Με αφορμή την παρουσία του Γερμανού προέδρου Σταινμάγερ στην Ελλάδα και την αναζωπύρωση της συζήτησης, όπως γίνεται κάθε φορά που έρχεται κάποιο υψηλό πολιτικό πρόσωπο από τη Γερμανία, θυμήθηκα το φιάσκο (ένα από τα πολλά) του Αχιλλέα Μπέου. Τον Μάρτιο του 2016 ο Δήμαρχος Βόλου συνοδεία συνεργατών του, συνάντησε τον πρόξενο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη και εξέδωσε ανακοίνωση ότι «ιδιαιτέρως τέθηκε το θέμα των αποζημιώσεων για τα μαρτυρικά χωριά, όπως η Δράκεια και η Νέα Αγχίαλος, από το ειδικό ταμείο που έχει συστήσει η Γερμανική κυβέρνηση. Από την πλευρά του εκπροσώπου της γερμανικής κυβέρνησης στη χώρα μας τονίστηκε ότι υπάρχει η βούληση να ικανοποιηθεί το αίτημα, που άλλωστε είναι ηθικά και νομικά δίκαιο, για καταβολή αποζημιώσεων και πως αυτό θα εξεταστεί πολύ σύντομα, με θετική εισήγηση, ωστόσο – και εύλογα – δεν ήταν σε θέση να προχωρήσει σε λεπτομέρειες». Μετά τη δημοσιοποίηση της ανακοίνωσης του Δήμου Βόλου, ο εκπρόσωπος του προξενείου προέβη σε διάψευση για τα περί αποζημιώσεων επισημαίνοντας ότι αυτό που συζητήθηκε ήταν η δυνατότητα να υπάρξει ενίσχυση για τα χωριά αυτά, από ειδικό ταμείο που έχει συστήσει η γερμανική κυβέρνηση.» Και ρωτάω εγώ, παραβλέποντας τα όσα αστεία συνέβησαν τότε, με τα τσακάλια του Δήμου Βόλου. Είδατε εσείς να διεκδικεί και να παίρνει η δημοτική αρχή καμία οικονομική ενίσχυση για τη Δράκεια και τη Νέα Αγχίαλο; Διότι εγώ αγνοώ οποιαδήποτε τέτοια εξέλιξη.
