«16η γυναικοκτονία από την αρχή της χρονιάς. Της απαγόρευε να βγαίνει έξω, της απαγόρευε να έχει κινητό, της απαγόρευε να έχει επαφές με τη γειτονιά. Στο τέλος, της απαγόρευσε να ζει. Τη σκότωσε στο ξύλο. Πέθανε, μετά από λίγες μέρες στο νοσοκομείο, 29 χρονών, αφήνοντας ορφανά και πληγωμένα 3 παιδιά. Τα στόματα, και των συγγενών της, δεν άνοιξαν ούτε όταν μεταφέρθηκε από το κτήνος στο νοσοκομείο, άνοιξαν μετά από τον θάνατο της. Δεν είναι «έγκλημα τιμής ούτε πάθους», δεν είναι «ψυχολογικό πρόβλημα». Δεν είναι απλή ανθρωποκτονία. Είναι ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ.
Πηγάζει από τις σχέσεις εξουσίας και εξάρτησης της γυναίκας από το «αρσενικό», εξουσίας και εξάρτησης οικονομικής – σωματικής – σεξουαλικής – ψυχολογικής. Πηγάζει από τον μισογυνισμό, την ιδιοκτησιακή αντίληψη για τη γυναίκα, την πατριαρχική νοοτροπία, που απαιτεί την υποταγή της και νομιμοποιεί τη βία σε βάρος της. Κι όπως δείχνουν οι έρευνες, εμφανίζεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και είναι ανεξάρτητη από το μορφωτικό επίπεδο του θύτη, αποδεικνύοντας ότι το επίπεδο εκπαίδευσης δε συνεπάγεται την πνευματική καλλιέργεια και την αφομοίωση ανθρωπιστικών αξιών. Δεν αρκούν οι καταγγελτικοί λόγοι από πλευράς πολιτείας. Ούτε η αυστηροποίηση των ποινών λύνει το πρόβλημα. Συνεπής, ουσιαστική και μακρόπνοη πολιτική ευαισθητοποίησης της κοινωνίας και πρόληψης χρειάζεται, με αποτελεσματικές και άμεσες αντιδράσεις από τις αρμόδιες κρατικές δομές και πολύπλευρη κοινωνική στήριξη στα θύματα, μήπως αλλάξει η νοοτροπία και σταματήσει αυτό το κακό.
Και ουσιαστική παιδεία, για τη διαμόρφωση υγιών χαρακτήρων στο σχολείο. Καλές οι δεξιότητες για την προώθηση της απασχολησιμότητας, αλλά πιο απαραίτητη η δημιουργία υπεύθυνων και καλλιεργημένων ανθρώπων. Αυτό όμως δεν είναι τόσο ελκυστικό στην τεχνοκρατική και υλιστική εποχή μας. Γι’ αυτό, επειδή αγαπάτε τα παιδιά σας, αγόρια και κορίτσια, συνεργαστείτε με τους δασκάλους τους για ισορροπημένα κι ευτυχισμένα παιδιά, με όρια, αλληλοσεβασμό και ενσυναίσθηση» το μήνυμα της εκπαιδευτικού, κ. Νατάσας Οικονόμου.
