχρι που τον χάνουν, μέχρι που πεθαίνουν. Τα ζώα δεν έχουν όρια, σε ακολουθούν παντού, νοερά, σωματικά είναι εκεί όταν τ αναζητήσεις για να σου δώσουν μόνο χαρά και κυρίως είναι σιωπηλά δίπλα σου όταν είσαι ευάλωτος και υπομονετικά όταν αναζητούν τη βοήθεια σου. Μέρος των εγκεφάλων μας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην παρουσία ή την απουσία ενός ζώου από το χώρο μας. Όταν ο σκύλος που τη μια στιγμή χοροπηδούσε γύρω σου, σε κοιτούσε κατάματα, κουλουριαζόταν στα πόδια σου, έτρωγε απ το χέρι σου, σου φερνε πίσω τις παντόφλες σου, έκανε τανζανιές και κρυβόταν για να μη τη μαλώσεις, κολυμπούσε μαζί σου το καλοκαίρι, σου έπαιρνε την μπάλα για να της δώσεις σημασία, πατούσε το μανταρίνι για να πιει το ζουμί, σε φιλούσε και ήταν ευτυχισμένη με ένα χάδι, αποτελούσε τη χαρά των παιδιών σου, έμπαινε μέσα στο αυτοκίνητο πριν από σένα και σε κοιτούσε χαρούμενη για τη βόλτα που την πας, απειλούσε όποιον σε πλησίαζε αν και φοβόταν περισσότερο από σένα, δεν είναι πια έξω από την πόρτα, αυτό αποτελεί μια καθημερινή, επίπονη υπενθύμιση της απώλειας, είτε έχεις άλλα ζώα, είτε όχι, είτε πάρεις άλλο ζώο. Όλα τα χρόνια που περνάτε με το ζώο σας, ακόμα και αν είναι λίγα, γίνονται ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής σας. Είναι πηγή ασφάλειας και συντροφικότητας, αγάπης χωρίς όρους και αποδοχής, χαράς και ευτυχίας. Μερικές φορές βοηθάει το να εκφράζετε τα αισθήματα της απώλειας του γράφοντας. Ακόμα και οι αντιπεριφερειάρχες, εκτός από τον σιδηρούν χαρακτήρα τους που επιβάλλεται να έχουν, έχουν δικαίωμα να είναι φυσιολογικοί άνθρωποι. Δε νοιώθω ενοχικά που πονάω τόσο, απλώς αισθάνομαι άνθρωπος και με βοηθάει να εκτονωθεί ο πόνος μου το να τον μοιράζομαι, εξωτερικεύοντας τον» έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.
