«Το όραμα του μέλλοντος (ΑΝ μέλλον “ανθρώπινο” είναι να υπάρξει…) είναι η συνειδητή υπέρβαση του κυριαρχικού ζώου μέσα μας και η παγκόσμια εδραίωση – σε φιλοσοφημένη παιδεία, καθημερινή ηθική και πολιτική ηγεσία – μιας διαφωτισμένης ανθρωπιστικής αλληλεγγύης, ελευθερίας κι αξιοπρέπειας για κάθε πρόσωπο ή ζωντανό. Είμαστε πολύ μακριά ακόμη. Και σίγουρα οι τεχνολογικά-τεχνοκρατικά σύγχρονες (tele-, ele-, cybertech, robotech, biotech, κλπ) κερδοσκοπικές συγκεντρωτικές ολιγαρχίες κι οι παραδοσιακές ιδεολογικές και πολιτικές απολυταρχίες θα μας παρασέρνουν όλο και μακρύτερα… στον ασφυξιογόνο κόσμο της Ζωικής Μπότας του “1984”. Aλλά αυτό ΔΕΝ είναι το όραμα του μέλλοντος. Αυτό είναι ο εφιάλτης του παρελθόντος που ζει ακόμη μέσα μας και αλυσοδένει και τρομοκρατεί κι απαξιώνει τον άνθρωπο…» σχολιάζει ο συμπολίτης ψυχολόγος, κ. Μάνος Ζαχαριουδάκης.
