Με το ζόρι έβγαιναν οι λέξεις από το στόμα του Στέφανου Κασσελάκη, κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στα τοπικά Μέσα, χθες από τον Βόλο. Φάνηκε να βρίσκεται εκτός κλίματος και υποψιάζομαι ότι θα προτιμούσε να βρίσκεται στην ησυχία του γραφείου του, σκεπτόμενος το πώς θα αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που έχει μπροστά του. Η δημοσκοπική καθίζηση του κόμματος, δεν είναι εντελώς άσχετη με την εικόνα της Βαβέλ που παρουσιάζει πρόσφατα ο ΣΥΡΙΖΑ και τις έριδες που υπάρχουν. Η «θυσία» της Λινού, με ασαφή αιτιολογία προκειμένου να ανοιχτεί ο δρόμος της επιστροφής Πολάκη, ο οποίος και τον αμφισβητεί ευθέως, δείχνει ότι ο Κασσελάκης είναι όμηρος στο ίδιο του το κόμμα. Στην πραγματικότητα το έχει χάσει, μετά και την απόρριψη της πρότασής του για την αντικατάσταση του Φάμελλου από τη θέση του προέδρου της Κ.Ο. όπου η πρόταση του προέδρου εγκρίθηκε από το ήμισυ της κοινοβουλευτικής ομάδας. Εκτιμώ ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το κόμμα.
